Από μια περασμένη εποχή στο Φουρφουρά

Στιγμές από την καθημερινή ζωή των κατοίκων του Φουρφουρά μιας περασμένης αλλά όχι ξεχασμένης εποχής

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Φουρφουρά αναβιώνοντας μια προσπάθεια που ξεκίνησε με πρωτοβουλία των γυναικών Φουρφουρά “Παναγία η Καρδιώτισσα”, παρουσιάζει με χαρά το ημερολόγιο 2019.

Εικόνες βγαλμένες από την καθημερινή ζωή του χωριού, από τους χώρους δουλειάς μέχρι τις γειτονίες και τα σοκάκια του, γεμίζουν τις σελίδες του φετινού ημερολογίου.

Σκηνές από την εργασία, τις ασχολίες, τον ελεύθερο χρόνο και τις συνήθειες των ανθρώπων ζωντανεύουν ξανά ένα τρόπο ζωής μιας άλλης εποχής.

Νοσταλγικές πλην όμως ευχάριστες αναμνήσεις ενός παρελθόντος δύσκολου, αλλά συνάμα γλυκού, για τους παλιούς, τροφή και πηγή έμπνευσης για τους νεότερους.

Για το λόγο αυτό το ημερολόγιο αφιερώνεται στα νέα παιδιά του χωριού με την ευχή να συνεχίσουν την κληρονομιά την οποία παρέλαβαν και με σεβασμό να την κληροδοτήσουν στις επόμενες γενιές.

Υπάρχουν φωτογραφίες από το υλικό που συγκεντρώθηκε οι οποίες δεν συμπεριλήφθηκαν στο παρόν ημερολόγιο, ενώ σίγουρα πολλές ακόμη λόγω κυρίως πιεσμένου χρόνου δεν έφτασαν στα χέρια μας.

Το υλικό αυτό είναι εξαιρετικά πλούσιο και θα αποτελέσει την πηγή των επόμενων ημερολογίων ενώ ταυτόχρονα θα γίνει προσπάθεια συλλογής φωτογραφικού υλικού (πορτραίτων, οικογενειακών φωτογραφιών κ.α.) για τη δημιουργία ενός άλμπουμ με σκοπό την διάσωσή του.

Το cretanmagazine.gr ευχαριστεί τον Πολιτιστικό Σύλλογο Φουρφουρά για την παραχώρηση του υλικού προς δημοσίευση.

Απαγορεύεται ΑΥΣΤΗΡΑ η αντιγραφή και η δημοσίευση χωρίς την έγκριση του Πολιτιστικού Συλλόγου Φουρφουρά και του cretanmagazine.gr.

Ο γαζοζάς και η γαζοζού, Φίλιππος & Γαρυφαλλιά Μουρτζανού

Χρυσή Μανωλακάκη, πλέκτρα στις βρούλινες σκούπες

Μανώλης Διαμανρτάκης (Μανωλάκι) με την λύρα του μαζί με τον Τυράκη Νίκο (Τυρονικολή) με την παρέα τους

Ο φούρναρης του χωριού, Παντελής Μανωλακάκης

Γιατρός, Τρουλλινός Νικόλαος

Οι καζανάρηδες Μιχάλης Ταξάκης με την Μαρία Διαμαντάκη (Αγρονόμενα) και Γεώργιος Αντωνάκης

Φρόσω Αντωνάκη (Φροσυνιώ) και Αναστασία Σαριδάκη, με την ρόκα την ώρα του αλωνίσματος

Πριν ακόμη χαράξει, ο αγώνας και ο μόχθος της μέρας ξεκινούν. Ο φορτηγατζής για το δρομολόγιό του, ο καφετζής για το καφενείο του και ο αγρότης για την ύπαιθρο.

Μανώλης Μαράκης (Μαρής) με το φορτηγό του / Αρχίζουν τα έργα ύδρευσης του χωριού (Δεκαετία ’60)

Μουρτζανός Ανδρέας (Καφετζής)

Μουρτζανός Μανώλης (Μαύρος)

Από τη γη με κόπο, σκόνη και ιδρώτα βγαίνει το πιο γλυκό ψωμί.

Τρύγος, η χαρά του Καλοκαιριού

Καθημερινή ασχολία, η κτηνοτροφία. Ένας άλλος τρόπος ζωής, άρρηκτα συνδεδεμένος με την φύση.

Ανδρόνικος Πανταλός

Γεώργιος και Νικόλαος Μουρτζανός την ώρα του αρμέγματος

Κουρά, το πανηγύρι του βοσκού

Κουρά, Παπα Λάκος

Άνθρωποι με μεράκι μετέτρεψαν την δουλειά σε τέχνη. Επαγγέλματα χαμένα στο χρόνο…

Τσαγκαράδικο, Γιώργος Μπουρδελής

Σιδηρουργός, Κωνσταντίνος Ταξάκης

Ράφτης, Επιμενίδης Μουρτζανός

Αγγειοπλάστης, Ευθύμιος Αντωνάκης

Σωμαράς, Λευτέρης Μουρτζανός

Η αλληλοβοήθεια και ο εθελοντισμός αποτελούσαν πάντα τα πιο γερά θεμέλια. Μέσα από την απλότητα της προσφοράς συνειδητοποιείται κι η αξία της ανθρώπινης ευτυχίας.

Ανακαίνιση της Αγίας Θεοτόκου

Κι οι γυναίκες πρόθυμες να συνδράμουν τους εργάτες με λίγο νερό, κρασάκι και φαγητό στο καλάθι

Ανιδιοτέλεια, αλληλεγγύη, σεβασμός και συμπόνια χαρακτήριζαν την καθημερινότητα!

Χρυσή Μουρτζανού (Κουσσανή). Πρακτική μαμόγιατρος που καθημερινά αφιέρωνε την ύπαρξή της στο βωμό της ζωής, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις για να φροντίζει γυναίκες και μωρά.

Πόση στοργή και αγάπη να χωρέσουν σε δύο μάτια;

Παπα-Νικολής Μαθιουδάκης. Ένας μερακλής ιερέας που μετέδιδε πνευματικότητα.

Σε κάθε κοινωνική εκδήλωση, σύσσωμο το χωριό στο πόδι. Στο πικαίρικο μα και στο γλέντι.

Μετά από μια κουραστική μέρα, το “Ντουκιάνι” έδινε την ευκαιρία για λίγη γαλήνη, ηρεμία κι ανθρώπινη επικοινωνία.

Καφενείο “Η χορεύτρα” / Ανδρέας Μουρτζανός

Καφενείον “Ορέστης” / Ορέστης Σημαντήρας

Καφενείον “Η Κύπρος” / Μπουρδελής Μανώλης

Καφενείον “Χνάρης” / Μουρτζανός Κωστής

Σημαντήρας Μανώλης (Μαύρος Γάτος)

Το απόγευμα σε κάθε γειτονιά κι η λότζα της… Κουτσομπολιό στο μεγαλείο τους!

“Στση Ροδάνθης”

“Στη σκάλα”

“Στση Λυρατζίνας”

Οργανοπαίκτες: Η ψυχή του χωριού,ένας καφές και μια κοντυλιά κατέληγαν σε γλέντι.

Από αριστερά: Ορέστης Σημαντήρας, Διαμαντάκης Μανώλης (Μανωλάκι), Λευτέρης Μουρτζανός (Κουτολευτέρης)

Από Αριστερά: Ορέστης Σημαντήρας, Ταξάκης Γιώργης (Ζενίθης)

Χαρίδημος Μαράκης (λύρα), Σταμάτης, Γιώργος Μουρτζανός (Γκρανιώτης), Μαρακογιάννης

Υπήρχε πάντα η διάθεση και για εκδρομές. Αθώα πειράγματα, αστεία και καλαμπούρι, ήταν τρόπος ζωής.

Γαρυφαλίτσα (Λιλίκα) και Όλγασ Τρουλλινού

Αρκάδι 1952

Τίμιος Σταυρός

Πρωτομαγιά στη Λειβάδα

Ποτέ δεν έλειπε η διασκέδαση, πάντα με αρχοντιά και αλληλοσεβασμό. Θεατρικές παραστάσεις, πανηγύρια και γιορτές, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του χωριού.

Θεατρική παράσταση (1957), ως Εσμέ η Ευρυδίκη Λέκκα. Σημαντική η βοήθεια του δασκάλου του χωριού, Ιπποκράτη Αντωνάκη.

Θεατρική παράσταση (1969) “Ο Άσωτος Υιός”, Δημήτρης Μανωλακάκης

Πανηγύρι 8 Σεπτεμβρίου

Αποκριές – Καθαρά Δευτέρα

Μερικές ακόμα εικόνες…

Σημαντήρας Μανώλης (Μαύρος Γάτος)

Γερόντω(ν) έπαιρνε βουλή
κι ανθρώπω(ν) μυαλωμένω(ν)
που νάχουνε πολύ “ψωμί”
στον κόσμοφαωμμένο

Επιμέλεια κειμένου και φωτογραφιών Μπιτσακάκης Ιορδάνης