Ο κομήτης του Χάλεϊ…και οι Τυμπακιανοί

Ο κομήτης του Χάλεϊ, είναι ένας περιοδικός κομήτης που κάνει την εμφάνιση του στη περιοχή της Γης κάθε 75 με 76 χρόνια και πήρε το όνομα του από τον Έντμοντ Χάλεϊ.

Το Μάιο του 1910 η ανθρωπότητα είχε πιστέψει ότι ο κομήτης θα συγκρουστεί με τη γη και θα έκαιγε τα πάντα πάνω στη γη, με συνέπεια να ρθει το τέλος του κόσμου.

Μερικοί απατεώνες βρήκαν τότε την ευκαιρία να θησαυρίσουν, πουλώντας αντιασφυξιογόνες μάσκες στους αδαείς για να φυλαχτούν από τα δηλητηριώδη αέρια και συγκεκριμένα το υδροκυάνιο που είχε ανακαλυφθεί στην ουρά του κομήτη, ικανό να αφανίσει κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη.

Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία του συνταξιούχου εκπαιδευτικού και καθηγητή μου στο εξατάξιο γυμνάσιο Μοιρών την δεκαετία του 1970, κ.κ. Στυλιανού Ταβερναράκη, στο χωριό του το Τυμπάκι είχε γίνει ένα περιστατικό το οποίο ήταν τόσο κομικοτραγελαφικό που σήμερα ακούγοντας το φαντάζει σαν ανέκδοτο και θα το παραθέσω.

Το ανέκδοτο αυτό, καθ’ όσον μας είχε πει ο ίδιος τότε, το είχε ακούσει από τους παλαιότερους κατοίκους του χωριού του.

Όπως προαναφέραμε, όλος ο κόσμος την εποχή εκείνη περίμενε από μέρα σε μέρα την σύγκρουση του κομήτη με την γη, με συνέπεια το ολοκαύτωμα της.

Ως τόσο όμως μια μεγάλη οικογένεια στο Τυμπάκι, είχε βρει τη λύση,
μια λύση πρωτόγνωρη, πρωτοποριακή και καθ’ όλα αποτελεσματική κατά τη γνώμη της.

Όλα τα άτομα της οικογένειας μαζευόταν κάθε βράδυ σε ένα συγκεκριμένο σπίτι. Σε αυτό το σπίτι μαγείρευαν και έτρωγαν όλοι μαζί και στη συνέχεια αποσπέριζαν και περίμεναν να πέσει ο κομήτης.
Είχαν όμως γεμίσει όλα τα μεγάλα τους δοχεία με νερό, όπως σκάφες, αλουσουδιάστρες, πιθάρια, και ότι άλλο σκεύος διέθεταν και το οποίο χωρούσε πολύ νερό, με την προοπτική μόλις θα πέσει ο κομήτης, να προλάβουν και αυτοί να πέσουν με το σειρά τους μέσα στο νερό για να μην καούν.
Έτσι πέρναγε η μια μέρα μετά την άλλη……

Ένα βράδυ όμως καθώς αποσπέριζαν και ενώ περίμεναν να πέσει ο κομήτης, τους πήρε ο ύπνος και αποκοιμήθηκαν όλοι μαζί.

Ο Γάτος όμως ζύγωνε τον ποντικό.

Ανεβαίνει ο ποντικός στη κρεμαστή στο τοίχο πιατοθήκη, ανεβαίνει και ο Γάτος. Εκεί όμως, πάνω από τα συρτάρια της πιατοθήκης, είχαν σωριάσει τα μέλη της οικογένειας τα άπλυτα πιάτα του φαγητού, που λίγο προηγουμένως είχαν χρησιμοποιήσει για τον δείπνο.

Ανεβαίνει ο ποντικός πάνω στα πιάτα, ανεβαίνει και ο γάτος για να πιάσει το ποντικό.
Με αποτέλεσμα τα πιάτα να πέσουν κάτω στη γη και σε συνδιασμό με την τρομάρα της γάτας που χτύπαγε πέρα-πόδε έγινε χαλασμός κυρίου !!

Την στιγμή εκείνη όλοι τους μαζί πετάχτηκαν ταυτόχρονα επάνω….. φωνάζοντας δυνατά.
Ο Κομήτης, ο Κομήτης, ο Κομήτης!!!!!!

Έκαναν αμέσως πράξη αυτό που είχαν προαποφασήσει.
Έπεσαν όλοι μαζί στο νερό μέσα για να μην καούν και να γλυτώσουν!!!!

Και έτσι, ένιωσαν για λίγο τουλάχιστον πως έμειναν ζωντανοί και γλύτωσαν από τις φλόγες του κομήτη, δοξάζοντας τον Θεό που τους αξίωσε να σωθούν από τον βέβαιο θάνατο!!!!!!!!!!!

Απ’ ότι αποδείχτηκε όμως λίγο αργότερα, ούτε οι αλουσουδιάστρες, ούτε τα πιθάρια και τα σκαφίδια δεν απετέλεσαν την σύγχρονη ”Κιβωτό του Νώε”, ούτε και η συγκεκριμένη οικογένεια είχε την τύχη να αποτελέσει τους νέους εποίκους πάνω στη Γη, διότι ο κομήτης του Χάλεϊ πέρασε σε απόσταση 25.000.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης, στις 18 Μαϊου του 1910 διαψεύδοντας όλες τις προβλέψεις των καταστροφολόγων!!

Το αληθινό περιστατικό αυτό που είχε διαδοθεί από στόμα σε στόμα και που άκουσα στα γυμνασιακά μου χρόνια από το καθηγητή μου κ.κ Στυλιανό Ταβερναράκη και που περιέσωσα, θα μείνει για πάντα στην ιστορία σαν ανέκδοτο !!!!!!.

Σύνταξη κειμένου ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ, αρθρογράφος της εφημερίδας: Άποψη του Νότου και στη στήλη: ΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ.