Έχει αρχίσει να κυριαρχεί ο φόβος στη Μεσαρά

Να φοβάσαι να κανεις το Σταυρο σου…;; Στο σπιτι σου…;;

Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο να φοβόμαστε την σκιά μας στη Μεσαρά από τους πολλούς μετανάστες.

Με αφορμή σήμερα το πρωί που περνούσα από το Τυμπάκι, όπως γίνεται τα τελευταία 15 χρόνια πηγαίνοντας στη δουλειά, σε όλη την διαδρομή από την αρχή έως το  τέλος της μεσαρίτικης κωμόπολης συνάντησα εκατοντάδες αλλοδαπούς περιμένοντας για να βρουν δουλειά. Δεν μου έκανε όμως εντύπωση αυτό, αυτό όμως που με προβληματίζει κάθε πρωί είναι το βλέμμα τους κοιτάζοντας τις γυναίκες ή και ακόμα τα κορίτσια πηγαίνοντας στο σχολείο. Σκέφτομαι πως αν δουν αυτές τις γυναίκες το βράδυ κάπου απόμερα τι θα γίνει;

Έχοντας αυτό στο μυαλό μου όλη την ημέρα είδα και αυτή την ανάρτηση στο facebook από μια Τυμπακιανή γυναίκα, την εμπειρία που έζησε.

“Πριν γράψω ο,τι γράψω να πω οτι στο Τυμπακι,στο χωριό μου, ζουν εδω και πολλα χρονια μετανάστες νόμιμοι,μόνιμα! Εχουν οικογένειες και παιδια που μεγάλωσαν εδω..Αν δημιούργησαν ποτε προβλημα δεν ηταν σπουδαιότερο απο εκείνα που δημιουργούμε και εμείς οι Έλληνες..Ποτε δεν άνοιξε ρουθούνι..Αυτο για όποιον πει οτι είμαστε ρατσιστές εμείς οι Τυμπακιανοι…
Την εβδομαδα που μας περαςε περνώντας απο την πλατεια και πηγαίνοντας προς Άγιο Τίτου στις 9 το βράδυ ένιωσα εναν φόβο που δεν εχω νιώσει ποτε…Φοβηθηκα να κανω τον Σταυρο μου.. Φοβηθηκα γιατι στο στενό που πέρασα υπηρχαν περισσότεροι απο 10 “καινούριοι” μετανάστες και άλλοι τόσοι,ιςως περισσότεροι,μεσα σε εκείνο το κτήριο που προφανώς χρησιμοποιούν ως τζαμί τους..Φορούσαν όλοι την χαρακτηριστική τους κελεμπία… Μαλλον ειχε τελειώσει η λειτουργία ή οπως το λένε τελος πάντων.. Το βλεμμα τους δεν το εχω ξαναδεί σε κανέναν μετανάστη ή Έλληνα όσα χρονια ζω… Και για να προλαβω, ναι, μπορεί στους 10 που είδα εκείνο το βράδυ ο ενας να μην εχει αυτο το βλεμμα..

Να φοβάσαι να κανεις το Σταυρο σου…;; Στο σπιτι σου…;;”