Η 1η του Μάη είναι σίγουρα η μέρα που γιορτάζει όλη η Ελλάδα, και όχι μονάχα την εργατική Πρωτομαγιά!
Η Ελλάδα όλη γιορτάζει με το να απέχει από τις εργασίες, μια και “δεν είναι αργία αλλά απεργία”, και εκδράμει ο κόσμος στην εξοχή, να μαζέψει λουλούδια και να φτιάξει το μαγιάτικο στεφάνι.
Το στεφάνι αυτό, το κρεμουσαν πίσω από την κεντρική πόρτα, για να φέρει γούρι στο σπιτικό!
Για να τιμήσουν λοιπόν τον μήνα Μάη ξεχύνονται όλοι στη φύση να “πιάσουν το Μάη” δηλαδή, φτιάχνοντας μικροί και μεγάλοι από ένα ματσάκι αγριολούλουδα ή το στεφάνι!
Φυσικά η βόλτα στην εξοχή, είχε προγραμματιστεί, στο να φάει επίσης η παρέα εξοχικά στη πετσέτα με καθίσματα τις πέτρες! Στη Κρήτη η πρώτη του Μάη γιορτάζεται το καλωσόρισμα του μήνα Μάη, που είναι ιδιαίτερα αγαπητός μήνας, για τις χίλιες δυο ομορφιές του!
Τον μήνα Μάη τιμούσαν φυσικά και οι δάσκαλοι, οι οποίοι οπωσδήποτε έπρεπε να οργανώσουν τουλάχιστον δύο εκδρομές για τα παιδιά, είτε στην εξοχή είτε με λεωφορείο σε κοντινά μέρη!
Στη περιοχή όμως Μεσαράς, πολύ παλιά, τις εκδρομές τις αναλάμβανε ο Αλεξανδράκης με ένα κλειστό φορτηγό, που είχε σαν οδηγό τον γιό του τον Μανώλη.
Οι εκδρομές είχαν εκπαιδευτικό περιεχόμενο, και κάθε παιδί πλήρωνε συνήθως δύο δραχμές!
Βέβαια δεν είχαν όλα τα παιδιά το ποσόν, αλλά αν το ποσόν που συγκέντρωνε ο δάσκαλος ικανοποιούσε τον ιδιοκτήτη του φορτηγού, τότε ο δάσκαλος έπαιρνε όλα τα παιδιά, ακόμα και όσα δεν διέθεταν το χρηματικό αυτό ποσόν!
Πήγαιναν οι δάσκαλοι έτσι τα παιδιά εκδρομή στην Φαιστό, στην Γόρτυνα ή σε διάφορα μοναστήρια όπως στη Μονή Οδηγήτριας, στη Μονή Παλιανής, στον Αη Γώργη τον Απανοσήφη, στην Μονή Αρκαδίου, στην Μονή Πρέβελη κλπ.
Σε εκδρομές στα ίδια τα χωριά τους, πήγαιναν οι δάσκαλοι τα παιδιά, συνήθως όπου υπήρχαν πηγές με νερό.
Για παράδειγμα, στο χωριό μας στην Γαλιά τα πήγαιναν στο Άγιο Φανούριο, στου Αγγέλου, στον Αη Γιάννη, στον Άγιο Γεράσιμο, στην Κουτσουνάρα κλπ
Τα παιδιά στην εξοχή μπορούσαν κι αυτά να χαρούν το μήνα Μάη, να μυρίσουν τη φύση την φασκομηλιά το θυμάρι, να κόψουν αγριολούλουδα και να φτιάξουν από ένα ματσάκι, με μαχαιρίδες, άγριες ίριδες, μαντιλίδες, παπαρούνες άσπρες κίτρινες κόκκινες, αλαδανιές, αλιματσές, και γενικά όλα τα λουλούδια ήταν κατάλληλα εκτός τα αγκαθωτά και τις τσουκνίδες!
Είχαν μαζί τους και ένα σπάγκο , κι αν δεν είχαν έκοβαν ένα βρούλο, και περνούσαν μέσα σαν χάνδρες άνθη από μαντιλίδες άσπρες και κίτρινες, παπαρούνες, άνθη νερομολόχας κλπ.
Όταν τέλειωναν το στεφάνι το κρέμαγαν στο λαιμό σαν κολαΐνα, ή στόλιζαν τα μαλλιά τους!
Κείμενο: Γεωργιος Χουστουλακης
Φωτογραφία: Αλέκος Ν. Γεωργιλαδάκης
( Σε μιαν ανοιξιάτικη εξόρμηση του Γυμνασίου Πόμπιας, κατά την δεκαετία του 1970)
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
