Θέλω να πιστεύγω, πως εκαταλάβετε κι’ όλας, για ποιο ”κούκο” σας σε μιλώ, αφού δεν αφορά κια ν-ένα ”κούκο”, απού νά ‘χει κατουρήσει στο πηγάϊδι” και ενώ δεν τηνέ κάνει, ”ζαύτι”, να ψάχνει, έρμος, για κια νά θηλυκό!!
Αλλά πρόκειται, για το ξεκίνημα τση παλιάς Κρητικιάς παροιμίας, απού ξεκινά ετσά λογιώ:
” Ο κούκος θέλει σύντροφο και τελειώνει ”κι’ ο ρόβυθος αράδα”!!
Εφ’ όσον απού λέτε, βρισκόμαστε στσ’ αρχές του φετινού Χειμώνα και οι πρώτες βροχές ήδη επέσανε στον τόπο μας και εννοώ στη Μεσσαρά, απού καλά κατέχομε, πως δεν πολυβρέχει κιόλας και αφού λέει στην συνέχεια θα κάμει ο καιρός, κάποια ”ανακρέμαση”, εσκέφτηκα να σας σε βάλω στα ”μιτοχτενιάσματα” και να σπείρωμε ομάδι, μερικά… κουκιά!!
Όι για πράμα άλλο βέβαια, αλλά για να δικαιολογήσω και εγώ τη παροιμία, απού σας σας ανάφερα προηγουμένως!!
Θέλω να πιστεύγω βέβαια, πως το σκεφτικό μου δεν είναι και άσκημο, ανέ πάρομε ξαμάρι, μια δυο παλιές παροιμίες, απού είναι, οι παρακάτω:
”Απού σπείρει… περιμένει…”!!
Και ”απού περιμένει από τη γειτονιά σκουτελικό… πομένει αδείπνιτος”!!
Μα δεν είναι ετουτανά μόνο!!
Αφού καλά κατέχομε, πως μα σε περιμένουνε και χειρότερες μέρες, με μεγάλη πείνα, δυστυχία και ανέχεια!!
Μπας και δεν είναι ετσά;;
Δεν θορούμενε, κοντό Θέ μου, τσι ποικιλότροπες εξελίξεις, γύρου γύρου μας, μα και ίσα μέ την άλλην άκρα του κόσμου;;
Γι’ αυτό, ελάστε να κάνωμε, μια παρέα, για να σπύρωμε μερικά κουκιά και να μου θυμάστε, πως δεν θα μας σε βγει και σε κακό!!
Πρώτα πρώτα βέβαια, θα ν-έχωμε να τρώμενε ταχιά τη Μεγάλη Σαρακοστή, χλωροκούκια με τσι σταφιδολιές, αλλά και το Καλοκαίρι, μα και το Ψιμοκαλόκαιρο, ξεροκούκια!!
Αφού βέβαια, θα τά ‘χωμε βαρμένα, πλια ομπρός στα μεσοπίθαρα, σκεπασμένα με φασκομηλιές.
Και μη ξεχνάτε, πως αυτά, δεν έχουνε ημερομηνία λήξης, μιας και κατέχομε και τα ξεφλουδίζομε κι’ όλας και τα κάνομε και φαβέτα!!
Σας κι’ ήβρεξε λοιπόν οψάργας και σήμερον το πρωϊ, και ενώ είμαστε στην άκρα του Χειμώνα, μα και τση σποράς ακόμη, καθ’ όσον θέλει δυο τρεις εβδομάδες για νά ‘ρθεί, τση Παναγιάς τση Μεσοσπορίτισσας, καλά θα κάνωμε να περιμένωμε δυο τρεις μέρες και σα και στεγνώξουνε μια ουλιά τα χωράφια, να τα κάνωμε άλλη μια φορά.
Να μην έχουνε όμως ξανά σπαρθεί τα χωράφια, την προηγούμενη χρονιά, με κουκιά, αφού και η παροιμία, το διπλοπαραγγέλνει:
”Όπου κουκίσεις να μη δυκουκίσεις κι’ ανέ δυκουκίσεις, να μη ξανακουκίσεις”.
Στη συνέχει να κάνομε στο χωράφι, τη προβλεπόμενη βασική προλίπανση και μετά να σπείρουμε τα κουκιά.
Επαέ στη σπορά όμως, μας σε βοηθά η παροιμία, απού ξεκινήσαμε να λέμε στην αρχή και θα τηνέ ξαναπώ για άλλη μια φορά, μαζωμένη:
‘
‘Ο κούκος θέλει σύντροφο κι’ ο ρόβυθος αράδα”!!
Θέλει να μας σε πει πως, ο ”κούκος” το κουκί δηλαδή, θέλει να μπει, σιμά σιμά στο χωράφι, αφού η κουκιά ανεβαίνει μονόκλωνη προς τα πάνω και χρειαζόμαστε πολλές κουκιές, για να φυτρώξουνε και να βγάλουνε μεγάλη παραγωγή!!
Ενώ ο ”ρόβυθος”, το ροβύθι δηλαδή, θέλει απλοχωρία, για να απλωθεί με τσ’ αποκλαμούς του και να καρποφορήσει.
Στο κατόπιν, σα και σπείρουμε τα κουκιά, οργώνομε το χωράφι με τ’ αλέτρι και όι με τη φρέζα, γιατί η φρέζα φέρνει τον εμισό καρπό, απάνω πάνω, ενώ τ’ αλέτρι τονέ πετρώνει.
Σα και τελειώσομε όμως και τη σπορά τω κουκιώ, αρχινάμε να κάνωμε σταυρούλες… και να παρακαλούμε το Θειό, να ξαναβρέξει!!
Όι μόνο να ξαναβρέξει, αλλά και να συχνοβρέχει κι’ όλας, για να φυτρώξουνε τα κουκιά μας και να καρποφορήσουνε!!
Ενώ λέμενε οντέ ντακέρνει και ψιχαλίζει αυτήν εδώ την φράση:
”Βρέξε Θέ μου στα κουκιά μας”!!
Γιατί ανέ κάνει ανομβρία;;
Ο ”λύκος” καραδοκεί, για να φυτρώξει και ως παράσιτο απού είναι τσι κουκιάς, θα ποιεί ούλους τσι χυμούς τση, και εμείς θα… τρίβγουμε τα αμάθια μας!!
Σύνταξη κειμένου: Φανούριος Ζαχαριουδάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
