Η Μαρία Ηλιάκη είπε ένα δημόσιο ευχαριστώ στην γυναίκα που ήταν δίπλα στην μαμά της και την φρόντιζε με αγάπη στις τελευταίες στιγμές της, στην εκπομπή Πάμε Πακέτο με τη Βίκυ Χατζηβασιλείου.
Η παρουσιάστρια, προσπάθησε μέσω της εκπομπής «Πάμε Πακέτο», να βρει την κυρία Κική, την νοσοκόμα που ήταν δίπλα στην μητέρα της, πριν εκείνη φύγει από την ζωή, καθώς όπως είπε, μετά από τρία χρόνια δεν θυμόταν ούτε το επίθετο αλλά ούτε και την οικογενειακή της κατάσταση.
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, η Μαρία Ηλιάκη θυμήθηκε εκείνη την δύσκολη περίοδο:
«Θυμάμαι ότι η κυρία Κική ερχόταν σαν βάλσαμο στις 12 η ώρα. Πάντα επιδίωκα να κάτσω λίγο μαζί της γιατί κάναμε πολύ ωραίες συζητήσεις. Είχε μια τρομερή ενέργεια. Πίστευε πολύ στο θεό και με βοήθησε και εμένα γιατί με τον θυμό που είχα μέσα μου είχα χάσει την πίστη μου. Είχε μια πολύ γλυκιά φωνή και ο τρόπος που φρόντιζε την μαμά μου με έκανε να ντρέπομαι που είμαι κόρη της και δεν μπορούσα να την φροντίσω έτσι όπως το έκανε αυτή».
Τρία χρόνια μετά, της έστειλε με πακέτο ένα σταυρουδάκι, εξηγώντας τον λόγο:
«Της έχω πάρει ένα σταυρουδάκι γιατί πιστεύει στον θεό, με έκανε να πιστεύω περισσότερο και θέλω να την έχει ο θεός καλά γιατί μου έδωσε μεγάλη ανακούφιση και μεγάλη ηρεμία, αλλά δεν νομίζω πως κατάλαβε ποτέ πόσο καλό μου έκανε!»
Μιλώντας με «πνιγμένη» φωνή και δάκρυα στα μάτια, η παρουσιάστρια απευθυνόμενη στην νοσοκόμα της μητέρας της, είπε:
«Σας έφερα εδώ γιατί ήθελα να πω και δημόσια ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ. Οι φορές που ήσασταν δίπλα στην μαμά μου ήταν ίσως από τα λίγα βράδια που κοιμόμουν ήσυχη, ξέροντας ότι είσαστε εσείς εκεί και την φροντίζατε έτσι όπως την φροντίζατε, κάνοντας την δουλειά σας με έναν τρόπο πολύ σπάνιο, με ευσυνειδησία και τρυφερότητα. Και αυτό ήθελα να σας το πω και δημόσια γιατί ένας άνθρωπος σαν κι εσάς αξίζει να ακουστεί. Πραγματικά σας ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου!»
Όσο για τον λόγο που το έκανε αυτό; Ήταν επειδή αναγνώρισε το πόσο καλό έκανε αυτή η γυναίκα τόσο στην ίδια, όσο και στη μητέρα της, κάνοντας μια αναδρομή στον «Γολγοθά» που είχε ζήσει πριν την άφιξη της:
«Εγώ δεν ήμουν πάντα όσο εκεί θα έπρεπε γιατί πέρασα από πολλά στάδια. Είχα άρνηση. Όταν έχεις έναν άρρωστο άνθρωπο στο σπίτι, η συμπεριφορά σου περνά από πολλά στάδια. Αρκεί να το καταλαβαίνεις να το ξεπερνάς γρήγορα και να είσαι δίπλα στον άνθρωπο σου γιατί μετά οι τύψεις είναι πολύ χειρότερες. Εγώ ευτυχώς δεν είχα τύψεις μετά, γιατί το διαχειρίστηκα γρήγορα. Τον πρώτο καιρό δεν μπορούσα να αντιμετωπίσω το ότι έπρεπε εγώ να κάνω μπάνιο την μαμά μου. Να είμαι εγώ η μαμά και αυτή η κόρη. Δεν μπορούσα να το δεχτώ! Οπότε λίγο εκεί ζορίστηκα. Για μένα αυτό ήταν πολύ σκότωμα στην αρχή. Έχανα χρόνια από την ζωή μου. Πήγαινα σπίτι και δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πως αυτή η γυναίκα είναι έτσι. Μέσα σε οχτώ χρόνια, αλλάξαμε πάνω από 10 νοσοκόμες. Εγώ είχα ένα πρόβλημα με αυτές τις γυναίκες. Την πρώτη φορά που νοσηλεύτηκε η μαμά μου και ήταν πολύ βαριά μετά το εγκεφαλικό, μιλούσαμε μόνο με τα μάτια. Θυμάμαι ότι είχε έρθει μια κυρία αποκλειστικά να την φροντίσει και κάθε πρωί που επέστρεφα την έβλεπα περίεργα την μητέρα μου με γουρλωμένα μάτια. Σαν να ήθελε να μου πει κάτι. Μετά από κάποιους μήνες που άρχισε να μπορεί να επικοινωνεί, μου είπε ότι “δεν θέλω να με ξαναφήσεις με κάποια γυναίκα εκτός από σένα γιατί δεν μου φερόταν καλά, με άφηνε λερωμένη και δεν μου μιλούσε όμορφα”».
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
