“Καλή ανατροφή!”….μια ευχή με βαθιά ευθύνη!

Η γέννηση του παιδιού τις περισσότερες φορές αναμένεται με μεγάλη χαρά και είναι ένα γεγονός κομβικής σημασίας για την οικογένεια, ειδικά αν είναι και το πρώτο παιδί του ζευγαριού.

Αποτελεί ένα κρίσιμο μεταβατικό στάδιο του κύκλου ζωής της οικογένειας, το οποίο έρχεται με την έλευση των νέων μελών της οικογένειας, των παιδιών, όπου και θα πρέπει να συντελεστεί η αποδοχή των νέων μελών στο σύστημα της οικογένειας.

Το παραπάνω, συνίσταται στη διαμόρφωση του συζυγικού συστήματος με τον ερχομό των παιδιών, στην ανάληψη των γονεϊκών ρόλων και στην τροποποίηση των σχέσεων με την εκτεταμένη οικογένεια, ώστε να ενταχθούν και οι παππούδες.

Όταν ένα παιδί γεννιέται, μαζί με τις υπόλοιπες ευχές που δίνονται στην Κρήτη, οι συγγενείς εύχονται στους γονείς “καλή ανατροφή”! Πόσο όμορφη, γλυκιά και ζεστή ευχή, αλλά και πόσο βάρος και χρέος δίνει στους γονείς! Μια ανατροφή με ενσυναίσθηση, άνευ όρων αποδοχή και άμεση ικανοποίηση των ψυχικών αναγκών του παιδιού! Μια ανατροφή που θα βάλει τις βάσεις για έναν ασφαλή δεσμό προσκόλλησης και θα δώσει τα απαραίτητα εφόδια στο παιδί να περάσει ομαλά και με βάση τον δικό του χρόνο στην αυτονομία και την ανεξαρτησία!

Πόση έμφαση όμως δίνουμε στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη, τόσο τη δική μας όσο και των παιδιών μας; Μας μάθανε να ακούμε τους άλλους, τις ανάγκες τους, τις επιθυμίες τους, τα θέλω τους, αλλά όχι τον εαυτό μας και το σώμα μας. Μας ώθησαν στο να διαβάζουμε και να αποστηθίζουμε, αλλά δεν μας έδειξαν πώς να αγαπήσουμε την γνώση και πώς η γνώση θα μας βοηθήσει στη προσωπική μας ανάπτυξη, μην μένοντας στο γνωστικό επίπεδο, αλλά στοχεύοντας στην καλλιέργεια του πνεύματος και της ψυχής μας.

Κανείς δεν μας “έμαθε” πώς να αναγνωρίζουμε και να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τα θέλω μας, χωρίς να τα λογοκρίνουμε και να τα φιλτράρουμε “ακούγοντας” τις φωνούλες των άλλων μέσα μας οι οποίες υπερισχύουν σε ένταση της δικής μας φωνής. Και κανείς δεν μας το “έμαθε”, γιατί αυτό δεν αφορά μια στείρα γνώση που διδάσκεται από ένα εγχειρίδιο, αλλά είναι βιωματική μάθηση, η οποία μεταδίδεται μη-λεκτικά μέσα από τη μίμηση από τα πρόσωπα αναφοράς μας, τους γονείς μας.

Ίσως λοιπόν να έχει έρθει η ώρα για όσους είναι νέοι γονείς ή πρόκειται να γίνουν γονείς, να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο και να εστιάσουν περισσότερο στην έκφραση και την εξωτερίκευση του συναισθήματος που θα βοηθήσουν τα παιδιά μας να είναι σε επαφή με τα θέλω και τις ανάγκες τους! Μεγάλη ευθύνη και χρέος η ανατροφή μιας ψυχούλας!

Κρητικού Μαρίνα

Ψυχολόγος Υγείας- Οικογενειακή/Συστημική Σύμβουλος

marina.kritikou@yahoo.com – kritikou-healthpsy.gr