Γιατί ο κόσμος αγαπά τα προβάτσια;

Μια προσπάθεια για να έρθουν τα προβατσια από τον Μπούρο Καρύστου στο Δήλεσι!

Το προβάτσι είναι ένα χορταρικό με φανατικούς οπαδούς, κι αυτό γιατί υπάρχουν πολλοί λόγοι!

Πρώτον γιατί είναι χόρταρικό που προτιμά τις κοντινές ακτές στη θλαασσα, και γιααυτό είναι από μόνο του λιγάκι αλμυρό και νόστιμο!

Δεύτερον γίνεται βραστό, είται σκέτο ή ανάμεικτο με άλλα χορταρικά. και φυσικά είναι το νοστιμότερο από όλα τα χορταρικά!

Τρίτον γίνεται και γιαχνί εκτός από βραστό. Γίνεται τσιγαριστό με πατάτες, κολοκυθυάκια κλπ, συνοδεύει αρνάκι ή χοιρινό. και γενικά μαγειρεύεται όπως θέλουμε στην κατσαρόλα μας!

Τέταρτον γίνεται και υπέροχη πίτα!

Αναμεμειγμένο με τριμένο τυρί ή φέτα, κάνει μία υπέροχη κασι λαχταριστή πίτα στο φούρνο!

Ο πέμπτος λόγος που το προβάτσι έχει πολλούς οπαδούς, είναι γιατί είναι σαν χορταρικό πολύ μαλακό, χωρίς τις κλασικές ίνες που έχουν τα άλλα χόρτα!

Υπάρχει και έχτος λόγος που το φυτό υπάρχει στη καρδιά των νησιωτών, και αυτός είναι για το υπέροχο άνθος του!

Το άνθος του φυτού, αλλά και χορταρικού προβατσίου, εκτός που βγαίνει σε διάφορα χρώματα. κίτρινο μπλέ. άσπρο, έχει και την ιδιότητα νασ σποξηραίνεται, χωρίς να χάνει την ομορφιά του! Είναι έτσι διαχρονικό στολίδι στο σπίτι μας, και ένα βάζο με χρωματιστά άνθη αμάραντου, δίνουν μιά όμορφη νότα, και εκπέμπει πολύ θετική ενέργεια!

Ο λόγος που διατηρείται το άνθος χωρις να μαραίνεται, είναι και η αιτία που το άνθος αλλά και το φυτό, λέγεται και “αμάραντος”!

Είναι ιδιαίτερα τυχεροί όσοι έχουν κοντά τέτοιο χορταρικό.

Φυτρώνει σχεδόν σε όλα τα νησιά μας, και έχει διάφορες τοπικές ονομασίες. Στη Κρήτη τα λέμε “προβατσούλια”, στη Κάρυστο ευβοίας “προβάτσα”, και στη Τήνο “προβάσια”.

Τον Απρίλη μήνα και σε περίοδο ξηρότητας του εδάφους, έκανα μιά προσπάθεια για καλιέργεια του χορταρικού σε κτήμα κοντά στη παραλία Δηλεσίου, και θα σας πω αν καρποφορήσει η προσπάθεια!

Τουλάχιστον θα ξέρω, αν οι έμποροι λουλουδιών ή οι παραγωγοί που πλέον όλα τα καλλιεργούν, όπως σκολιάμπρους, αλμυρίκια, σταμναγκάθια κλπ. γιατί τους ξέφυγαν τα πολύτιμα προβάτσα!

Κείμενο φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης