Στην Ελλάδα όλοι σε κοιτούν παράξενα, στο εξωτερικό όλοι σε βοηθάνε

Συνέντευξη έδωσε σε ραδιοφωνικό σταθμό ο Παύλος Μάμαλος, χρυσός Παραολυμπιονίκης στο Ρίο, μιλώντας για όλα

Πολλά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα άτομο με ειδικές ανάγκες στην καθημερινότητά του, όμως σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Παύλος Μάμαλος το μεγαλύτερο έχει να κάνει με την συμπεριφορά την κοινωνίας στο πρόσωπό του.

«Όταν βλέπουν καροτσάκι σε κοιτούν περίεργα, αλλά η ζωή δεν είναι έτσι», τόνισε χαρακτηριστικά ο χρυσός Παραολυμπιονίκης στο Ρίο και πρόσθεσε: «Εδώ σε βλέπουν περίεργα και για αυτό πρέπει να γίνει ειδικό μάθημα στα σχολεία».

Αναλυτικά όσα είπε στο ΣΠΟΡ FM 94,6:

Για τις προσπάθειές του στο Ρίο: «Η πρώτη προσπάθεια ήταν 232 κιλά, 234 κιλά η δεύτερη και 234 κιλά η τρίτη που έκανε τη διαφορά. Και λίγο έλειψε να κάνουμε και παγκόσμιο ρεκόρ».

Για τις διαφορές της άρσης βαρών στους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες: «Η μόνη διαφορά με τους αρτιμελείς είναι πως εμείς είμαστε σε καροτσάκια ή έχουμε άλλο πρόβλημα. Είναι περισσότερο κουραστικό το δικό μας πρόβλημα. Πρέπει επίσης να προσέξουμε περισσότερο στην προπόνηση για να μην τραυματιστούμε».

Για το πώς προέκυψε για εκείνον η Άρση Βαρών: «Πήγαινα στο γυμναστήριο και σήκωνα βάρη. Μου είχαν πει να δοκιμάσω σφαίρα ή άλλο αγώνισμα, αλλά εμένα με τραβούσε η μπάρα και τα σίδερα».

Για το πρόβλημά του: «Είχα γεννηθεί κανονικά, αλλά είχα μία πολιομυελίτιδα και δεν την προλάβαμε. Από τη μέση και πάνω έχω πολύ δύναμη και έτσι σηκώνω τόσα κιλά».

Για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε σε ΑμεΑ: «Έχω ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο. Στο εξωτερικό κάποιος είναι πάντα εκεί για να σε βοηθήσει, να σε εξυπηρετήσει και να σου δώσει ένα χέρι βοηθείας. Τα μαγαζιά είναι προσβάσιμα και μπορείς να εξυπηρετηθείς μόνος σου. Εδώ σε βλέπουν περίεργα και για αυτό πρέπει να γίνει ειδικό μάθημα στα σχολεία. Όταν βλέπουν καροτσάκι σε κοιτούν περίεργα, αλλά η ζωή δεν είναι έτσι».

Για το bullying που είχε βιώσει στο σχολείο: «Για μένα μία χρονιά ήταν πολύ δύσκολη και δεν θέλω να το σκέφτομαι. Με έβριζαν, μου πετούσαν τσάντες και με πήγαινε με ένα ποδήλατο με τρεις ρόδες και το μεσημέρι με έπαιρνε. Ήταν κρίμα γιατί τα παιδιά δεν είχαν σωστή διαπαιδαγώγηση και μου συμπεριφέρθηκαν έτσι».

Για το θέμα του διορισμού του στο Δημόσιο: «Είναι μία μεγάλη αδικία για εμένα, που έχω φέρει τόσα μετάλλια, να μην έχω διοριστεί στο Δημόσιο. Υπάρχει νόμος από το υπουργείο Οικονομικών, κατέθεσα το απολυτήριο και κανονικά έπρεπε να με έχουν προσλάβει. Δεν είχα χορηγούς, τώρα ήταν ο ΟΠΑΠ, η Ελληνικός Χρυσός, η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή και αν δεν ήταν αυτοί δεν θα πηγαίναμε στο Ρίο».

Για εκείνο που θα ήθελε ο ίδιος: «Η πιο καλή βοήθεια, και η πιο δυνατή, είναι να μας στηρίζετε εσείς τα Μέσα. Πρέπει να μάθετε και εσείς κάποια πράγματα, για να είστε κοντά μας και να μπορούμε να ενημερώνουμε σωστά τον κόσμο».

Για το αν έχει έρθει κάποιος από τους παλιούς συμμαθητές: «Ναι, ένας από τους παλιούς έχει έρθει. Ήρθε και μου ζήτησε συγγνώμη. Τους άλλους τους έχω χάσει ή έχουν πεθάνει. Εκείνος όμως ήρθε και με αγκάλιασε και με φίλαγε».