Ένα έθιμο στη Γαλιά του Δήμου Φαιστού
Τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου, το χωριό Γαλιά, την ημέρα του Μεγάλου Αγιασμού, οι Χωριανοί μου, πέρα που έβαζαν σε ένα μικρό γυάλινο μπουκάλι ”Αγίασμα”, απ’ αυτό το ”Αγίασμα” που έπαιρναν από την εκκλησία και το τοποθετούσαν ψηλά στο εικονοστάσι του σπιτιού των, για να βρίσκεται εκεί όλο το χρόνο, έβαζαν και σε άλλο γυάλινο μπουκάλι, πάλι ”Αγίασμα” και το πήγαιναν στα λιόφυτα ή στα αμπέλια τους και το κρέμαγαν σε ένα κλάδο.
Το ”Αγίασμα” αυτό θα μείνει, κρεμασμένο εκεί, όλο το χρόνο και έτσι θεωρούσαν, ότι είχαν καθαγιαστεί, όλα τα δένδρα.
Μπορεί το ”Αγίασμα” αυτό, να ήταν εκτεθειμένο, σε όλες τις καιρικές συνθήκες του χρόνου, αλλά πάντοτε παρέμενε, καθαρό και αναλλοίωτο.
Ωστόσο την ίδια ημέρα, τη μέρα του Μεγάλου Αγιασμού δηλαδή, ξεκίναγαν για πρώτη φορά να κλαδεύουν, τα αμπέλια τους, κλαδεύοντας, έστω και λίγες κουρμούλες.
Το κλάδεμα όμως συνεχιζόταν, το επόμενο χρονικό διάστημα και εάν ήταν δυνατό, να κλαδευτεί όλο το αμπέλι, το μήνα Ιανουάριο.
Εξάλλου και το ίδιο το αμπέλι, το ”διπλοπαραγγέλνει”, στ’ αφεντικό του:
”Κλάδεψέ με το Γενάρη, να σου δέσω σαν πρινάρι.
Κλάδεψέ με τον Απρίλη, να σου κάμω ένα σταφύλι”
Υπάρχουνε και οι παροιμίες, που όλοι οι αμπελουργοί, πρέπει να γνωρίζουν:
”Γενάρη μήνα κλάδευε, φεγγάρι μη ξανοίγεις”!!
και
”Εγούιντου του Μαρτοκλαδευτή και τ’ Απριλοσκαμένου”.
Σύνταξη κειμένου – φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
