Ο Μέγας Αντώνιος …. και ο διάβολος

Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε το έτος ”σνά” (251 μ Χ), στη πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου.

Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών έμεινε ορφανός από μάνα και πατέρα.

Στη συνέχεια πούλησε τα κτήματα του, μοίρασε τα χρήματα στους φτωχούς και έφυγε για μια ερημική ζωή βαθιά στην έρημο και συγκεκριμένα στη Λιβική έρημο Πισπίρι.

Απομονωμένος από το κόσμο εντελώς, μυείται στα μυστήρια της πνευματικής ζωής και της θείας Δημιουργίας.

Εδώ προσεύχεται, νηστεύει, ξαγρυπνά και αντιστέκεται σ’ όλους τους πειρασμούς του διαβόλου.

Ο διάβολος, έκανε πολύ συχνά πειράγματα στο Μέγα Αντώνιο, θέλοντας να τον αποσπάσει από την προσευχή του, αλλά δεν τα κατάφερνε ποτέ.

Απεναντίας έβλεπε ότι στον Αντώνιο συνέβαιναν κάποιες περίεργες και ανεξήγητες καταστάσεις αδιανόητες για αυτόν.
Κάποια μέρα αποφάσησε να τον ρωτήσει για μία συγκεκριμένη κατάσταση που του προκαλούσε μεγάλη απορία.

– Μα πως γίνεται Αντώνιε μετά από κάθε βροχή, τα δικά μου ρούχα να είναι μούσκεμα από το νερό και δικά σου να είναι στεγνά, εφ’ όσον εδώ στην έρημο δεν υπάρχει ούτε σπίτι, ούτε καλύβι για να μπεις μέσα ώστε να μη βραχείς;;

– Ε καημένε μπουνταλά, του απαντά ο Μέγας Αντώνιος.

Εγώ έχω το νου μου και κοιτάζω πότε θα βρέξει.

Μόλις δω το σύννεφο να προβάλει στον ορίζοντα και να έρχεται προς το μέρος μου, ενώ υπολογίζω ότι κουβαλάει νερό, βγάζω τα ρούχα μου στα γρήγορα, τα κουβαριάζω και καθίζω απάνω σε αυτά.

Όταν πλέον περάσει η βροχή, τα ξαναφοράω πάλι, με αποτέλεσμα να είναι πάντα στεγνά!!!!!

Φωτισμένος από το Θεό ο Μέγας Αντώνιος, αλλά και καθαρό το μυαλό του.

Εξ’ άλλου και ” η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται !!!!”.

Ο Αντώνιος έγινε το σύμβολο του μοναχισμού και ονομάστηκε ”Πατριάρχης της ερήμου”.

Κοιμήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του έτους 356 μ.Χ. και ετάφη σε άγνωστο μέρος κατόπιν στερνής του επιθυμίας.