Ερώτηση Δανέλλη για τις εξοπλιστικές δαπάνες

Κοινή ερώτηση προς τους κ.κ. Υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών, για τις δυσανάλογες αμυντικές δαπάνες της Ελλάδας κατέθεσαν οι βουλευτές με Το Ποτάμι, Σπύρος Δανέλλης και Γρηγόρης Ψαριανός, οι οποίοι συμμετέχουν μεταξύ άλλων από κοινού στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής.

Σύμφωνα με τους δύο βουλευτές τα ποσά που διατίθενται για την άμυνα της Ελλάδας καταλαμβάνουν ένα δυσανάλογα μεγάλο ποσοστό επί του Α.Ε.Π. της, το οποίο δεν δικαιολογείται ούτε από τις διεθνείς αμυντικές δεσμεύσεις που έχει αναλάβει ως χώρα, ούτε μόνο λόγω της απειλής που δυνητικά συνιστά η γειτονική Τουρκία.

Οι κύριοι Δανέλλης και Ψαριανός θεωρούν ότι οι αμυντικές δαπάνες της χώρας μπορούν να περικοπούν σε βαθμό τέτοιο, που να μη διακυβεύεται η εθνική ακεραιότητα, προκειμένου να εξοικονομηθούν κονδύλια τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών της χειμαζόμενης από την κρίση ελληνικής οικονομίας και του καταρρέοντος κοινωνικού κράτους.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της κοινής ερώτησης των κ.κ. Δανέλλη και Ψαριανού:                                                                                                             

ΕΡΩΤΗΣΗ 

Προς τους κ.κ. Υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών.

Θέμα: «Δυσανάλογες οι αμυντικές δαπάνες της χώρας μας εν μέσω οικονομικής κρίσης».

Η Ελλάδα εξακολουθεί να δαπανά ετησίως για τις αμυντικές της δαπάνες περίπου 2,5% του Α.Ε.Π. της (σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας για το 2013), παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και εν μέσω συνεχιζόμενων εξωτερικών προγραμμάτων στήριξης της οικονομίας της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνο χώρες με τεράστιες οικονομικές δυνατότητες, όπως οι Η.Π.Α. και οι Βρετανία δαπανούν για την άμυνά τους περίπου το ίδιο ποσοστό επί του Α.Ε.Π. τους και αυτό επειδή έχουν αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις, έναντι ολόκληρου του Δυτικού κόσμου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα δέσμια μιας δεδομένης αμυντικής πολιτικής και ρητορείας εμφανίζεται να μην μπορεί να εξοικονομήσει κρατικά κονδύλια από την άμυνα της χώρας, όχι μόνο λόγω ανελαστικών δαπανών όπως οι μισθοδοσία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά και από  χρήματα που δαπανώνται για συνεχείς αναβαθμίσεις παλαιού στρατιωτικού υλικού, αγορά βλημάτων διαφόρων τύπων και χρήσεων κ.α.

Το κυριότερο επιχείρημα των «εθνικώς» ευαίσθητων πολιτικών, που υπεραμύνονται των αυξημένων αμυντικών δαπανών της χώρας μας είναι ότι ναι μεν τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κράτη έχουν μειώσει σημαντικά τις αμυντικές τους δαπάνες, αλλά αυτά δεν συνορεύουν με την Τουρκία, η οποία όντως συνιστά σε αρκετές περιπτώσεις ορατή απειλή για την Ελλάδα.

Οι ίδιοι βέβαια ξεχνούν να αναφερθούν στο γεγονός ότι η Τουρκία αποτελεί τυπικά σύμμαχο και, εντός του ΝΑΤΟ εταίρο, της χώρας μας και ως εκ τούτου υποχρεούται, με βάση το καταστατικό της Συμμαχίας, να επιλύει ειρηνικά τις διαφορές της με την Ελλάδα.

Ξεχνούν επίσης να αναφέρουν ότι και η, εντός Ε.Ε., Φινλανδία έχει να αντιμετωπίσει στα ανατολικά σύνορά της έναν ακόμη πιο ισχυρό, ιστορικό αντίπαλό της, τη Ρωσία, η οποία σημειωτέον δεν δεσμεύεται από κανενός είδους συμμαχική συνθήκη με την προαναφερθείσα Σκανδιναβική χώρα της και ως εκ τούτου συνιστά ακόμη σημαντικότερη απειλή για αυτήν, από ό,τι η Τουρκία για την Ελλάδα.

Οι δε αμυντικές δαπάνες της Φινλανδίας ως ποσοστό επί του Α.Ε.Π. της, θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ξεπερνούν το 1.4%, ενώ το μόνιμο στρατιωτικό της προσωπικό είναι περίπου 9.000 στελέχη, σε αντίθεση με τα περίπου 110.000 στελέχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Δεδομένου ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ως πολιτικός χώρος εντός της αριστεράς τάσσονταν ανέκαθεν ενάντια σε κάθε περιττή αμυντική δαπάνη.

Δεδομένου ότι ο λόγος μεταξύ αμυντικών δαπανών και ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους, είναι αντιστρόφως ανάλογος.

Δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν θα πρέπει να περιμένει χρηματική βοήθεια μόνο από τους εταίρους της στην Ε.Ε., αλλά θα πρέπει και η ίδια να βρει νέους τρόπους εξοικονόμησης κονδυλίων.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

1. Έχει υπολογιστεί από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών ποιο είναι το πραγματικό ποσοστό του Α.Ε.Π., το οποίο δαπανά η Ελλάδα για αμυντικές δαπάνες;
2. Έχει καταρτιστεί πρόγραμμα από πλευράς του αρμόδιου Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ως προς το τί μπορεί να περικοπεί και τί όχι από τον προϋπολογισμό του, μη στερώντας ωστόσο την Ελλάδα από τη δυνατότητα να αμυνθεί του εδάφους της σε περίπτωση απειλής;
3. Τί προτίθεται να πράξει η Κυβέρνηση, προκειμένου να μειωθεί το δυσανάλογο αμυντικό κόστος που επιβαρύνει τη χώρα μας, εν μέσω δυσχερών οικονομικών συνθηκών;