Connect with us

Life

“Η κυρία κάλπη!!”

Δημοσιεύτηκε

στις

“Ναιέ, να σε ψηφίσουμε θέλει, αλλά ξάνοιξε να ιδείς, μόλις βγεις, να μου διορίσεις τη γυναίκα μου στο Κ.Ε.Π.”


Την σήμερον ημέρα, ετσά απού έχει αναπτυχθεί η τεχνολογία, ολωνώ των υποψηφίων, όποιοι και να είναι αυτοί, είτε Δημοτικοί, είτε Περιφεριακοί, είτε στην Εβροβουλή, τως έχουνε λυθεί τα χέργια και το πρώτο πράμα απού έχουνε να κάμουνε, είναι να βάλουνε κια να κοπέλι να τους σε κάνει δυο τρία μαθήματα στσι υπολογιστές και να τους ανοίξει κι’ ένα λογαργιασμό στο fb και ούλα στη συνέχεια πάνε ”ρολόι”!!

Νά τους κι’ όλας που τσι ‘φτάσανε τσι πέντε χιλιάδες τσι φίλους, νομίζοντας πως με την ίδια ευκολία θα πάρουνε και τσι πέντε χιλιάδες αυτούς ψήφους!!

Μέχρις ότου όμως αποτελειώσουνε ετουτανά τα μαθήματα, πχιάνουνε με το κινητό τους τηλέφωνο και αφού βάλουνε ένα αργόσχολο, τηλεφωνεί σε ούλους τσι Δημότες, αφού πλια μπροστά έχουνε φροντίσει να αναμαζώξουνε μαζί τως, τσι Δημοτικούς καταλόγους των ψηφοφόρων!!
Ούλοι βέβαια οι ψηφοφόροι τάζουνε ολωνώ , μηδενός εξαιρουμένου, αφού βέβαια θα τους ζητήσουνε να τους κάμουνε και κια μια χάρη την ίδια ώρα απού θα βγούνε στα πράματα!!

– Ναιέ, να σε ψηφίσουμε θέλει, αλλά ξάνοιξε να ιδείς, μόλις βγεις, να μου διορίσεις τη γυναίκα μου στο Κ.Ε.Π., μα κατέχει και κείνη να βάνει σφραγίδες!!

– Κιαμέ κιαμέ, είντα λογάται κειά απού δεν θα σου τηνέ διρίσω;;

– Ασφαλώς να σε ψηφίσωμε θέλει, αλλά μόλις βγεις να πεις του Δημάρχου, πως η θυγατέρα μου κατέχει φαρσί τα αγγλικά και να τηνέ βάλει μόνιμη σε κείνη δά την θέση, απού αναμαζώνουντε εκείνοι δά οι ανεμαζωξάριδες, απού ο κόσμος εγέμωσε!!

– Μα γρίκα είντα λέει, θέλει και ρώτημα;; Απού στο νου μου τό ‘χα και εγώ να σου το πω, εδά απού σέ ‘παιρνα τηλέφωνο.

– Βεβαίως και θα σου τσι δώσωμε τσι ψήφους μας σιρί κορδόνι, μα καλά όμως κατέχεις πως είμαι πιτήδειος οδηγός, αφού από το στρατό τό ‘χω παρμένο το δίπλωμα, και σα θα βγεις με το καλό στα πράματα, να κανωνίσεις να μου δώσουνε να οδηγώ το λεφορειάκι του Δήμου!!

– Μα είντα λογάται κιά!! Που από καιρό το κουβεντιάζαμε και με το Δήμαρχο απού θα βγάλουμε εδά, πως μόνο εσένα γιακιστίζει να λαλείς το λεφορειάκι!!

– Εμείς τσι ψήφους θα σου τσι δώσωμε ούλους και θα σηκώσωμε και το πεθερό μου απού το κρεβάτι να τονέ πάμενε με το αυτοκίνητο για να σε ψηφίσει, αλλά σα θα βγεις όμως θέλω να μου φέρεις πεντέξε μπετονιέρες τσιμέντο όξω από το θερμοκήπειο μου, απού καλά κατέχεις είντα γίνεται με τη πρώτη λατσίδα!!

– Από καιρό τό ‘χω στο νου μου, πως οντέ βγω, το πρώτο τσιμέντο απού θα πέσει σε αγροτόδρομο θά ν-είναι, ετουτονά απού μου λες εδά!!

Με τουτανά και με άλλα πολλά αλληλοϋπόσχονται, Υποψήφιοι και Δημότες, μέχρι η ”κυρία κάλπη” να πει τον τελευταίο λόγο!!

Ωστόσο μόλις τα μαθήματα στον υπολογιστή τελειώσουνε, να και τσι πρώτες φώτο στο fb!! Να και τσι υποσχέσεις σε ηλεχτρονική μορφή, απού ήφερε ετουτηνά η καινούργια εξέλιξη!! Αφού η νέα γενιά ετσά λογιώ καταντελίζεται!!

Μορέ καλά τό ‘λεγε αυτός ο Γαλιανός Παδούκος πως, ”νέα γενιά, νέα ανθρωπότης”!!

Πούντηνε τη παλιά γενιά και την παλιά εποχή, απού ερχότανε στο σπιτκό σου ο υποψήφιος και αλληλοετάζετε ο γεις τ’ αλλονού;;

Μα ήτονε και όλα όμορφα, αφού η προσωπική αυτή επαφή, είχενε και αυτή την αξίαν της!!

Πούντηνε τη παλιά εποχή, που μηδέ στον κινηματόγραφο δεν εθόργενες εκεινανά τα ευτράπελα και απρόοπτα απού συμβαίνανε τσι μέρες των εκλογών;;

Απού θυμούμε, όταν και εγώ είχα μπει υποψήφιος Κοινοτικός σύμβουλος στη Γαλιά και με το Συνδυασμό του κουμπάρο του Σαμψών, την τελευταία βραδιά πριν τσ’ εκλογές επήγα στου μπάρμπα Κελάρη το σπιτικό και ίσα με να ποιούμενε με το μπάρμπα μου τη πρώτη ρακή, εχτύπαγε το πανωπόρτι ένα άλλος Κοινοτικός υποψήφιος Σύμβουλος και ίσα με να μπει μέσα και να κλείσει η θειά Κελάρενα τη μπόρτα, εχτύπαγε ένας τρίτος, που ετσά εσυνεχίστηκε και σε ένα τεταρτάκι είχαμε αναμαζωχτεί απ’ ότι θυμούμε, δεκαεννιά υποψήφιοι Κοινοτικοί Σύμβουλοι, στου μπάρμπα Κελάρι το σπιτικό!!

Βεβαίως λέω, ο Θεός να τον αναπαύσει και τον μπάρμα Κελάρη και τη Θειά Κελάρενα, απού πρόσφατα εφύγανε από τη ζωή, άσχετα απού δεν επήρενε κιανείς μας ψήφο, μονό τους πήρενε ούλους ο κουμπάρος του και ας μην ήτονε εκεινηδά τη βραδιά εκειά, αφού εσκοτεινιάστηκε λέει στο θερμοκήπιο ντου, απού ”ήβαφε” τα πεπόνια ντου για να κιτρινίσουνε!!

Πούντηνε τη παλιά εποχή, που τό ‘να ευτράπελο εδιαδεχότανε το άλλο, όπως ήτονε με τον Ανωγειανό, απού επροσπαθούσενε να δώσει του Συντέκνου ντου, καλιά ένα τυρί, παρά να του δώσει ψήφο!!

Μα και το ευτράπελο με τον Σημαντήρι, δεν επήγαινε και αυτό οπίσω!!
Καλά θυμούμαστε πως τσι δεκαετίες του 60, 70, 80, και τσι τρεις καμπάνες του άι Γιώργη στι Μοίρες, πως ο Σημαντήρης τσί ‘παιζε!!

Επήγαινε το λοιπόν μια Κυργιακάδα ο Μανούσακας στην εκκλησά και ανάβγει ένα κερί, απού και τη πόρτα τσ’ εκκλησάς δεν εκάτεχε που ήτονε πλια ομπρός.

Μόλις θορεί τον Σημαντήρη να ανεβαίνει στο καμπαναργιό για να παίξει τη τρίτη καμπάνα, σφίγγει γερά γερά και πάει και στένεται μπάστακας στη πόρτα του καμπαναργιού και επερίμενε τον Σημαντήρη.

– Καλημέρα Γιωργάκη!!

– Καλημέρα Μανούσακα!!

– Είντα νέα μρέ Γιωργάκη;; Πως τηνέ θορείς ετουτηνά τη κατάσταση οφέτος;; Ποιόν μρέ Γιωργάκη θα ψηφίσεις εσύ;;

Ο Σημαντήρης την ίδια ώρα σηκώνει τη χέρα ντου στο ύψος του όμου ντου, σμίγει τον αντίχειρα με τον δείχτη και τρίβοντας τα δυο του δαχτύλια, του απαντά με παρατεταμένη φωνή:
”Α ν α λ ό γ ω ς…”!!

Τα ήθελε δηλαδή τση μετρητοίς και όι με πονηρές υποσχέσεις!!

Ακόμη και το ευτράπελο με τον @@@@λομανώλη και την κυρία Άννα, είντα σας σε λέει;;

Είχενε τρακάρει απού λέτε ο @@@@λομανώλης το αυτοκίνητο του σε μια ν-ελιά και είχενε κάνει θρούψαλα το παρμπρίζ και η κλάψα ντου ήτονε απερίγραφτη όπου και να βρισκότανε, με είντα λεφτά δηλαδή θα ξανάφτιαχνε το παρμπρίζ!!

Απ’ ότι μού ‘πενε ο φίλος μου ο Αριστείδης, τού ‘πενε η κυρία Άννα, που υποψήφια Δημοτικός Σύμβουλος εκατέβαινε:

– Εγώ δε με νοιάζει μα το Θιό μου να σου περάσω τζάμπα ένα παρμπρίζ, μα εσύ κοντό Θέ μου να με ψηφίσεις θες στσι εκλογές;;

– Μάνα μου κυρία Άννα απού ο Θιός μου είσαι εσύ, απού ‘λεγα πως δε θα το ξανακαβαλίκευα ετούτονα τ’ αμάξι!!

Ασφαλώς να σε ψηφίσω θέλει και θα σε κάμω και εικόνισμα στο εικονοστάσι μου!!

Καινούργιο του τό ‘καμε η κυρία Άννα, καθώς μου το επιβεβαίωσε ο φίλος μου ο Αριστείδης, αλλά τού ‘βαλε και ένα πεντοχίλιαρο επί πλέον βενζίνα, για περισσότερη συνέπεια!!

Ωστόσο την επομένη το πρωί εθεάθη ο @@@@λομανώλης να τονέ σέρνει άλλος Σύμβουλος, ενός αλλονού συνδυασμού και να φθάνουνε μαζί στην κάλπη και φυσικά να ψηφά τον παρόντα Σύμβουλο, περιστατικό καθόλου πρωτοφανήστικο, στα χρονικά των εκλογών!!

Όπως και νά ‘χουνε όμως τα πράματα, εγώ τουλάχιστον θα ευχηθώ σε ούλους τσι σημερινούς υποψήφιους, καλή υπομονή, καλό ν-αγώνα, καλά ξέτελα και να μην το πάρουνε και πολύ κατάκαρδα τη βραδιά των εκλογών, αφού η ”κυρία κάλπη” παντοτινός της , απρόοπτη ήτονε!!

Σύνταξη κειμένου: Φανούριος Ζαχαριουδάκης.

Life

Tι θα πει Κρητικός;

Δημοσιεύτηκε

στις

Τι είναι αυτό που κάνει άραγε ένα Κρητικό να διαφέρει από άλλους Έλληνες, μήπως η κουζουλάδας τους; Μήπως το υπερβολικό τους φιλότιμο τους σε σημείο που να κουράζει τον άλλο;


Ποιοι άραγε συμπατριώτες θα μπορούσαν να τρακάρουν στο δρόμο, και μόλις θα έλεγε ο άλλος πως είναι Κρητικός, θα απαντούσε ο έτερος:

– Άσε δα τα αμάξα Σύντεκνε, και έλα να μπούμε εκειέ στο καφενείο να πχιούμε δυο ρακές! Μα τα αμάξα είναι για να χαλούνε και να σπούνε!

Άλλος Κρητικός πάλι, μόλις πότισε τις ελιές του, και ετοιμάζεται να πάρει το φορτηγάκι για να φύγει. Άλλος Κρητικός και χωριανός του εμφανίζεται ξάφνου, που έτυχε να περνά με το τραχτέρι, ο Μανώλης! Τραβά αστραπιαία το χειρόφρενο ο Μανώλης, και πιάνει επιτόπου από το κάθισμα από κάτω ένα μικρό μπουκαλάκι ρακή!

– Έλα Σύντεκνε να πχιούμε μια! Λέει ο Μανώλης ο τραχτεριτζής.

-Μα δεν έχωμε ποτήρια! Του απαντώ.

-Πολλά έχομε Γιώργη, μυαλό δεν έχομε! Είπε αυτά και με μια μαθιά που έριξε στη καρότσα του αγροτικού μου, είδε ένα πορτακάλι!

-Και ετονέ δεν είναι ποτήρι? Μου λέει!

Πού θα βρεις καλύτερο ποτήρι, που να έχει και η ρακή φρουτώδη γεύση!

Ενώ μίλαγε τα δικά του, έκοψε στα δυο το ποτρτακάλι, αφαίρεσε τον «μεζέ» που είχε μέσα, τσίτωσε το ένα στο μαχαιράκι και μου το πρόσφερε:

-Πχιάσε επαέ το «μεζέ» και το «ποτήρι» σου! Μου λέει ο Μανώλης, και μου δίνει την άδεια κούπα του πορτακαλιού και το πορτακάλι – μεζέ που είχε μέσα!

Έφερε δυο πέτρες ντάκα – ντάκα κάτω από μια ελιά, και αφού καθίσαμε, κέρασε τη παρέα γεμίζοντας τις δυο κούπες!

– Ήπχιες ποτές σου καλύτερη ρακή Γιώργη?

-Μπά! Έχεις το χάζι σου Μανώλη, και συ και τα ποτήργια σου με τη ρακή!

Μέχρι να αδειάσει το μπουκαλάκι είπαμε χιλιώ λογιώ ιστορίες, καλαμπούρια, και κάπνισε ο Μανώλης και εφτά οχτώ τσιγάρα!.

Όταν άδειασε το μπουκάλι και έφυγε ο Μανώλης, έκατσα και κοίταζα κάτω στο έδαφος τις δυο πορτοκαλόκουπες, τα αποτσίγαρα, και αναρωτιόμουν:

Σε όλη τη χώρα, πόσοι άραγε «Μανώληδες» να υπάρχουν!

Άνθρωποι πρόσχαροι και προ πάντων πραχτικοί!

Έτσι είναι οι Κρητικοί, αν και λιγάκι … κουζουλοί!

Κείμενο – φώτο: Γεώργιος Χουστουλάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Τα τηγανιστά αυγά στραβώνουνε τσι γερόντους

Δημοσιεύτηκε

στις

Περασμένα χρόνια ήτονε, που οι περισσότεροι από μας και προπαντός οι πλια μεγάλοι, τα θυμούμαστε, μια ουλιά παραπάνω!!


Απ’ ότι θυμούμαστε, τα χρόνια εκεινανά, τα χαραχτήριζε η φτώχεια, η μιζέργια και η δυσκολία τση επιβίωσης.

Ετοτεσάς ο καθ’ ένας, είχενε λιγοστές τροφές, ετσά ίσα ίσα για να περάσει το σπιτικό ντου, ενώ είχενε και ελάχιστα ζούμπερα.

Είχενε συνήθως ένα γάιδαρο, για να μεταφέρνει τα τζιμπράγαλα ντου, μια, δυο αίγες, για να πίνουνε τα κοπέλια ντου το γάλα και τρεις, τέσσερις όρνιθες και ένα πετεινό, για νά ‘χει που και που, κια να αυγουλάκι, η νοικοκερά ντου, για να το δώσει στο μωροκόπελο, γη να σάξει κια να σφουγγάτο.

Είχενε ακόμα και ένα κάτη, για να πνίγει τσι ποντικούς, που τρυπούσανε το ψωμοσάκι.
Μέσες άκρες, αυτό ‘τανε ούλο κι ούλο το νοικοκεργιό ντου.

Ωστόσο απ’ ότι είπαμε, πλια ομπρός, είχενε λιγοστές όρνιθες και τα αυγά ντως, εφτάνανε και δεν εφτάνανε, για να φάει από ένα αυγό, το κάθε κοπέλι!!

Εμάς παράδειγμα στο σπιτικό μας, που είχαμε μια ν-όρνιθα, ούλη κι δια νούλη, πολύ σπάνια έτρωγα εγώ, αυγό, αφού τό ‘τρωγε ο κανακάρης, ο αδερφός μου, που δεν ήπινε λέει το γάλα και ετσά δεν είχενε φόβο, να ”πέσει το κουκί ντου”, όπως ελέγανε!!

Με αποτέλεσμα κάπχοια φορά, μ’ έβαλε και ‘μένα ο πειρασμός, να πάω να κλέψω τσι γιαγιάς μου τσι Ζαχαρογιάννενας, από τη φωλιά, ένα αυγό και να το φάω!!

”Εξομολογημένη αμαρτία, ετσά που λένε, δε λογίζεται”!!

Αλλά ας μη ξεφεύγω από το θέμα που ντάκαρα, γιατί ξεχάστηκα κιόλας!!

Παντοτινός τως τα κοπέλια, επαίζανε συνοριτό, οντέ νε βρίχνανε πράμα να φάνε, και προπαντός όντε νε βρίχνανε αυγά!!

Πες πως τ’ αγαπούσανε τ’ αυγά, πες πως ήτονε λιγοστά, πες πως η πείνα αυτά ήφερνε, εκείνους σας τσι δύσκολους καιρούς, που ποτέ να μη ξαναερχότανε, ούλοι μας θα ευχόμαστε!!

Απ’ ότι λέγεται όμως, ο μακαρίτης ο Σηφόκωστας, είχενε μια έμμονη συνήθεια και ήτρωγε ούλα τα αυγά, απού κάνανε οι όρνιθες του, και δεν ήφηνε κιανένα για τα κοπέλια ντου!!

Κάθε ταχινή εσηκωνόντανε η γυναίκα ντου, η Σηφοκώστενα, και του τηγάνιζε ούλα τα αυγά τση προηγούμενης ημέρας, κι αυτός τση τα κοπάνιζε !!

Εγουρλώνανε τα μάθια ντως από πέρα πέρα τα κοπέλια ντου, εκειά που τονέ θορούσανε, και εγουργούριζε το αίμα ντους ….μα είντα θα κάνανε τα κακονίζικα, απού ανέ μιλούσανε, κουμπανάζο τα περίμενε !!

Τσι Μάνας ντως όμως τα λέγανε ούλα, δίχως να σκιάζουνται!!

– Μα γιάντα Μάνα, δε μας σ’ αφήνει και ‘μας ο Κύρης μας, αυγουλάκια, μονό τα τρώει ούλα, απού να φάει το λυσόντερο;;

– Αφήτε τονέ μρε το κακομοιργιασμένο, τους ήλεγε και τους εξανάλεγε, μα δε θα περάσει και πολύς καιρός και θα στραβωθεί, ετόσανα τηγανιστά αυγά απού τα τρώει!!

Δεν το κατέχετε μρε κοπέλια, πως τα τηγανιστά αυγά στραβώνουνε τσι γερόντους;;

Σε μια ουλιά καιρό απού θα στραβωθεί, και δε θα φέγγει να ξεσύρει, θα βάλει μνυαλό!!!

Μα ετότε σας όμως, θα ν-είναι αργά για του λόγου ντου, και ‘μεις θα κάνουμε από πέρα πέρα το σεϊρι ντου!!

Δεν θα φέγγει, μηδέ να φάει, μηδέ να πχει, μηδέ να κατουρήσει , και να το θυμάστε καλά ετούτονα το πράμα, απού σας σε λέω!!

Να θυμάστε πως θα κατουργιέται απάνω ντου και ‘μεις θα τονέ κοροϊδεύγουμε από πέρα πέρα, γελοχαχαρίζοντας!!

Ετότε σας θα του λέμε, κοροϊδεύγοντας τονε, πως τσι όρνιθες, τσί ‘πνιξε η ζουρίδα!!

Ετσά θα βρίχνετε και εσείς την ευκαιρία, και θα τρώτε ούλα τ’ αυγουλάκια, και νιέκος του και κεινού!!

Με τούτανα και με κείνανα, η μάνα ντως, επαγούδιαζε μια ουλιά, τω κοπελιώ τζη το καημό, και ετσά ο λεκεντές τους ήτονε μικιότερος!!

Κάθε μέρα όμως κι’ αυτά, δεν εκάνανε άλλη δουλειά, οξώ να τάζουνε του Αϊ Γερασίμου, πως θα τονέ θυμνιάσουνε, και θα τ’ ανάψουνε και ούλα ντου τα καντήλια, ανέ στραβώσει το κύρη ντως, το γληγορότερο!!

Κάποτε όμως, μια ταχινάδα, σα και σηκώθηκε ο Σηφόκωστας από το κρέβατο, αρχίνιξε να παραπατεί επίτηδες, κάνοντας το στραβό, και φωνιάζοντας αδυνατά!!

– Μπρε συ γυναίκα!! Όφου, όφου και ειντά ‘παθα!! Όφου, όφου και εστραβώθηκα!! Δε θορώ πράμα!! Δεν θορώ κιανένα σας!! Δε θορώ να πάω στη βρύση να πλυθώ!! Όφου και ειντά ‘παθα ο μαύρο κακομοίτσης!! Εστραβώσανεμε, κακονίζικο γυναίκα μου, τα πολλά τηγανιστά αυγά!! Ήλεγε μου ντο, εκείνος, ο γιατρός, ο Κουκουριτάκης, πως τα τηγανιστά αυγά στραβώνουνε τσι γερόντους!!

Μα εγώ δε του φρουκάστηκα!! Δεν ήθελα να τονέ πιστέψω!! Μα νάτο εδά, πως στ’ αλήθεια μου τό ‘λεγε!! Εστραβώσανε με, το μαύρο κακομοίτση, τα τηγανιστά αυγά!!

Ίσαμε να τα ‘κούσουνε και να τα ιδούνε τα κοπέλια ντου ετούτανα τα πράματα, εντακάρανε και εχοροπηδούσανε από τη χαρά ντως, εχτυπούσανε τσι παλάμες ντως αδυνατά και εφωνιάζανε, απού τα γροικούσανε, από τη σοχώρα!!

– Εκειά!! Εκειά!! Εκειά!!

Καλά να πάθει!! Μα καλά να πάθει!!

Να στραβωθεί να πάει στο διάολο!! Μα ετσά να πάει!!

Να πάει στο διάολο να μας σε ξεφορτωθεί!!

Όι λέω και δε μας ήφηνε και ‘μας, ένα αυγουλάκι, να το φάμενε!!

Μα ετσά, δε μας ήφηνε!!!

– Ετσά το λοιπόν, από τότες σας, έμεινε η φράση:

”Τα τηγανιστά αυγά στραβώνουνε τσι γερόντους” !!

Σύνταξη κειμένου, διάσωση ιστορικού: Φανούριος Ζαχαριουδάκης

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Καλύτερη πρόσβαση ατόμων ΑΜΕΑ στην παραλία Καλαμακίου

Δημοσιεύτηκε

στις

Χάρη στην βοήθεια συνανθρώπων μας, η πρόσβαση είναι ευκολότερη


Ανακοίνωση από τον σύλλογο ΑΜΕΑ το «ΜΕΛΛΟΝ»

Για ακόμα μια φορά είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσουμε, για ένα έργο το οποίο βελτιώθηκε χάρις στην πρωτοβουλία ενός συνανθρώπου μας, κατοίκου και επιχειρηματία ενοικίασης αυτοκινήτων του Καλαμακίου κ. Θανάση Κτιστάκη, ο οποίος ανέλαβε το κόστος επιδιόρθωσης και βελτίωσης της πρόσβασης από την θέση στάθμευσης ΑμεΑ στο Καλαμάκι έως και την ράμπα στην παραλία. Τον ευχαριστούμε θερμά καθώς και τον πολιτιστικό σύλλογο Καλαμακίου αλλά και όσους παρευρέθηκαν και βοήθησαν. Να είστε όλοι καλά..

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Δημοφιλη