Παλιά ρίμα του Γιώργη Λέκκα
– Τω Χριστογέννω οι εορτές, απού τσι πλια μεγάλες,
σα φεύγουνε μ’ αφήνουνε μια πίκρα στη γ-καρδιά,
γιατί μ’ αναστορίζουνε πλιάτερο απ’ ούλες τσ’ άλλες
κειάνα τα χρόνι’ απού ‘μασταν κι εμείς μικρά παιδιά.
– Τότες απού δεν είχαμεν αγοραστά παιχνίδια
γιατί σ’ εκείνες τσ’ εποχές δεν ήσανε λεφτά
και κάθα χρόνο ‘παίζαμε τα ίδια και τα ίδια
παιγνίδι’ απού τα σάζαμε γη παίρναμε κλεφτά.
– Είχαμεν ένα τσέρουκλο κι έν’ αδειανό καρόλι
που τα τσουροβολούσαμεν απάνω στα πηλά,
ένα καλαμοχάμπιολο κι ένα σφακομπιστόλι
κι όντιμας εθαρρούσαμε πως είχαμε πολλά.
– Κι εσμίγαμε παραμονή νωρίς τω Χριστογέννω
πάλι νωρίς παραμονή και τση Πρωτοχρονιάς
κι ηλέγαμε ν-τα κάλαντρα μέσα στο μ-παγωμένο
αέρ’ απού τσιβίδιζε σαν ήτονε χιονιάς.
– Ένας εβάστα ν-το δοχειό κι εβάναμε ν-το λάδι,
άλλος το παλιοκάλαθο κι εβάναμε ν-τ’ αβγά
κι όντεν εξανασμίγαμε για μοιρασιά το βράδυ
χωρίζαμε ν-τα δίκορκα κι αρχίζαμε γ-καβγά.
– Κι ανήμερα Πρωτοχρονιάς, ως χάρασσεν η μέρα
εμπαίναμε στα σπιτικά για το ποδαρικό
και μας αποχερίζανε για «τη γ-καλή μας χέρα»
λίγα καρυδιαμύγδαλα, σταφίδες γή γλυκό.
– Πώς τα ‘χεις, Θε μου, ετσά λοής τα πράματα σασμένα,
γιάντα να θέλει ο λοϊσμός να φεύγει στα παλιά
κι απ’ ούλα τα Χριστόγεννα απού ‘ναι περασμένα
κειάνα που πρέπει να ξεχνώ θυμούμαι πλια καλλιά.
ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
