Γιατί ο Μινώταυρος δεν ήταν τέρας!

Οι θρύλοι κρύβουν αλήθειες.Θα τα πούμε εν καιρώ!

Λοιπόν για να δούμε την αλήθεια που κρύβετε πίσω από την υπόθεση που λέγεται ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ.

Η πρώτη και εύλογη απάντηση που δίνει ο καλός γνώστης της μυθολογίας ( για μένα είναι Ιστορία ) είναι ότι τα βοοειδή δεν είναι σαρκοφάγα ζώα!Δεύτερο δεν είναι διασταύρωση του ζώου ταύρος με την Πασιφάη.

Μπορεί κανένας να πιστέψει το παραμύθι ότι έφτιαξαν ξύλινη αγελάδα κι έβαλαν μέσα την ΠΑΣΙΦΑΗ η οποία επιθυμούσε πολύ, να κάνει έρωτα με τον ταύρο, και είχε το αιδείον της στην οπή, πού θα έφτανε το τόσο μακρύ σε μέγεθος πέος του ταύρου??

Και τρίτον, ο ταύρος ήταν το ιερό ζώο των μινω’ι’τών και κάθε άλλη σχέση μαζί του, πέρα των ιεροτελεστιών εθεωρείτο ιεροσυλία!

Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι επί ΚΡΟΝΟΥ οι άνθρωποι είχαν πολλές διαστροφές και ανώμαλες συμπεριφορές με όχι και τόσο καλή σωματική διάπλαση.

Κυκλοφορούσαν και γυμνάζονταν γυμνοί (βλέπε αγάλματα ανδρών και γυναικών, γυμνά).

Και όταν επεκράτησε ο ΔΙΑΣ εκθορίζοντας τον πατερα του ΚΡΟΝΟ , αποφάσισε πρώτα να ντύσει τον άνθρωπο με χιτώνες ( βλέπε νεώτερα αγαλματα) και να τους κάνει πιο εύρωστους και ωραίους, εφαρμόζοντας την περίφημη ΕΥΓΟΝΙΚΉ.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΜΕ ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ.

Οι αρχαίοι το γνώριζαν από τότε, καλύτερα από εμάς.Είναι γνωστή η περίπτωση της θεάς Αθηνάς που ο Ήφαιστος τη ζύγωνε και δεν την άφηνε ήσυχη μέχρι που τα σπερματοζωάρια του έπεσαν στους μηρούς της κι εκείνη τα μάζεψε και τα έβαλε σε ένα κουρουπι και τα έκρυψε “εις δρόσον” βαθιά στη γης, και όταν το επιθύμησε μετα από χρόνια, τα τοποθέτησε στην μήτρα της και έτεκεν τον ΕΡΙΧΘΌΝΙΟΝ μένουσα παρθένα.

Προς τιμήν της κτίστηκε “ο Παρθενώνας” και προ τιμήν του Εριχθόνιου κτίστηκε το Ερέχθειον στην Ακρόπολη Αθηνών!

Προκειμένου λοιπόν να αλλάξει το γένος των ανθρώπων, έστειλε ο Δίας στον Καύκασο τον Προμηθέα και στην Κρήτη το στρατηγό Ταύρο και ανέλαβαν τα εργαστήρια της ευγονικής.

Ο στρατηγός Ταύρος κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να κάνει τους Μινωίτες τον πιο εύρωστο και δυνατό λαό που ήταν ανίκητοι και επικράτησαν σε όλα τα παράλια της Μεσογείου.

Πρωτοπαλίκαρο του μινω’ι’κόυ στόλου ήταν ο ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ που ειχε γεννηθεί από τεχνική γονιμοποίηση σπέρματος του στρατηγού Ταύρου , που τοποθέτησε στον κόλπο της Πασιφάης γι αυτό πήρε και το όνομά του Μίνωα και του Ταύρου.

Ήταν ο πιο δυνατός άντρας σε όλη τη μινωική επικράτεια. Χέρια και πόδια σώμα και κεφαλή ήταν τόσο δυνατά που δύσκολα μπορούσε κάποιος να τον χτυπήσει και να τον σκοτώσει.

Το σβέρκο του και ο λαιμός ήταν σχεδόν ενωμένα με το κεφάλι από την άσκηση και καθημερινή συμμετοχή στις διάφορες επεκτατικές επιχειρήσεις του Μίνωα!!

Αυτά είδαν οι Αθηναίοι και αποφάσισαν κι αυτοί να συμμετέχουν στο πρόγραμμα “ευγονικής ” στέλνοντας κάθε χρόνο τους 7 πιο όμορφους και καλοστεκούμενους νέους και 7 νεες για αναπαραγωγή ενός εύρωστου αθηναϊκού λαού.

Κάθε χρόνο γινόταν αυτό γιατί χρειάζονταν 9 μήνες να τεκνοποιήσουν και τον επόμενο χρόνο έστελναν άλλους 7 κι άλλες 7 νεους ανθρώπους για την ίδια δουλειά. (Όχι βέβαια ότι περίμενε το “τέρας” ένα χρόνο να ξαναφάει???)Αντ ‘ αυτού όμως πλήρωναν πολύ ακριβά.

Το κόστος ήταν δυσβάσταχτο και οι Αθηναίοι δεν το άντεχαν άλλο.Έτσι πήρε την απόφαση ο Θησέας να πάει πολεμικά να δώσει τέλος στην κατάσταση αυτή.

Όταν έφτασε όμως στην Κνωσό , μαθαίνει ότι ο στρατός του Μίνωα είναι ανίκητος και διαθέτει έναν από πιο δυνατούς αρχηγούς, το Μινώταυαρο.

Πραγματικά ήταν ο φόβος και ο τρόμος στους άλλους λαούς ο Μινώταυρος.Έβγαζε παλικάρια ο στρατηγός Ταύρος αλλά όχι μονομάχους.

Αυτό εκμεταλλεύτηκε ο Θησέας .με τη βοήθεια του εφιάλτη- (της Αριάδνης που τη θάμπωσε η ομορφιά του)- και ζήτησε να μονομαχήσει με το Μινώταυρο που δεν ήξερε από μονομαχίες και το ευαίσθητο του σημείο ήταν το σβέρκο του (ο καφάς του που λέμε στην Κρήτη).

Έτσι κι έγινε και στη μονομαχία λόγω της της τεράστιας μυ’ι’κοσωματικής διάπλασής του δεν ήταν ευκίνητος ο Μινώταυρος και βρήκε την ευκαιρία ο Θησέας και τον χτύπησε στο σβέρκο σκοτώνοντάς τον.

Οι αναπαραστάσεις διαφόρων ζωγράφων και γλυπτών είναι διαφωτιστικές που και πως τον χτύπησε. Όλα τ’ άλλα περί λαβυρίνθου, περί ανθρωποφαγίας περί τερατουργίας και ανουσιοργίας της Πασιφάης είναι ακατανόητα για μένα τουλάχιστον .

(Ως δάσκαλος δεν ανέφερα ποτέ , στα παιδιά , τη λέξη τέρας)

Απόστολος Πηρουνάκης – Συνταξιούχος Δάσκαλος