Η εορτή τ’ αγίου Βαλεντίνου και ερωτική ποίηση του 1794 !!

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι ο Άγιος Βαλεντίνος εορτάζει στις 14 Φεβρουαρίου, ενώ τον έχουμε συνδέσει με την ημέρα των ερωτευμένων

Ωστόσο εγώ θα προσπαθήσω μέσα από αυτή τη στήλη να γράψω λίγα λόγια που τον αφορούν. Ο Άγιος Βαλεντίνος στα πρώτα χρόνια της ζωής του υπήρξε γιατρός. Αργότερα έγινε Επίσκοπος και μάρτυρας του Χριστιανισμού. Μαρτύρησε στη Ρώμη το 269, ενώ δεν είναι εισαγόμενος Άγιος, γιατί ανήκει στους μάρτυρες και Αγίους της πρώτης ενιαίας Εκκλησίας.

Την ίδια μέρα, στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το τότε Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εορτάζονταν μία αρχαία γιορτή, του Πανός και της Ήρας, τα λεγόμενα, ”Λουπερκάλια”. Επίσης εορτάζονταν και η Πρώτη ημέρα της άνοιξης, κατά την οποία εγίνονταν μεγάλες μυσταγωγικές τελετές γύρω από τη γονιμοποίηση της φύσης και γενικότερα, τον έρωτα.

Με το καιρό όμως οι Χριστιανοί, σπουδαιολογώντας αυτή τη μεγάλη ημέρα, θέλησαν να της δώσουν άλλη διάσταση και να της προσδώσουν Χριστιανικό περιεχόμενο. Εξ’ άλλου η σύμπτωση της ημέρας του μαρτυρίου του Αγίου Βαλεντίνου τους διευκόλυνε εξαιρετικά.

Γι΄αυτό από πολύ νωρίς σε όλη τη δύση, αρχίζει η ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου να συνδέεται με τη γονιμοποίηση και τον έρωτα, ενώ τα ζευγάρια συνευρίσκοντο αναμεταξύ των, ανταλλάσσοντας φιλιά και αναμνηστικά δώρα.

Η εορτή του Αγίου Βαλεντίνου βέβαια δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση με τις αισθηματικές εκδηλώσεις, απλώς συνέπεσε η εορτή.

Αξίζει να αναφερθεί ότι, οι πρώτες χειροποίητες κάρτες γύρω από τον έρωτα και τον Άγιο Βαλεντίνο, εμφανίζονται τον δέκατο όγδοο αιώνα. Τον εικοστό αιώνα, η συνήθεια αυτή μεταδίδεται παντού. Τα τελευταία χρόνια και συγκεκριμένα στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα, έφθασε και στη χώρα μας, που απετέλεσε εισαγόμενο έθιμο, της σύνδεσης του δηλαδή με τον έρωτα, για μια φοβερή εκμετάλλευση, στο βωμό του σύγχρονου υπερκαταναλωτισμού!!

Στη συνέχεια θα σας παραθέσω στοίχους με ερωτική ποίηση του 1794, που δημοσιεύθηκε από τον εφημέριο και γιατρό Games Dallaway, που ήταν έργο κάποιου Έλληνα λόγιου της εποχής εκείνης: ”Πάντα λέγεις να ελπίζω, πάντα λες να καρτερώ, την ελπίδα να μην κόψω, στο εξής δε να χαρώ. Και μου τάζεις πως αφεύκτως θε να φθάσω στο σκοπό κι’ ότι πρέπει νάβρης τρόπο να μου πης το σ’ αγαπώ.

Όλα αυτά είναι του κάκου, δεν είναι ποσώς σωστά, τα κινήματά σου όλα φαίνονται πως είν’ πλαστά. Δεν χρειάζονται ενταδής (; ) σ’ έναν έρωτα πιστόν μη με βάνεις στην αράδα των απίστων εραστών. Πάντοτε είμαι με πίστιν, πάντα είμαι σταθερός το εγνώρισες ως τώρα, σου το έδειξε ο καιρός.

Συλλογίσου το ωστόσο κι’ αποκρίσου φανερά και ειπέ μου τον σκοπό σου και το τέλος καθαρά. Κόψε και το λακαρδή (; ) σου κι’ αποφάσισέ το πια και ειπέ μου και σε θέλω, σ’ αγαπώ με την καρδιά”.

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Εμμ. Ζαχαριουδάκης