Για να μην έρθει σε κάποιον «πέτρα στο κεφάλι», το κτίσμα αυτό στο Πετροκεφάλι, εύκολα μπορεί να σκεφτεί κάποιος, πως θα πρέπει να το γκρεμίσει ο Δήμος, σαν ετοιμόρροπο, και μάλιστα ευρισκόμενο στην άκρη του δρόμου!
Τι γίνεται όμως αν το κτήριο που είναι να γκρεμιστεί, ήταν μια βυζαντινή συνεταιριστική φάμπρικα; Μάλιστα από τις πιο παλιούς Συνεταιρισμούς σε φάμπρικες, σε ολόκληρη την Κρήτη!
Εδώ αλλάζει το πράγμα, γιατί πίσω από αυτό το κτίριο υπάρχει μια ιστορία!
Θα ήταν ευχής έργο, να βρισκόταν τρόπος, όχι να γκρεμισθεί, όχι να συντηρηθούν απλώς οι υπάρχοντες τοίχοι του, αλλά ακόμα και να συμπληρωθεί και να χτιστεί ο πεσμένος τοίχος, και9 γενικά να αναπαλαιωθεί και επισκευαστεί ολόκληρη η φάμπρικα!
Υπάρχει το πρέσο η μυλόπετρα, και θα μπορούσε ( σε ένα ιδεατό κόσμο), να γίνει μια φάμπρικα, που να είναι σε θέση να γίνεται αναπαράσταση, ώστε να μαθαίνουν παιδιά σήμερα, με ποιο τρόπο, καθώς με το γαϊδούρι σαν κινητήριο δύναμη, τους μποξάδες τις πέτρινες γούρνες, έβγαινε το λάδι από την αρχαιότητα μέχρι και το 1965 περίπου!
Πάντως θεωρώ, ότι προτού γκρεμίσουμε ένα κτήριο, πρώτα θα πρέπει να μάθουμε την ιστορία του σε βάθος χρόνου.
Κείμενο – Φωτογραφίες: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
