Σκυλίσια ζωή!

Μην φανταστείτε……… δεν είναι κάποια άλλη ζωή παρά από εκείνη τη ζωή που κάνει το συμπαθές τετράποδο, ο σκύλος

Σίγουρα πολλές φορές την έχουμε ακούσει αυτή τη φράση να λέγεται, αλλά και εμείς οι ίδιοι τη χρησιμοποιούμε πολλάκις στις διάφορες συζητήσεις που κάνουμε.

Προφανώς λέγοντας τηνέ εννοούμε, τη ζωή που κάνει το συμπαθές τετράποδο, ο σκύλος.

Αλλά πως άραγε προήλθε αυτή η φράση, θα αναρωτιόταν κάποιος;;

Σίγουρα για να μάθουμε πως προήλθε, θα έλεγα εγώ, ότι θα πρέπει να ανατρέξουμε στις καθημερινές πράξεις, καμώματα και εν γένει, στην όλη ζωή του σκύλου, που θα προσπαθήσω εν ολίγοις να περιγράψω.

Κάποτε λέει ένα χειμώνα ο σκύλος δεν ενταγιάντιζε τη παγωνιά, που ήταν τόσο ανυπόφορη, που τρέμανε και τα ”ξερά ντου” ακόμα!!
Μονολογούσε όμως και έλεγε στον εαυτό του, προσπαθώντας να δικαιολογηθεί, όσον ήταν δυνατόν:

Κρυώνω ο μαύρο κακομοίρης, αλλά τι να κάνω, που δυστυχώς δεν έχω άλλη επιλογή και πρέπει να κάνω υπομονή, να φύγει ο χειμώνας, να ρθει το καλοκαίρι και τότε σας θα φτιάξω ένα σπίτι, που θα είναι το καλλίτερο σπίτι σε ολόκληρο το κόσμο!!

Φυσικά σιγά σιγά ήρθε και το καλοκαίρι, αλλά την υπόσχεση που είχενε δώσει στον εαυτόν του, δεν την τήρησε ποτέ!!

Απεναντίας ήταν ξαπλωμένος κάτω από τον παχύ ίσκιο των δέντρων, απολαμβάνοντας την δροσιά τους, χωρίς να σκέπτεται τίποτα άλλο και ένα παραπάνω, όσο αφορά το τι μέλει γενέσθαι, ενώ έλεγε στον εαυτόν του:

Αυτή ‘ναι βρε η ζωή που ζω εγώ!! Δεν πρόκειται να βρεθεί κανείς μα κανείς σ’ ολόκληρο το κόσμο, να ζει καλύτερα!! Πολύ καλά περνώ….μα πάρα πολύ καλά!! Δεν χρειάζομαι πράμα άλλο, αφού τα έχω όλα και μου περισσεύουν κιόλας!!

Αλλά όμως, όπως όλα τα καλά περνούν πολύ γρήγορα, έτσι και αυτό!!

Πέρασε στα ντάκα ντάκα το Καλοκαίρι και ήρθε πάλι ο χειμώνας, με τα χιόνια τσι κρυγιώτες και τσι παγωνιές του και όπως ήταν φυσικό τον βρήκε πάλι χωρίς σπίτι!!

Πάει από δω, πάει από κει, αλλά πουθενά δεν ευρήκε μια ζεστή γωνιά για να θέσει και να ζεσταθεί!!

Με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να γενεί ένα κουβάρι, κάπου εκεί σε μια γωνιά ενός μαχαλά, ενώ προσπαθούσε να φέρει τη μούρη ντου, όσο μπορούσε ποιο κοντά με τον κώλο ντου, για να μην κρυώνει και αναφωνούσε συνεχώς:

”Έλα κώλε με τη μύτη………για να χτίσουμε το σπίτι”!!

Και η όλη ζωή αυτή του σκύλου ονομάστηκε, ”σκυλίσια ζωή”!!