Καλά κάνει σήμερα η Μονή Καλυβιανής, και διατηρεί τα παλιά ταχυδρομικά περιστέρια, για να μας θυμίζει πως κάποτε γινόταν και έτσι το ταχυδρομείο με τον καλύτερο, άψογο αδιάβλητο, και προ παντός παραδοσιακό τρόπο!
Μα άμα σήμερα έρχεται ο ταχυδρόμος σπίτι μας, και πλέον δεν “μαντουρίζει” στις γειτονιές, δεν φωνάζει την ιδιοκτήτη να του παραδώσει το γράμμα (λογαριασμό Δεη οτε), απλά το πετά στην αυλή και φεύγει, ε τότε καλύτερα με τα περιστέρια!
Τώρα θα πρέπει η κάθε γιαγιά ή γενικά ιδιοκτήτης που θα πρέπει να τα παραλάβει το λογαριασμό, θα πρέπει να τον πάρει από το στόμα από τα σκυλάκια της αυλής! Συνήθως τους τα παίρνουν από την μπούκα, αλλά λείπουν μερικοί αριθμοί!
Βρέχει? τα γράμματα θα τα πάρουμε λιωμένα! Πάντως αν είναι και σοβαρά έγγραφα, σίγουρα ο πολίτης θα τα πάρει σαν να είναι στουπιά!
Κι όμως υπάρχουν τρόποι! Αυτή η χύμα κατάσταση που βιώνουμε όσο πάει ο καιρός, είναι άνευ προηγουμένου!
Ένα μένει ακόμα σε όλη αυτή την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, να φέρνει ο ταχυδρόμος και το μασούρι της σύνταξης στη γιαγιά, και να την πετάει κι αυτή στα σκυλιά και το ένα να παίζει με τα λεφτά, και το άλλο με το λαστιχάκι!
Εδω βέβαια ταιριάζει και η σοφή παροιμία:
“Εγώ ‘πεμπα το σκύλο μου, κι ο σκύλος την οριά του!”
Κείμενο φωτογραφία: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
