Αυτή είναι η τροξαλίδα!

Στη Κρήτη τη λένε τροξαλίδα, και στην υπόλοιπη Ελλάδα γρύλο η τριζόνι

Ανήκει στη κατηγορία ορθόποδα, και έχουμε πολλά είδη. με διάφορα σχήματα και χρώματα.

Την τροξαλίδα, σπάνια τη βλέπουμε, όμως όλοι την ακούμε τη νύχτα, αν βρεθούμε κοντά στη φύση.
Βγάζει τη μουσική υπόκορουση “τρ τρ τρ τρ”, χαρακτηριστικός ήχος που τον έχουμε συνδέσει με τη νύχτα.

Για αυτό ακριβώς το λόγο, από τον ήχο “τρ τρ τρ τρ”, επειδή ο ήχος μοιάζει να τρίζει, ονομάστηκε και τριζόνι, αλλά και τροξαλίδα, στο πιο αρχαιοπρεπές!

Το τριζόνι, είναι εκείνο το άπιαστο έντομο, που τα παιδιά το ακούνε μόνο στην εξοχή, στον κήπο η στην αυλή, αλλά δεν το βλέπουν, η που σπάνια το βλέπουν !

Σαν να είναι εντελώς αόρατο!

Πολλές φορές που πλησιάζουν τα παιδιά να το εκεί που ακούγεται ο δυνατός του ήχος, διαπιστώνουν πως ο ήχος έχει μεταφερθεί πιο πέρα, και ξανά πιο πέρα, και ποτέ δεν καταφέρνουν να το δουν, γιατί το έντομο έχει μοναδικό τρόπο να κρύβεται!

Αν το δει κανείς την ημέρα θα είναι από τύχη!

Ίσως αν μετακινήσει μια πέτρα ένα θάμνο, όπου κρύβεται, τότε θα εμφανιστεί.

Πολλά παιδιά έχουν συνδέσει τα τριζόνια με τα παιδικά τους χρόνια.

Πολλά παιδιά ίσως θυμούνται ακόμα τη μητέρα τους στο χωριό, που όταν έμπαινε καμιά τροξαλίδα μέσα στο σπίτι, το θεωρούσαν μεγάλο γούρι και τύχη.

Πίστευαν δηλαδή στα χωριά τότε, πως το τριζόνι φέρει καλοτυχία, αν τους επισκεφθεί στην αυλή, η ακόμα περισσότερο, αν μπει μέσα, η σοδειά θα τους πάει καλά!

Και εγώ έχω βιώματα παρόμοια από τα παιδικά μου χρόνια, όταν μέναμε τα καλοκαίρια δίπλα στον οψιγιά για να βλέπουμε τη σταφίδα να μην την κλέψουν.

Όλη νύχτα e;iχαμε παρέα τα τριζόνια, κι αν πήδαγε κάποιο πάνω στη σταφίδα, τότε θεωρείτο καλό σημάδι!

Η σταφίδα μας θα έπιανε καλή τιμή!

Εγώ δε, που από τότε μου άρεσε το τραγούδι, μου άρεσε και να τραγουδάω με συγχορδία τα χιλιάδες τριζόνια, που είχα στο μουσικό χαλί, και μ’ αυτά σιγοτραγουδούσα, μέχρι να με νανουρίσει το νυχτερινό τραγούδι τους, και να με πάρει κι εμένα ο ύπνος!

Πολλά άλλα επίσης έντομα ανήκουν στην κατηγορία αυτή των γρύλλων, όπως είναι οι κρεμμυδοφάγοι και οι πατατοφάγοι που ζουν μέσα στο έδαφος

Συνήθως κάνουν τρύπα στην πατάτα η στο κρεμμύδι, και περνάνε στην άλλη μεριά.

Στη Κρήτη τον γρύλο αυτό τον λένε και “πριτσίκουρα”, είναι μεγάλος εχθρός του κρεμμυδιού, αλλά κυρίως της πατάτας.

Ακόμα θυμάμαι τον πατέρα, που όργωνε το χωράφι με το αλέτρι για να βγάλει τις πατάτες, και πολλές από αυτές, τις είχε τρυπήσει πριτσίκουρας!

Πολλές φορές δε, είχα πιάσει στα χέρια μου αυτό το βλαβερό μεν ζώο, αλλά που δεν με δάγκωνε.

Ήταν όμως αναμφίβολα πολύ αποκρουστικό στον όψη!

Στη Κρήτη η πιο συνήθης τροξαλίδα είναι εκείνη η σκούρα μαύρη, αφρικανικού τύπου, και για αυτό και σε πολλά χωριά, τη λένε και “καλογριά”

Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης