Πέθανε ο Νίκος Τριανταφυλλίδης, γιος του Χάρρυ Κλυνν

Την τελευταία του πνοή άφησε, σε ηλικία 49 ετών, ο σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης, ο γιος του Χάρρυ Κλυν και της χορεύτριας Χαρίκλειας Μακρή

Ο Νίκος Τριανταφυλλίδης έδινε μάχη τα τελευταία χρόνια με την επάρατη νόσο.

Σήμερα, η σύντροφός του, Μαρίνα Δανέζη, απηύθυνε κάλεσμα μέσω Facebook σε όσους θέλουν να αποχαιρετήσουν τον γνωστό σκηνοθέτη, ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού τους.

«Χτες το απόγευμα έφυγε από την ζωή ο σύντροφος της ζωής μου Nicholas Triandafyllidis. Σήμερα από τις 17.00 το απόγευμα και μέχρι τα ξημερώματα το σπίτι μας θα είναι ανοιχτό για φίλους και γνωστούς, αγαπημένους και “περαστικούς” για να πιούμε στην μνήμη του και να ακούσουμε τους δίσκους του που τόσο αγαπούσε. Η διεύθυνση είναι Φωκίωνος Νέγρη 32 στον 3ο όροφο», έγραψε συγκεκριμένα.

Είχε σπουδάσει κοινωνιολογία και επικοινωνία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Διεθνή Σχολή Κινηματογράφου του Λονδίνου στο διάστημα 1990-1992).

Η πρώτη μικρού μήκους ταινία ήταν το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ “Momus: Amongst Women Only”, που γυρίστηκε στα πλαίσια της πρακτικής του στο τρίτο τρίμηνο των σπουδών του στο Λονδίνο.

Η πτυχιακή του ταινία Dogs Licking My Heart (τα Σκυλιά Γλείφουν Την Καρδιά Μου) με τον τζαζίστα Μπλέιν Ρέινινγκερ και Παναγιώτη Θανασούλη κέρδισε το Πρώτο Βραβείο Μυθοπλασίας στο 7ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας το 1993. Η ταινία προβλήθηκε και σε διεθνή φεστιβάλ.

Την ίδια χρονιά, το 1993, σκηνοθέτησε σε ασπρόμαυρο super 8 mm φιλμ το video clip για το κομμάτι “Δεν Χωράς Πουθενά” του συγκροτήματος Τρύπες. Ακόμη σκηνοθέτησε και ένα μικρού μήκους σουβενίρ από την συναυλία των Τρυπών στο club Marquee του Λονδίνου.

Το 1995 ολοκλήρωσε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του “Ράδιο Μόσχα” με τους Σβετλάνα Πανκράτοβα, Χάρρυ Κλυνν, Blaine L. Reininger, Kώστα Γκουσγκούνη, Απόστολο Σουγκλάκο και τον Ντίνο Ηλιόπουλο.

Η υπόθεση αφορούσε μία Ρωσίδα χορεύτρια που δουλεύει σε ελληνικό καμπαρέ και γίνεται μήλον της έριδος ανάμεσα στο αφεντικό της, έναν πληρωμένο δολοφόνο και έναν βιολιστή χαρτοπαίκτη.

Η ταινία προβλήθηκε στο Πληροφοριακό Τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Μερικούς μήνες αργότερα η ταινία βραβεύτηκε με το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη στα Κρατικά Βραβεία του ΥΠΠΟ. Το “Ραδιο Μόσχα” ταξίδεψε σε πολλά διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ.