Θυμάμαι τα παλιά Καλοκαίρια τους γονείς μας στην Κρήτη, μια και αγαπούσανε πολύ τα δροσερικά, ασφαλώς και τα χόρτα που ήταν πια σπάνια, όμως είχαν μια αδυναμία στα βληταράκια, αλλά ιδιαίτερα στα άγρια!
Κείμενο – φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης
Είχαν αδυναμία επίσης και στο στυφνάκι και συνήθως τα έβραζαν μαζί, έριχναν και δυο τρία κολοκυθάκια ή πατατούλες!
Τα άγρια βλήτα που είναι δυο λογιώ, δεν συγκρίνονται βέβαια με τα ήμερα, που πολλές φορές έχουν αυτές τις φυλλαρούνες που τα καθιστούν άνοστα!
Εδώ μιλάμε για βλητάκια άγρια χωρίς ίνες τρυφερά όσο δε γίνεται, δηλαδή όπως ο στύφνος, και ανήκουν στα γλυκά χόρτα, εκτός τον στ[υφνο που δίνει μια απαλή στυφάδα, που άρεσε ιδιαίτερα στους Κρητικούς!
Θα τα βρήτε όλα αυτά σε ελιές απο κάτω όπου ποτίζονται πολύ, σε κήπους, αλλά κυρίως στα χωράφια όπου υπάρχει νερό. Τα κάνετε βραστά με αλάτι λάδι και λεμόνι, μια υπέροχη σαλάτα διαίτης για…αποτοξίνωση!
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
