Bulling για μεγάλους!

Εχουμε μαθει ολοι το bulling που συμβαινει στα παιδια.
Το θεμα τα διαδυκτιακα μεσα το εχουν εξαντλησει,και λογω του αδικου χαμου του Αλεξη, ακομα περισσοτερο.
Το bulling εχει γενικα καταδικαστει απο το συνολο της Ελληνικης κοινωνιας.

Δεν ξερω ομως γιατι κανεις δεν εχει αγγιξει ποτε αυτο το θεμα, για  το bulling που γινεται πολλες φορες σε μεγαλους ανθρωπους, ακομα και προχωρημενης ηλικιας, που στην αντιθετη περιπτωση θα τυχαιναν καποιου σεβασμου.

O πολεμος bulling στους μεγαλους, υπαρχει σε διαφορες μορφες στην Ελληνικη κοινωνια.

Μην ξεχνανε την ιδια τη συγγραφες Χρυσηιδα Δημουλιδου, η οποια εχει δηλωσει στα μεσα ενημερωσης, οτι συχνα δεχεται εκβιασμο, μαλιστα σε σημειο που να σκεφτεται να φυγει απο την Ελλαδα!

Σεξυ ηθοποιος ειχε δηλωσει ο τι ειχε πεσει θυμα bulling τη περιοδο που ηταν χονδρος!

Αναλογα παραπονα συχνα παρατηρω και στο διαδυκτιακο τοπο του facebook

Ανθρωποι, κυριως γυναικες, ικανες, δραστηριες, με μεγαλη προσωπικοτητα, με καλλιτεχνικες ικανοτητες, να διαμαρτυρωνται συχνοτατα, για τις επιθεσεις στο ατομο τους απο κακοποια στοιχεια.

Απο μαρτυριες, αλλα και απο προσωπικη πειρα, εχω διαπιστωσει πως γινονται ψυχολογικοι πολεμοι σε ηλικιες και πανω απο 30 και πανω, που δεν θεωρουνται πλεον παιδια.

Απο συζητησεις, εχω ακουσει για παραπονα απο ανθρωπους που στο παρελθον τυχαινε να περνουν εξω απο το καφενειο, και επειδη ηταν παχουλοι, γινοταν αιτια  χλεβασμου  δημοσια, απο καποιους, των θαμωνων,και αυτο φυσικα καμια  πολιτισμενη κοινωνια δεν το επικροτει.

Πραγματι, σε πολλα χωρια, και αναφερομαι στη Κρητη οπου καταγομαι, υπαρχει και ενα καφενειο, που εκει δεν πανε σοβαροι θαμωνες οπως στα περισσοτερα καφενεια.

Εκει συχναζουν ατομα με πολλα κοινα χαραχτηριστικα μεταξυ τους.

Τα χαραχτηριστικα αυτα ειναι το περισσιο θρασος, η αγενεια, ο σαδομαζωχισμος, η ελλειψη  μορφωσης πνευματικου επιπεδου, ηθικων φραγμων κλπ

Συνηθως καθονται στο καφενειο, και αντι να συζητησουν τα θεματα που τους ενδιαφερουν , τα καθημερινα προβληματα τους, και να βρουν λυση, κανουν αλλα πραγματα…

Με λιγα λογια αναζητουν ψυχαγωγια και επιδιωκουν χλεβασμο σε οτι παρει το ματι τους οτι κινειται, και σε οτι περασει απο μπροστα τους.

Ακομα και ενα γεροντακι με το μπαστουνακι, μια γριουλα σκυφτη, που το κεφαλι της κοντευει να αγγιξει στο χωμα, γινεται θυμα .

Πολυ περισσοτερο  ενα  παχουλο ατομο,  φιλησυχο  που δεν εχει επαναστατικες διαθεσεις.

Γενικα θυματα τους ειναι αδυναμες κοινωνικες ταξεις με περισσο ρατσισμο στις γεροντικες ηλικιες στους παχουλους, και στους ανθρωπους της προοδου, και γενικα σε  οσους πανε μπροστα.

Αυτη ειναι η μια περιπτωση.

Αλλη περιπτωση οι τοπικες μαφιες.

Πολλες οικογεννειες που εχουν πολλα αγορια στα χωρια, εχουν μετατραπει σε μικρες μαφιες του τοπου.

Οποτε χρειαστει, ειδοποιουν  αμεσα ο ενας τον αλλο αδερφο, και πανε να ”καθαρισουν”, και να εφαρμωσουν αρον αρον το ”δικιο του ισχυρου”, δηλαδη το δικιο τους!

Και αυτοι εξασκουν ψυχολογικο πολεμο, εν δυναμει με μονο δικιο, το δικιο του ισχυρου.

Αυτα τα γνωριζουν οι παντες.

Υπαρχει μια αλλη  κατηγορια δραστων, αυτων της γειτονιας.

Καποιοι τυποι στα χωρια,  μουλοχτοι θα ελεγα, σκληροι λογω δουλιας και δυνατοι ψημενοι στον ηλιο, μαυρισμενοι , αλλα αγενεις, αν δουν καποιον που δεν τον χωνευουν, που πιστευουν οτι ειναι του χεριου τους, γενικα ”δεν τους αρεσει η φατσα τους”, τους κανουν κρυφο πολεμο, συνηθως με μορφασμους η και  φραστικο.

Δεν το κανουν ομως σε ολους.

Διαλεγουν ατομα φιλησυχα, ατομα καποιου επιπεδου, ατομα, τα οποια θεωρουν ακινδυνα για αυτους, οπως θα ελεγαν οι ιδιοι ”του χεριου τους”.

Απο κει και περα μπορει, ειτε να κανουν γκριματσες, μπορει να ξεροβηχουν , χρησιμοποιουν παρατσουκλια, μπορει να φτυνουν, να βριζουν, να κανουν διαφορες χειρονομιες η απλα να χαλικουτιζουν χαμηλοφωνα, χωρις να καταλαβαινει κανεις τι λενε.

Συνηθως τα ατομα αυτα κρυβονται απο τη δημοσιοτητα οταν ειναι σε δραση, οτι κανουν το κανουν κρυφα, για να σπασουν απλα το ηθικο και τα νευρα του αλλου, αλλα κατα βασει ειναι θρασυδειλοι απεναντι της κοινωνιας .

Αυτο γινεται συνηθως οταν ειναι γειτονες και υπαρχει μεγαλη αντιπαθεια του δραστη με τον γειτονα του που μπορει και να μην τον εχει πειραξει ποτε και πουθενα.

Οι λογοι μπορει και να ειναι αγνωστοι.

Μπορει η ζηλεια, οταν ο αλλος προοδευει, αλλα και μοναχα η αντιπαθεια αρκει.

Προσωπικα, πιστευω οτι αυτα τα ατομα χρειαζονται ψυχολογικη υποστηριξη, και αν δε γινεται τιποτα θα πρεπει να καταγγελονται στις αρχες, διοτι οι μεγαλοι δεν ειναι παιδια, και πολυ ευκολα μπορει να γινει ενας αγριος καυγας, να αναψουν τα αιματα, με συνεπεια ενα φονικο!

Με λιγα λογια θελω να πω οτι και στους μεγαλους το bulling υπαρχει μαλλιστα και σε μεγαλο βαθμο στος τοπικες κοινωνιες.

Καλο θα ειναι να ενημερωνονται οι αρχες εγκαιρως απο τα υποψηφια θυματα, γιατι οταν θα ειναι αργα, αντε μετα το φονικο, ολοι να ψαχνουν την αιτια του κακου, και να μη βγαινει ακρη…

Καποτε το ελεγαν ρατσισμο, σημερα το λενε bulling, αυριο μπορει καπως αλλοιως, το προβλημα ομως θα παραμενει ιδιο!

Κειμενο Γεωργιος Χουστουλακης