Ο Μέγας Αντώνιος και ο….. διάβολος!!

Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε το έτος ”σνά” (251 μ Χ), στη πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου

Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών έμεινε ορφανός από μάνα και πατέρα.Στη συνέχεια πούλησε τα κτήματα του, μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς και έφυγε για μια ερημική ζωή, βαθιά στην έρημο και συγκεκριμένα, στη Λιβυκή έρημο Πισπίρι.

Απομονωμένος εντελώς από το κόσμο, μυείται στα μυστήρια της πνευματικής ζωής και της θείας Δημιουργίας.

Εδώ προσεύχεται, νηστεύει, ξαγρυπνά και αντιστέκεται σ’ όλους τους πειρασμούς του διαβόλου.

Ο διάβολος έκανε πολύ συχνά πειράγματα στο Μέγα Αντώνιο, θέλοντας να τον αποσπάσει από την προσευχή του, αλλά δεν τα κατάφερνε ποτέ.

Ενώ πολλές φορές έβλεπε ότι, στον Αντώνιο συνέβησαν κάποιες περίεργες και ανεξήγητες καταστάσεις, αδιανόητες για αυτόν.

Κάποια μέρα αποφάσισε να τον ρωτήσει για μία συγκεκριμένη κατάσταση που του προκαλούσε μεγάλη απορία!!

– Μα πως γίνεται Αντώνιε μετά από κάθε βροχή, τα δικά μου ρούχα να είναι μούσκεμα από το νερό και τα δικά σου να είναι στεγνά, εφ’ όσον εδώ στην έρημο δεν υπάρχει ούτε σπίτι, ούτε καλύβι, για να μπεις μέσα, ώστε να μη βραχείς;;

– Ε καημένε μπουνταλά, του απαντά ο Μέγας Αντώνιος.

– Εγώ έχω το νου μου τετρακόσια και κοιτάζω πότε θα βρέξει!! Μόλις δω λοιπόν το σύννεφο να προβάλει στον ορίζοντα και να έρχεται προς το μέρος μου, ενώ υπολογίζω ότι κουβαλάει νερό, βγάζω τα ρούχα μου στα ντάκα ντάκα , τα κουβαριάζω και καθίζω απάνω σ’ αυτά.

Όταν πλέον περάσει η βροχή, τα ξαναφοράω πάλι, με αποτέλεσμα να είναι πάντα στεγνά!

Φωτισμένος από το Θεό ο Μέγας Αντώνιος, αλλά και καθαρό το μυαλό του από κάθε λογής έγνοια, σ’ αυτόν εδώ τον τόπο που πέρναγε, αυτήν την ερημική ζωή !!

Εξ’ άλλου και ”η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται”!!Ο Αντώνιος έγινε το σύμβολο του μοναχισμού και ονομάστηκε ”Πατριάρχης της ερήμου”.

Κοιμήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του έτους 356 μ.Χ. και τάφηκε σε άγνωστο μέρος, κατόπιν στερνής του επιθυμίας.

Εύχομαι ολόψυχα στον Αντώνιο και Αντωνία, Χρόνια Πολλά, με υγεία, για την ονομαστική τους γιορτή!!

Στη φωτογραφία που συνοδεύει το παρών δημοσίευμα φαίνεται η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στ’ Αγιοφάραγγο, πριν τρεις δεκαετίες.

(Στη μέση με το άσπρο, ο γράφων. Τέρμα αριστερά ο Μιχάλης μου. Τέρμα δεξιά ο Κωστής Ιερωνυμάκης με το Γιώργη του. Τα δύο μαζί που παίζουν τη καμπάνα, ο Μανώλης μου και ο Ματθαίος του).

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης