Ένα είδος φασόλας , που δεν το γνωρίζει η ευρύτερη Ελλάδα, όμως τη γνωρίζει όλη ή Κρήτη, είναι η λεγόμενη τ ο υ ρ κ ο φ α σ ό λ α!
Σέ άλλα μέρη της Κρήτης τη λένε και αζωγυροφασόλα.
Το πιθανότερο να ονομάστηκε έτσι, γιατί θα τήν έφερανα οι Τούρκοι, τήν περίοδο τής τουρκοκρατίας.
Αζογυροφασόλα πάλι μπορεί να ονομάστηκε αλλού, γιατί πράγματι, ο σπόρος του φασολιού, μοιάζει πολύ με το σπόρο που κάνει ο αζόγυρος, ή αγιόγυρος.
Εχει πολλούς φανατικούς το είδος αυτό, αλλά έχει και άλλους πού δηλώνουν ότι δέν τους αρέσει η γεύση του, γιατί μυριζει λέει…<<τουρκιά>>!
Όλοι όμως θυμόμαστε τη γιαγιά μας κάποτε πού είχε το φυτό αυτό στον κήπο της, και έβαζε τίς τουρκοφασόλες στά γιαχνάκια, τσιγαριστά σκέτα μέ πατάτες, η μέ κρέας
Το συνοδεύσαμε δε άριστα το φαγητό αυτό, με το κόκκινο κρασί του παππού, στό χαμηλοτάβανο πετρόχτιστο, μέ τη λεπίδα γιά σκεπή.
Τέλεια η τουρκοφασόλα με κόκορα γιαχνί, είτε με κατσικάκι, χοιρινό κλπ
Τη φασόλα αυτή τη δοκιμάσαμε και ομελέτα, καί πάλι ήταν υπέροχη! Φυσικά αφού οι φασόλες πάρουν πρώτα μιά βράση στό νερό.
Παρ΄ όλο πού τη λένε τουρκοφασόλα, εμένα μού μυρίζει Ελλάδα, καί είναι ένα φυτό που γίνεται τεράστιο, καί παράγει φασόλες από το Καλοκαίρι έως τέλος του Φθινοπώρου πού πιάνουν τα δυνατά κρύα.
Φτάνει και ένα μονάχα φυτό για να γεμίσει διό τρία πιάτα!
Ευτυχώς που το είδος αυτό δέν έχει χαθεί, υπάρχει ακόμα, και οι φίλοι του είδους δέν θά το στερηθούν!
Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
