Οι γητειές αποτελούν συνέχεια των αρχαίων καταδεσμών με τις οποίες έδεναν πρόσωπα αλλά και προσωποποιημένα όντα , ήταν ευρύτερα διαδεδομένες τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους και εξακολούθησαν και κατά τους Βυζαντινούς χρόνους
Οι παρακάτω γητειές έχουν καταγραφεί από την Χαρίκλεια Αδ. Καμπουράκη από τα Σκούρβουλα.
Για το φταρμό
(Τη λέμε τρεις φορές και σταυρώνουμε)
Ο φταρμός πάει κάτω, τα μαλλιά του ξεπλεμένα, τη γης πανίζει, τον ουρανό σκονίζει.
Ο Ιησούς Χριστός τονέ παντίχνει και του λέει.
Που πας φταρμέ καημένε και καταξεκουμπισμένε?
Πάω ζευγάρι να ξεζευλώσω, κουράδι να ξεκουδουνώσω, κήπο να ξεράνω και μωρό παιδί στην κούνια να ψιγάνω!
Όχι φταρμέ καημένε και καταξεκουμπισμένε!
Ζευγάρι μην ξεζευλώσεις, κουράδι μην ξεκουδουνώσεις, κήπο μην ξεράνεις και μωρό παιδί στη κούνια μην ψιγάνεις!
Να φύγεις από τσι εβδομηνταδυό φλέβες του κορμιού του-ης δούλου-ης του θεού (όνομα), να πας στα όρη στα βουνά και εκεί να κατοικίσεις και από το δούλο του θεού (όνομα) να λείπεις!
Από τ΄Αβραάμ έρχομαι, τ΄Αβραάμ κατεβαίνω, τ΄Αβραάμ τα άρματα βαστώ και όπου γητέψω γαίνω!!
Για χάλιο στο μάτι
(Ανεβοκατεβάζουμε τη βλεφαρίδα και επαναλαμβάνουμε τρεις φορές)
Άι Γιώργη Πρεβελιώτη, Καστρινέ και Ρεθεμιώτη, η αυλή σου έχει χάλι και κατέβα να το βγάλεις.
Για τα μιαρά
(Τη λέμε τρεις φορές και σταυρώνουμε)
Αι Γιώργη από τσ’ αθούς και κερά από τσ’ απαντούς,
δέσε και χαλίνωσε τον σκορπιό και το λιακόνι
από κάτω στο δρακόνι (δρακόνι = πέτρα),
ώστε να πάει ο ήλιος τρία κονταρόξυλα ψηλά,
να πάει η μάνα στα παιδιά κι η σκρόφα στα γουρούνια,
κι ο τυροκόμος να τυροκομήσει
και το χάλκωμα να μπουμπουρήσει.
Σύνταξη κειμένου: Φανούριος Ζαχαριουδάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
