Κάθε που θα σηκωθεί το πρωί ο Μεσαρίτης, δεν θα παραλείψει ποτέ να στρέψει το βλέμμα του προς τα βουνά του Ψηλορείτη, και να δει αν είναι καθαρά συννεφιασμένα ή χιονισμένα
Αν είναι χειμώνας και τα δει σκεπασμένα με σκούρα σύννεφα, θα σκεφτεί, «χιονιάς θα είναι αύριο»! Αν τα δει με άσπρο συννεφάκι, θα σκεφτεί: «αέρα θα έχουμε αύριο»!
Όταν όμως αντικρίσει ένα πεντακάθαρο πλάνο σαν τελάρο σε πίνακα καλλιτέχνη, με χιονισμένα ή όχι τα βουνά, τότε αμέσως αναγαλλιάζει η καρδιά του, και είναι σαν να παίρνει κάποια αόρατη δύναμη ψυχική!
Ότι και όποια έγνοια κι αν τον απασχολεί εκείνη τη στιγμή, και μόνο στη θέα της τεράστιας σε όγκο της οροσειράς του Ψηλορείτη, αμέσως θα την ξεχάσει και θα νοιώσει ευεξία, χαρούμενη διάθεση! Είναι σαν να θέλει να κατακτήσει αυτά τα βουνά! Κάθε κρητικός που βλέπει τα βουνά κάτασπρα κάποια ηλιόλουστη μέρα μέσα σε ένα πανέμορφο βάθος πεδίου, θα σκεφτεί να μπορούσε να ανέβει επάνω εκεί και να θαυμάσει από κοντά το κατάλευκο χιόνι! Όχι μονάχα να τα θαυμάσει το τοπίο και να βγάλει και πολλές φωτογραφίες, αλλά να φέρει χιόνι και στο σπίτι του, για να φτιάχνει το καλοκαίρι παραδοσιακές κανελάδες!
Ίσως και να μην είναι τυχαίο, γιατί τα συγκεκριμένα βουνά, αφενός έχουν υμνηθεί με τραγούδια ριζίτικα με μαντινάδες κλπ, αφετέρου με ιστορίες και μύθους για το Δηγενή, και μάλιστα «του Δηγενή η Σέλα» που καθόταν ο γίγαντας έσκυβε και έπινε νερό από τον Γεροπόταμο, τον κάνει και τον ίδιο να αισθάνεται ένας Δηγενής!.
Ίσως η δύναμη που αντλεί ο Μεσαρίτης, να προέρχεται κατά παράδοση και από τις παλιές ευχές την πρώτη μέρα του χρόνου. Οι παλιοί Μεσαρίτες κάθε Πρωτοχρονιά σηκωνόταν πολύ πρωί πριν την ανατολή του ήλιου, πλενόταν , ντυνόταν, και στη συνέχεια έστρεφαν το κεφάλι τους στην πιο ψηλή εκκλησία του βουνού της Παναγίας, και έκαναν την εξής ευχή:
-Παναγία, προσκυνώ και δοξάζω τη Χάρη σου! Βοήθησέ μας όλο το χρόνο να περάσομε καλά με υγεία !
Στη συνέχεια έστρεφαν πάλι το κεφάλι τους και κοίταζαν προς το πιο μεγάλο βουνό, όπως εδώ στα μέρη μας έχουμε τον Ψηλορείτη, και έλεγαν την εξής ευχή :
-Όπως είναι τα βουνά γερά, έτσι γεροί να ήμαστε και εμείς όλο το χρόνο!
Αν στην περιοχή του ήταν ορατή άλλη εκκλησία όπως ο Τίμιος Σταυρός, αναφερόταν σε αυτήν.
Παρόμοια πάντως ήταν και η παρακάτω μεσαρίτικη ευχή που έκανε κάποιος που ζούσε μόνος στο σπίτι του:
-«Ως είναι τα ψηλά βουνά γερά, έτσα γερό να με χεις Θεέ μου»!
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα βουνά του Ψηλορείτη είναι χιλιοφωτογραφημένα από χιλιάδες φανατικούς φίλους, γιατί κατά βάθος θέλουν με τον φακό τους , μαζί με την απίστευτη εικόνα, να αποθανατίσουν και την θετική ενέργεια της θέας του βουνού! Η μαγεία βέβαια του βουνού μεγαλώνει κατακόρυφα τις μέρες με πολύ μεγάλη ορατότητα, που τότε όλο το βουνό, «έρχεται πολύ κοντά» στο μάτι του παρατηρητή!
Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
