Η ζωή είναι κύκλος. Γεννιόμαστε στην πατρική μας οικογένεια, μεγαλώνουμε σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και αναθρεφόμαστε από ανθρώπους με τα δικά τους βιώματα και τη δική τους ιστορία, τους γονείς μας δηλαδή.
Με την ενηλικίωση ξεκινάει μια νέα φάση στη ζωή μας, όπου προσπαθούμε να παίρνουμε τις δικές μας αποφάσεις με βάση τα θέλω μας και να οικοδομήσουμε τη ζωή μας. Ένας νέος κύκλος ανοίγει όταν πάρουμε την απόφαση να πορευτούμε στη ζωή με τον σύντροφο μας και να κάνουμε τα δικά μας παιδιά.
Κεντρικό σημείο όλων των παραπάνω, είναι η πατρική μας οικογένεια. Η οικογένεια στην οποία γαλουχηθήκαμε, ανατραφήκαμε και η οποία είναι υπεύθυνη για αυτό που είμαστε εμείς σήμερα. Στην πατρική μας οικογένεια περάσαμε τα πιο κρίσιμα χρόνια της ζωής μας, τότε που είναι πολύ βασικό να πλαισιωνόμαστε από αγάπη, ενσυναίσθηση και άνευ όρων αποδοχή. Δυστυχώς δεν έχουν πολλά παιδιά αυτό το πλεονέκτημα. Άλλα παιδιά πρέπει να παλεύουν από πολύ μικρά στη ζωή τους ακόμα και για τα απαραίτητα αγαθά για την επιβίωση τους, ενώ άλλα παιδιά έχουν βιώσει από νωρίς την απόρριψη και τη βία (είτε λεκτική, είτε σωματική).
Σύμφωνα με τον Abraham Maslow (1943), οι δράσεις μας ωθούνται από κίνητρα με σκοπό να ικανοποιηθούν συγκεκριμένες ανάγκες. Οι ανάγκες κατά τον Maslow ιεραρχούνται και αποτυπώνονται με τη μορφή μιας πυραμίδας. Στα κατώτερα επίπεδα της πυραμίδας βρίσκονται οι βασικότερες ανθρώπινες ανάγκες, ενώ οι πιο σύνθετες ανάγκες εντοπίζονται στην κορυφή της πυραμίδας. Οι ανάγκες της βάσης της πυραμίδας του Maslow αποτελούν τις φυσιολογικές/βιολογικές ανθρώπινες ανάγκες, συμπεριλαμβάνοντας την ανάγκη για τροφή, νερό, ύπνο, και θέρμανση. Από την στιγμή που ικανοποιούνται οι συγκεκριμένες ανάγκες οι άνθρωποι κινούνται προς το επόμενο επίπεδο αναγκών, που συμπεριλαμβάνουν τις ανάγκες για ασφάλεια και προστασία. Καθώς οι άνθρωποι κινούνται προς την κορυφή της πυραμίδας, οι ανάγκες καθίστανται ολοένα και περισσότερο ψυχολογικές και κοινωνικές. Η ανάγκη για αγάπη, φιλία και οικειότητα καθίσταται σημαντική, ενώ ανωτέρω η ανάγκη για προσωπική/κοινωνική αποδοχή και για αισθήματα επιτυχίας αποκτούν προτεραιότητα. Ο Maslow προσέδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της αυτοπραγμάτωσης, που αποτελεί μία διαδικασία πλήρους ωρίμανσης και ανάπτυξης του ατόμου με στόχο να αξιοποιηθούν οι πλήρεις δυνατότητές του.
Συνεπώς, όσο πιο χαμηλό είναι το επίπεδο των αναγκών που δεν καλύπτονται τόσο πιο τραυματικές είναι οι εμπειρίες που κληροδοτούνται από την πατρική μας οικογένεια. Πόσο όμως μας επηρεάζει ως γονείς η παιδική μας ηλικία σε σχέση με την ανατροφή των δικών μας παιδιών; Τα βιώματα μας αποτελούν τα όπλα στη φαρέτρα της ζωής μας. Είναι ο τρόπος μας να αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις της ζωής. Το μαθημένο και το οικείο πάντα θα βγαίνει πιο αυτόματα, μέχρι να καταφέρουμε να κάνουμε την αλλαγή. Όταν μπορέσουμε και δουλέψουμε τα βιώματα που κουβαλάμε από την πατρική μας οικογένεια, τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς επιλέγουμε ποια θα μας συνεχίσουν να μας στοιχειώνουν για μια ζωή στην καθημερινότητα μας και ποια θα περιβάλλουμε με αγκαλιά, αποδοχή, αγάπη, αλλά και διορθωτικές εμπειρίες στο παρόν!
Γονείς που ως παιδιά βίωσαν κακοποίηση, απόρριψη, βία και ένα στερημένο συναισθηματικά περιβάλλον, δεν είναι απόλυτο ότι αυτό θα κληροδοτήσουν στα δικά τους παιδιά. Η θέληση τους για να δώσουν την θαλπωρή που στερήθηκαν πολλές φορές είναι πιο δυνατή και υπερισχύει των βιωμάτων τους. Τα πάντα γίνονται αν υπάρχει η θέληση για αλλαγή, επιμονή και υπομονή. Σίγουρα αυτό που έχουμε εισπράξει από τη δική μας πατρική οικογένεια μπορούμε να το δώσουμε πιο εύκολα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Όλοι μας έχουμε ανάγκη ανεξάρτητα από την ηλικία μας από ένα ήρεμο, γεμάτο αγάπη, υποστηρικτικό περιβάλλον!
Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
marina.kritikou@yahoo.com
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
