Η εξομολόγηση του Κωσταντή

Ήτανε Σαββατόβραδο μιας Μεγάλης Σαρακοστής και ο Κωσταντής έφθασε στην εκκλησά των Βοριζών για να εξομολογηθεί, παρουσία του Παπά του χωριού, Παπά Γαλάτιου

Ας είναι και των δύο ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει, καθ’ όσον και οι δύο τους έχουν πεθάνει.

Να σημειώσουμε ότι ο γράφων, τον Κωσταντή τον είχε πρώτο θείο.

Τοποθετεί το πετραχήλι ο Παπά Γαλάτιος, στο κεφάλι του Κωσταντή και ξεκινά την εξομολόγηση:

– Κλέφτεις Κωσταντή;;

– Ε, ειντά νε δα ετούτα να τα λόγια απού μου λες!!

Καλά το κατέχεις πως άλλη δουλειά δεν κατέχω, του απάντησε ο Κωσταντής.

– Α ……όλα κι όλα, του λέει ο Παπά Γαλάτιος.

Δεν θα σε μεταλάβω, αν δε μου φέρεις και εμένα ένα αρνί!! Μα ιδιά απόψε όμως!!

– Την ιδιαμένη ώρα θα πάω να σου το φέρω!!

Έφυγε ο Κωσταντής, για να πάει να βρει το αρνί.

Πάει απ’ εδώ, πάει απ’ εκεί, αλλά αστόχησε.

Τον κυνήγησαν. Δεν πέτυχε το σκοπό του.

Ξημέρωσε ο θεός, ενώ δεν είχε βρει ακόμα το αρνί για να το πάει στο Παπά.

Προσωρινά βρέθηκε σε αμηχανία, αλλά και πάλι πήρε μια τελεσίδικη απόφαση:

– Θα πάω θέλω εγώ στην εκκλησιά και ανέ θέλει με μεταλαβαίνει αδέ θέλει ξάτου!!

Ξεκινά, πρωΪ πρωϊ, για την εκκλησά.

Μόλις έφθασε ο Κωσταντής στην εκκλησά και την ώρα που προσεύχετο, κάνοντας το σταυρό του απέναντι από το προσκυνητάρι της Παναγιάς της Βορζανής, τονέ βλέπει ο Παπά Γαλάτιος.

Πιάνει αμέσως τη θυμιατούρα, βγαίνει στην ωραία πύλη και αρχίζει να ψέλνει παραφρασιολογόντας……:

– Είπεννννεεεε…ο κύριοοοοοος…..είπενεεεεέέέ…… αν … είφερεεεεεεεεες…. τον μπεμπεχεεεεεεεεεεεέέέ……….

Ενώ ο Κωσταντής του απάντησε από το προσκυνητάρι:

– Επήγα…….. μα ….. μου κάμανε, χε….. χεεεέ !!!!!!!!!!!!!!!!!

Σύνταξη κειμένου, διάσωση ιστορικού: Φανούριος Ζαχαριουδάκης