Όλα κάποτε στο χωρίο μας ήταν άπλα
Κάθε σπίτι είχε απ’ έξω στην άυλη του δυο μουριές για ασκιανό άλλα για να τρώνε όλοι και τα μούρνα! Συνήθως η μια έκανε μαύρα και η άλλη άσπρα.
Φύτευαν τις μουριές στην αυλή επειδή έξω στον ασκιανό πέρναγαν πολλές ώρες τα Καλοκαίρια! Εκεί έτρωγαν και μεσημέρι και βράδυ, άλλα και στην αυλή κοιμόταν και τα βράδια, καμιά φορά και τα μεσημέρια!
Κάθε σπίτι είχε δυο κρεβατίνες για να τρώνε τα σταφύλια αλλά και για τον ασκιανό που μαζί με τις μουριές έφερναν μεγάλη δροσιά έξω στο σπίτι.
Κάθε νοικοκύρης είχε δυο γαϊδάρους να κάνει τσι δουλείες. Είχε δυο κατσίκες και δυο πρόβατα να πίνουν το γάλα τα παιδιά αλλά και να φτιάχνει και κανένα αθοτυράκι, γι αυτό είχε ένα μαδαράκι μικρο και ένα μεγάλο!
Είχε ένα πήλινο κουρούπι πήλινο μικρό που έβαζε γλίνα η έβαζε μυζήθρα, είχε και άλλο ένα μεγαλύτερο για τις σταφιδολιές.
Είχε δυο τσικάλια, ένα μικρότερο και ένα μεγαλύτερο, το ίδιο και τηγάνια! Στο περβόλι του είχε δυο λεμονιές να κόβει λεμόνια, είχε δυο στάβλους, στον ένα έβαζε τα άχυρα και στον άλλο τα ζώα.
Είχε δυο παρασθιές, μια μέσα και μια έξω και ανάλογα την εποχή μαγείρευε πότε στη μια πότε στην άλλη! Είχε δυο πιθάρια μεγάλα, στο ένα έβανε λάδι και στο άλλο καρπό.
Είχε και δυο αλέτρια, ένα μονόφτερο και ένα δίφτερο, και ανάλογα το χωράφι έπαιρνε και το κατάλληλο. Σε αφράτο μαλακό χώμα έπαιρνε το μονόφτερο, σε βαρύ σκληρό χωράφι το δίφτερο που δεν πήγαινε βαθιά.
Είχε δυο ξυλόπορτες, τη μια για να αλωνίζει στο αλώνι, και την άλλη για να σπα τους βόλους στο φρεσκοκαλλιεργημένο χωράφι
Είχε στο σπίτι και δυο λάμπες πετρελαίου, μια απλή για την κουζίνα και μια πιο μεγάλη για το σαλόνι.
Είχε και δυο μύλους πέτρινους, έναν χειρόμυλο για να φτιάχνει αλεύρι από σιτάρι, αλλά άλεθε και τα ροβίθια για το φτάζυμο! Είχε όμως και τον αλατσόμυλο, γιατί τότε το αλάτι το αγόραζαν χονδρό. Το κακό με το αλεσμένο αυτό αλάτσι ήταν πως έβρισκες και πετραδάκια στο φαΐ γιατί εθρουλούσε …ο μύλος!
Κάθε ένας έκανε ότι έκαναν και οι άλλοι, και το λιγότερο που κάνανε, ήτανε δυο κοπέλια! Έτσι έκαναν τα ίδια! Ότι έκανε ένας, όλοι ακολουθούσαν!
Είχε όμως σπίτι του λίγα απ’ όλα και δεν αγόραζε.
Στο κήπο του έβαζε δυο κρεμμύδια, δυο μαρούλια, δυο σκόρδα, δυο κεντανέδες, δυο παζάρια, δυο φρίγκια και έτσι ήταν αυτάρκης στα περισσότερα είδη!
Κείμενο: Χουστουλάκης Γεώργιος
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
