Η ”γνωμάτευση ενός γιατρού” !!

Στο ντουκιάνι τση γειτονιάς εκαθόντανε κι’ ήπαιζε πρέφα ο Σταβρουλιός, μ’ άλλους δυο, καλούς του φίλους

Μια τζιμνιάς ήφταξε αγλακιχτό το μικιό ντου κοπέλι και με τσι φωνάρες του εξεταλάγιασε ούλη τη γειτονιά!!

– Αγλάκα πατέρα κι η γιαγιά μου ποθαίνει, μπας και τηνέ προφτάξεις να τηνέ πας στου γιατρού στη Χώρα!!

Ετσά μού ‘πενε η μάνα μου για να σου το πω!!

-Ε… που να τηνέ φάει η σκαρατσία, για πεθερά, λέει ο Σταβρουλιός, φουσκίζοντας και ξεφουσκίζοντας!!

Όι λέω, αντίς στην ώρα μας τα κάνει ετούτανα τα ξενιάτα και μας χωλοσκά, μέχρι να τηνέ πάμενε στου γιατρού, στη Χώρα!!

Μα και νά ‘χενε πράμα δεν επείραζε!! Ελέηση δε τζη βρίχνει ο γιατρός!! Ούλα κι ούλα ετουτανά τα ξενιάτα τα κάνει, για να κάμει το γιορτάμ στη Χώρα!!

Αφού να ιδήτε μρε κοπέλια, αδέ τρώει το καταπέτασμα του ουρανού!!

Το μέλι και το τυρί, την έχει ”φοβηθεί”!!

Εμισό κιλό ζάχαρη βάνει κάθε ταχινή στη κατσαρόλα απού πίνει το γάλα τζη,απού να ποιεί το λυσσόντερο!!

Δεν απομένει ζάχαρη για να βάλουνε τα κακονίζικα τα κοπέλια μου στο γάλα, μονό το πίνουνε ολόσκετο!!

Την ίδια ώρα πετάγεται από τη παρέα ο Στρατής και του λέει:

– Φέγγει μρε Σταβρουλιό, φέγγει γή στραβομάρα έχει;;

– Ολόστραβη ‘ναι, του απαντά ο Σταβρουλιός. Ίσα ίσα που γκανιορίζει!!

– Αν είναι ετσά λογιώ, λάλιε και άμε στο σπίτι τζη, λέει ο Στρατής και εγώ θα ρθω ξαουπίσω, για να κάνω το γιατρό!!

Ήφυγε ο Σταβρουλιός και πάει τρεχαπετάμενος στο σπίτι τση πεθεράς του κι’ επερίμενε, τον υποτιθέμενο γιατρό!!

Ωστόσο βέβαια τσή ‘πενε πως, απ’ ώρα σ’ ώρα θα φτάξει ο γιατρός από τη Χώρα, για να την εξετάξει!!

Σε μια ουλιά ώρα, νά τονε και το Στρατή και φτάνει κι’ αυτός!!

– Καλώς το γιατρό από τη Χώρα, λέει ο Σταβρουλιός. Κάτσε και κουρασμένος θά ν-είσαι!!

-Που ντονε τον αρρωστάρη, να τον ιδώ πρώτα και μετά καθίζω, λέει ο Στρατής.

– Νά τονε γιατρέ, στο κρεβάτι κείτεται, απού δε κατέχουμε ανέ τή νέ ξεσκαμπουλάρει ετούτη νέ τή φορά, που χίλιες καλές ώρες νά ‘χεις, απού πρόφταξες κι ήρθες απ’ τη Χώρα, λέει ο Σταβρουλιός!!

Σιμώνει ο Στρατής τση γριάς και ξεκίνησε την ”εξέταση”, λέγοντας τση:

– Άνοιξε τη μπούκασου και κάμε, αααάα!! Κλείσετηνε ‘δά!!
Άνοιξε τηνέ πάλι και βγάλε τη γλώσσα σου όξω!! Ξαναβάλε τηνέ μέσα!! Ξαναβγάλε τηνέ όξω!! Ξαναβάλε τηνέ μέσα!!

Η γριά ήκανε, ότι τσ’ ήλεγε ο ”γιατρός”!!

– Άνοιξε δα καλά το αριστερό σου αμάτι, αφού κλείσεις πλιά ομπρός το δεξί!! Άνοιξε δά το δεξί, αφού κλείσεις το αριστερό!! Φέγγεις κι’ απού τα δυο αμάθια;;

– Οόι γιατρέ, δεν φέγγω καθ ολοκληρίας!! Ολόστραβη ‘μαι η μαύρο κακομοίτσα!!

– Ντα μπελί ‘ναι αυτό, τσ’ απάντησε ο ”γιατρός”!!

– Μπορείς να κάνεις το ψιλό σου νερό;;

– Ναιέε, γιατρέ μου, μπορώ!!

– Μπορείς να κάνεις και τα χοντρά σου;;

– Ναιέε, γιατρέ μου, μπορώ να τα κάνω και τα χοντρά μου!!

– Μπορείς να κάνεις και τα ψιλά σου και τα χοντρά σου, συγχρόνως;;

– Οόι γιατρέ, δεν μπορώ!!

– Ε… μα να προσπαθήσεις να τα κάνεις συγχρόνως και τα ψιλά σου και τα χοντρά σου!!

– Ε… καλά γιατρέ, να σου πιάσω θέλει λόγο!!

– Πίνεις γάλα;;

– Ναιέ γιατρέ, πίνω κάθε μέρα, μπόλικο γάλα!!

– Πόσο ζάχαρη του βάνεις μέσα;;

– Μπόλικη μπόλικη ζάχαρη, του λέει αυτή.

– Γι αυτό τα παθαίνεις ούλα ετουτανά και βάνεις και τα κοπέλια σου σε μπελάδες κάθε πότε λίγο και σ’ αγλακούνε στη Χώρα!!

– Γιάι, τση λέει ο ”γιατρός”. Ότι σου παραγγείλω να το κάνεις κατά γράμμα, ανέ θες να νταβραντίσεις και να γενείς κοπελούδα!!

Στη μύτη μύτη του κουταλιού να βάνεις τη ζάχαρη, απού βάνεις στο γάλα σου, όι πράμα άλλο …μονό για να πομένει και για τα κοπέλια και να προσπαθείς οπωσδήποτε, μα οπωσδήποτε, οντό κατουρείς… να κάνεις και τα ψιλά σου και τα χοντρά σου… συγχρόνως!!

Ότι σού ‘πα να κάνεις!! Και τα ψιλά σου και τα χοντρά σου… συγχρόνως!!!

Σύνταξη κειμένου – διάσωση ιστορικού – φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης