Θαύματα της Γερόντισσας Γαλακτίας….

– Μπορείς να μας πεις κάτι σημαντικό που έκανε σ’ εσένα;

– Αυτά είναι πολλά και δεν ξέρω ποιο πρώτο και ποιο δεύτερο να επιλέξω. Όταν π.χ. πριν μερικά χρόνια υπέφερα από μεγάλη κήλη και ετοιμαζόμουν για χειρουργείο, ένα πρωί εξαφανίσθηκε. Πέρασαν 15 μέρες και κήλη δεν υπήρχε. Δεν είπα σε κανένα τίποτα. Ένα πρωινό που πίναμε μαζί καφέ, γυρίζει και μου λέει:

«γιατί δεν μας λες ότι δεν έχεις τώρα κήλη; Καλά είσαι τώρα! Δεν πονείς στην κήλη! Καλά είσαι…».

Ήταν και ο π. Αντώνιος. Μείναμε άφωνοι. Μετά εξήγησα στον πάτερ τι είχε συμβεί. Μου είπε εκείνος να το παρακολουθήσω ένα μήνα. Πέρασε ένας, δύο μήνες, ήμουν καλά.

Όταν βεβαιώθηκα πλέον για το θαύμα, την ρώτησα ένα άλλο πρωινό: «θα μου πεις τουλάχιστον με ποιο άγιο μου έκανες την παρέμβαση στην κήλη να τον ευχαριστήσω;».

Απάντησε: «έστειλα τον Άγιό σου. Τον Μέγα Αντώνιο!!!».

Τότε αυτομάτως άνοιξε ο νους μου και θυμήθηκα ότι είχα δει τον Άγιο Αντώνιο στον ύπνο μου μπροστά στο τέμπλο μιας Εκκλησίας να με ευλογεί… Όταν πάλι έπαθε αποκόλληση πλακούντα στον 7ο μήνα η κόρη μου, η αιμορραγία ήταν τεράστια. Πλημμύρισε το σπίτι. Κινδύνευε μάνα και παιδί. Την πήρε το ασθενοφόρο και την μετέφερε ολοταχώς στο ΠΑΓΝΗ. Σώθηκαν από θαύμα. Ένα ελάχιστο κρατούσε ο πλακούντας με το παιδί. Έτσι μας είπαν οι γιατροί. Ήταν ξημέρωμα Κυριακής. Τηλεφώνησα αμέσως στη Γερόντισσα. Είχε όμως τοποθετήσει πρόχειρα το ακουστικό και δεν λειτουργούσε το τηλέφωνο. Το πρωί μου τηλεφώνησε εκείνη.

Με ρώτησε: «τι σου συνέβηκε απόψε»;

Εγώ αιφνιδιάστηκα και της είπα: «γιατί με ρωτάς»;

Εκείνη εξήγησε ότι είδε όλο το σκηνικό στο σπίτι μου, τη γυναίκα μου με μια πράσινη ρόμπα που είχε πανικό, εμένα που προσπαθούσα να την ηρεμήσω, το ασθενοφόρο, την μεταφορά, την γέννα κλπ.

Το πιο σημαντικό είναι, ότι μου είπε: «σε μια μπαμπακερή κλωστή εκρεμούντανε το κοπέλι! Αλλά έπεψα πολλούς Αγίους και το ανεβαστούσανε» μου είπε δηλαδή ό,τι μου είπανε και οι γιατροί, ότι δηλαδή ένα ελάχιστο κρατούσε ο πλακούντας και τους παραξένεψε πώς δεν αποκολλήθηκε τελείως.