Κυπραίοι του κατακτητή!

του Νικοδήμου Θωμά

Ούλλοι οι Κυπραίοι ξέρετε τάχα εν τζαι ξεχνούσειν,
πάσειν στους Τούρκους τακτικά τζαι τα λέφτά τους δκιούσειν.

Να βάλουσειν πετρέλαιο τζαι φάρμακα να πιάσουν
Τζι ύστερεις να ‘ρτουν στο χωρκό χωράφκια να ψεκάσουν.

Λία λεφτά στην πούγκα τους φίλοι μου που τους μείναν,
βουρούν στα κατεχόμενα τζαι τρών’ τα στα καζίνα.

Το ψάρι που τες θάλασσες τζικάτω που εν φτήνια,
βουρούσειν να το φάουσειν της Κύπρου τα σαϊνια.

Τον Τούρκο τον κατακτητή που ρίμαξε τον τόπο,
σχύφκουσειν τζαι τον προσκυνούν να παίζει τον καμπόσο.

Τα κόμματα το θέλουσειν να ξεχαστεί η αλήθεια,
τον θάνατο που σκόρπισε ο Τούρκος στην Κερύνεια.

Για λύση ούλλοι τους μιλούν με ρόδα και λουλούδια,
εν οι πελλοί που λάσσουσειν τζαι ψάλουσειν τραγούδια.

Κάποτες που μας έσφαζε τζι ατίμαζε τες νύφες,
εκάμαμεν τα λήθη μας εν θέλουμε αλήθειες.

Είπασειν πως θα ξεχαστεί το δράμα τζαι ο πόνος
τζι οι Τούρκοι πως εν φίλοι μας να ενωθεί ο τόπος.

Μα πρέπει ούλλοι μας μαζί να μεν ξεχνούμε φίλοι,
η Κύπρος εν ορθόδοξη τζι Ελληνική θα μείνει.

Η Ρωμιωσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λήψει.
Μιχαηλίδης έγγραψε μες τα δικά μου στήθη.

Νικοδήμου Θωμάς