Δεν υπήρχε κάποτε κρητικός, που να μην έχει λατρέψει τα αθουλάκια, όπως και να ναι θα τα έτρωγε, είτε βραστά, είτε γιαχνί, είτε και τηγανητά!
Να τα βράσει μπορούσε σκέτα, ή με κολοκυθάκια, βλήτα και πατάτες και δυο όρημες ντομάτες μέσα να στακώσουν αντί για λεμόνι! Να βράσει και πεντέξη αυγά, η καλύτερή ντου!
Δυο κρασά το λιγότερο σηκώνανε! Εδω να επισημάνω, πως εξίσου με τα αθουλάκια λάτρεψαν οι παλιοί και τις κολοκυθοκορφάδες!
Η καλύτερή τους επίσης όταν ξεπατώνανε πια τις κολοκυθιές, έρασε η νοικοκυρά και γέμιζε την μποδιά τση με τρυφερά βάστάρια, και τα έβραζε αργά.
Αμ να του τα κανει η γυναίκα ντου αργά τα αθουλάκια γαχνάκι με χοχλιούς βλήτα και πατάτες και κολοκυθάκια, ανάσταση!
Και δε λέω να του τα κάνει με αρνάκι, ή με καμιά όρθα, δυο φορές ανάσταση!
Τους άρεσε να κόβουν τα αθουλάκια, είτε με μαχαιράκι είτε με το νύχι από την κολοκυθιά, τα βάζανε σε ένα μοσοράκι, και τα πηγαίνανε στο τραπέζι για περετέρω επεξεργασία.
Δεν τα έβαζαν ποτέ όπως είναι για μαγείρεμα, όσο τρυφερά κι αν ήταν.
Πρώτα έπρεπε να βγάλουν το εξωτερικό φλούδι που έχουν, και να αφαιρέσουν το σκληρό πίσω μέρος. Μετά έπρεπε να αφαιρέσουν και τα πέντε μουστάκια που έχουν τα αθουλάκια, και μετά να πάνε για πλύσιμο.
Πραγματικά αγαπημένα και λατρεμένα από όλους! Μαζί με μερικά τρυφερά επίσης κολοκυθάκια, καμιά φορά και μερικά φύλλα μπαζί, κι αυτά καθαρισμένα, λίγα δροσερά φασολάκια, έτσι για να αυτοσχεδιάσουν την γαστρονομική επιθυμία τους, και όπως θέλανε ας τα κάνανε!
Εδω που τα λέμε δεν θα είχαν αντίρρηση, ακόμα κι αν τα κάνανε γιαχνί, έστω και … με καλαμάρι του κουτιού!
Ξέρω γω που τα λέω!
Καλό βράδυ!
Κείμενο – φωτος: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
