Connect with us

Life

Ο ”θησαυρός” του γέρου…

Δημοσιεύτηκε

στις

Μαθήματα ζωής…


Έντεκα κοπέλια αρσενικά και θηλυκά είχενε ο γέρο Δημητρός από το Πανωχώρι, που δεν επέρασε και πολύς καιρός σά και ξεπερδικίσανε και επαντρευτήκανε και τα ένδεκα, αφού οι καλύτεροι γαμπροί τσι πάντας του του κλέψανε τα θηλυκά, ενώ και τα αρσενικά εβρήκανε και κείνα το σειρά ντως και ετσά επήγαινε το κάθ’ ένα κοπέλι, στο δικό ντου σπιτικό.

Επόμεινε το λοιπόν στο πατρικό σπίτι ολομόναχο το ζευγάρι, ο Δημητρός δηλαδή με τη κερά ντου την Αθηνιά.

Αλλά αμοναχοί ετσά που επομείνανε, είντα θα λα πρωτοπρολάβουνε οι μαύρο κακομοίτσιδες, αφού οι δουλειές απού ξετρέχανε ήτονε πολλές.

Τα έχνη, τσ’ ελιές, τα αμπέλια, τα φαβόρουβα, είντα να προλάβουνε πλια μπροστά, αφού και τα χρόνια απού είχανε στην καμπούρα τους δεν ήτονε και λίγα.

Εσκεφτήκανε το λοιπόν μια βραδιά ο Δημητρός και η Αθηνιά, να καλέσουνε τα κοπέλια ντως, να τους σε μοιράσουνε ούλα τα υπάρχοντα, να ξεμπλέξουνε και κείνοι από τσι πολλές δουλειές, μα γερόντοι απού ήτονε και ετσά απού δεν είχανε άλλες υποχρεώσεις και ας πούμενε και με το χαμομήλι ακόμα θα τηνέ περνούσανε!!

Όπως και εγίνηκε.

Εκαλέσανεντα και τα ένδεκα κοπέλια μια βραδιά και τους σε λέει ο γέρο Δημητρός.

– Μπρε σεις κοπέλια. Εμεγάλωσα σας, επάντρεψα σας, επήγετε στο δικό σας σπιτικό, κάτσετε δα να μοιράσετε και τα χωραφάκια απού έχομε, να πάρει το κάθ’ ένα τη πάρτε ντου, λίγη πολύ ότι είναι, γιατί εγώ με τη μάνα σας, δεν μπορούμε μπλιο να τα σάχνωμε.

Καλοανεθρεμμένα τα κοπέλια όπως ήτονε, εκάτσανε και τα μοιράσανε με το καλύτερο τρόπο και επαίξανε και κλήρο και επήρενε το καθ’ ένα κοπέλι, το δικό ντου μοιράσι και στο τέλος δεν είχενε κιανένα παράπονο.
Εκάμανε όμως ένα λάθος και τα μοιράσανε ούλα, χωρίς να αφήσουνε κάπχοιο κομμάτι των γερόντων, για να βγάζουνε και κείνοι πράμα για τη πέραση ντως, αλλά ούτε εξοικονόμηση δεν εσκεφτήκανε να τους σε κανονίσουνε.

Ο γέρο Δημητρός βέβαια είχενε κατά νου πως, ένδεκα είναι αυτά τα κοπέλια, δεν μπορεί αν δεν βρεθεί έστω και ένα να του δίνει μια ουλιά σημασία, μιας και δεν του βγάλανε γεροντομοίρι.

Αλλά δυστυχώς λίγο αργότερο αποδείχτηκε πως και τα ένδεκα, εξανοίγανε τα κοπέλια ντως και τσι δουλειές ντως και εποξεχάσανε εντελώς τσι γερόντους των.

Εμπαγαλιάσανε το λοιπόν και οι δύο γερόντοι να τρέχουνε στην εξοχή και να βρίσκουνε βρούβες, χοχλιούς και ασκορδουλάκους, αλλά και ότι άλλο τους επάντυχνε, για νά ‘χουνε να βάνουνε πράμα στο τσικάλι.
Στο γύρισμα του χρόνου όμως, πχιάνει την Αθηνιά πνευμονία και εκόρδισε τ’ ατζί τζι, τση μαύρο κακομοίτσας και ετσά επόμεινε ολομόναχος ο γέρο Δημητρός στο σπιτικό ντου.

Τα πράματα όμως μέρα με τη μέρα εντακάρανε και εχειροτερεύγανε ακόμα παραπάνω, αφού και γέρος ήτονε ο Δημητρός και εισόδημα δεν είχενε.
Όπως πολλές φορές, έτσι και τώρα, καθώς ”η ανάγκη τέχνες κατεργάζεται” και με την εμπειρία τση ζωής ο Δημητρός, εσκέφτηκε πονηρά και γι’ αυτό εξαναμάζωξε τα κοπέλια ντου στο σπίτι, για να τους σε πει τα ”καθ’ έκαστα”.

– Κοπέλια μου καλά μου κοπέλια!! Σήμερο με βρίσκετε πολύ χαρούμενο, καθ’ όσον μετά το αναπάντεχο θλιβερό γεγονός που μας βρήκενε ούλους μας οπέρυσι και χάσαμε τη μακαρίτισσα τη μάνα σας και επόμεινα και εγώ ολομόναχος σαν τη καλαμιά στον κάμπο, οφέτος ο Θιός ήθελε να μου δώσει λίγο χαρά , να ”ξεσφακώσει” και μένα το στόμα μου, να μην είμαι ετσά απού ήμουνα μέχρι εδά κακομοιργιασμένος και μού ‘πεψε τα ελέη ντου, μού ‘πεψε ένα θησαυρό και θα τονέ δοξάζω ίσαμε να ζω!!

Οπροχθές το μεσημέρι το λοιπόν, να ιδείτε απού ο σκύλος μας ήσκαφτε ασταμάτητα εκέ όξω στην ελιά από κάτω και για μια στιγμή εξεπρόβαλε άνα βίσαλο και επήρα το ντελόγο και εγώ τη σκαλίδα και ήσκαψα πλια βαθιά και να ιδείτε απού εξέθαψα ένα μεγαλοπό πιθαράκι, απού τελικά ήτονε γεμάτο χρυσές λύρες και επήγατο το ντελόγο και τό ‘χωσα στη πέρα αποθήκη, αναμεσώς στα λαδοπίθαρα μας!!

Εσκέφτηκα το λοιπόν μιας και έχω εδά πολλά λεφτά και μιας και είμαι αμοναχός, να πληρώνω μια ξένη γυναίκα να με σάχνει εδά στα γεράματα μου, να μην τυραννούμαι, ετσά που ετυραννούμουνα μέχρι εδά!!
Αλλά εσκέφτηκα και πάλι πως, σιγά σιγά εκείνη νά η γυναίκα, μπορεί να μου ”ξαφρίσει” ούλες τσι λύρες και κρίμα δεν είναι;;

Να πιάσετε θέλει, λέω ‘γώ, να μου φέρνετε φαϊ να τρώγω και οντό θα ποθάνω, θα μοιράσετε τσι λύρες;;

Μα γρικάτε όμως, θα τσι μοιράσετε μετά που θα ποθάνω και μετά που θα μου κάνετε τα σαράντα!!

– Κιαμέ κιαμέ;; Εμείς θα σου φέρνουμε φαϊ και θα σε σάχνουμε κι’ όλας και να τσ’ αφήσεις ορνικέ ντως εκείνες σάς τσι λύρες, φωνιάζανε ούλα μαζί τα κοπέλια ντου!!

Είντα εγινότανε στη συνέχεια δεν περιγράφεται.

Συνοριτό επαίζανε, πιο κοπέλι θα του πήγαινε το καλύτερο πιάτο φαϊ.
Και του ”πουλιού το γάλα” του πηγαίνανε!!

Λίγα χρόνια όμως αργότερα, επόθανε και ο γέρο Δημητρός!!
Μετά τα σαράντα του εμαζωχτήκανε και πάλι ούλα τα κοπέλια στο πατρικό ντως σπίτι, για να ανοίξουνε το πιθαράκι και να μοιραστούνε τσι λύρες!!
Ανοίγουνε το λοιπόν το πιθαράκι και μέσα σ’ αυτό εβρήκανε, ένα μεγάλο μεγάλο σφυρί και ένα χαρτί απού ήγραφε:

”Απού μοιράσει τώ παιδιώ
καί δέ κρατήξει πράμα,
θέλει μέ τούτο τό σφυρί,
η κεφαλή ντου σπάμα”!!

Μήπως δεν είχενε δίκιο ο γέρο Δημητρός;; Αφού και η παροιμία του σοφού λαού μας ανάλογα μας μαρτυρεί;; Απού λέει:

”Αποκράθιε γέρο νά ‘χεις,
τη τιμή, όπου κι αν λάχεις”.

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης Μέλος της ΠΑ.Ε.ΔΗ. και ΜΜΕ

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Life

Τουλίπα saxatilis : Ένα σπάνιο είδος της Κρήτης που ανθίζει τώρα στο Ζαρό!

Δημοσιεύτηκε

στις

Υπάρχουν τρία είδη τουλίπας που φύονται στην Κρήτη – Ωστόσο την συγκεκριμένη , εγώ την λέω «τουλίπα του Ζαρού» , καθώς εκεί την συνάντησα για πρώτη φορά τότε που ήμουν ακόμα παιδί


Από τότε δεν την έχω συναντήσει σε κανένα άλλο σημείο του Ζαρού και του κάμπου, παρά σε ένα και μοναδικό μέρος στην Απόλυχνο . (Αν κάποιος την έχει εντοπίσει και σε άλλο σημείο της Μεσαράς , ας γράψει ένα σχόλιο.)

Πρόκειται για την «Βραχώδης Τουλίπα» (Tulipa saxatilis) ,ένα σπάνιο είδος που φύεται στην Κρήτη, στην Κάρπαθο, στη Ρόδο και στην Νότια Τουρκία. Υπάρχει και το ενδημικό υποείδος της Κρήτης, η βραχώδης τουλίπα του Baker (Tulipa saxatilis, υποείδος bakeri), που διαχωρίστηκε σχετικά πρόσφατα καθώς είναι σχεδόν πανομοιότυπες.

Η Tulipa saxatilis διαφέρει από το υποείδος της Tulipa του Baker στο χρώμα των ανθήρων της, που είναι καστανόμαυροι. Η μόνη ουσιαστική διαφορά της τουλίπας του Baker είναι ότι αναπτύσσεται σε μεγαλύτερα υψόμετρα (700-2200m), σε σχέση με τη saxatilis (0-900m).

Η βραχόφιλη τουλίπα, όπως λέγεται κι αλλιώς, μεγαλώνει σε βραχώδεις πλαγιές, ρωγμές φαραγγιών, αγρούς και ακαλλιέργητα οροπέδια. Οι μεγαλύτερες αποικίες του είδους βρίσκονται στα Λευκά Όρη και στη Δίκτη.

Η βραχώδης τουλίπα έχει σκούρα ροζ άνθη που στο κέντρο έχουν κίτρινο δίσκο και δεν ανήκουν σε καμιά κατηγορία. Ανθίζει τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Δια-sos-τε τη Μεσαρά

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

Τα παιδιά ήρωες που μαθαίνουν πώς να σώζουν τους μεγάλους από εγκεφαλικό επεισόδιο

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι «ΧΟΠΑ Ήρωες 112» δεν είναι κάποια καινούργια ταινία της Marvel


Είναι αληθινά παιδιά που ζουν γύρω μας και μάλιστα σε ηλικία νηπιαγωγείου, εκπαιδευμένα να σώσουν κάποιον μεγαλύτερο από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Πρόκειται για την ακρίβεια για “ένα πρωτοποριακό εκπαιδευτικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα, που υλοποιεί το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και η διακριθείσα με το βραβείο “Health Collaboration 2018” ευρωπαϊκή πρωτοβουλία “Angels Initiative” και “αποσκοπεί στην ενημέρωση και προετοιμασία των μικρών παιδιών, ώστε να αντιληφθούν ποια είναι τα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου σε έναν μεγαλύτερό τους και να μπορέσουν να καλέσουν έγκαιρα τις πρώτες βοήθειες χρησιμοποιώντας τον Πανευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης 112” όπως ανέφερε η η Έλενα Κότα, διευθύντρια του Νηπιαγωγείου του Κολεγίου Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη, όπου έγινε η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος, σε συνεργασία με το Τμήμα Συμβουλευτικής και Ψυχολογικών Υπηρεσιών του εκπαιδευτικού οργανισμού.

Η κ.Κότα, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ,”Πρακτορείο 104,9 FM”, ανέφερε ότι πολλά παιδιά περνούν αρκετό χρόνο με παππούδες και γιαγιάδες, άτομα δηλαδή της τρίτης ηλικίας, όπου ο κίνδυνος για εγκεφαλικά επεισόδια είναι συχνότερος. “Αυτό που εμείς τους μαθαίνουμε είναι όταν παρατηρούν κάποια αλλαγή στην κίνηση στο Χέρι, στην Ομιλία, στην κίνηση στο Πόδι να πάρουν Αμέσως τηλέφωνο στο 112 που είναι ο πανευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης. Έτσι προκύπτει και η λέξη ΧΟΠΑ, από τα αρχικά των συμπτωμάτων” εξήγησε η κ.Κότα.

Το σημαντικό είναι, όπως ανέφερε, τα παιδιά να είναι σε θέση να αναγνωρίζουν τα κύρια συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου και τι θα πρέπει να κάνουν όταν εμφανιστεί. Αυτό μπορεί να σώσει έναν άνθρωπο όχι μόνο από τον θάνατο, αλλά και από μια μόνιμη αναπηρία.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Life

21η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Δημοσιεύτηκε

στις

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η σημερινή, πρώτη μέρα μετά την εαρινή ισημερία, αρχή της άνοιξης


«Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης θα ενισχύσει την εικόνα της ποίησης στα ΜΜΕ, ούτως ώστε η ποίηση να μην θεωρείται πλέον άχρηστη τέχνη, αλλά μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της» είναι το σκεπτικό της ΟΥΝΕΣΚΟ, η οποία το 1999 υιοθέτησε και υπερψήφισε την ελληνική πρόταση να γιορτάζεται παγκόσμια η ποίηση. «Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες, καθώς και με τη Φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά «Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση».

Σύμφωνα με το ιστορικό, η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Η αρχική ιδέα ανήκει στον ποιητή Μιχαήλ Μήτρα (έφυγε από τη ζωή πριν λίγες ημέρες, στις 6 Μαρτίου 2019) ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό.

Την εισήγησή του υιοθέτησε ο τότε πρόεδρος της Εταιρείας Κώστας Στεργιόπουλος και η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία, που συνδυάζει το φως από τη μία και το σκοτάδι από την άλλη, όπως η ποίηση, που συνδυάζει το φωτεινό πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό του πένθους. Η πρώτη Ημέρα Ποίησης γιορτάστηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά και είχε μεγάλη επιτυχία.

Την επόμενη χρονιά ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, όπως η 21η Ιουνίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής. Οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Τυνήσιοι και άλλοι πρέσβεις από χώρες της Μεσογείου υποστήριξαν την εισήγηση και η ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε.

Η ΕΡΤ και η Εταιρεία Συγγραφέων στα ίχνη των ποιητών του κόσμου

Το ξεχωριστό ύφος και το κλίμα της ημέρας μεταφέρουν, από το πρωί, όλα τα ραδιοφωνικά προγράμματα της ΕΡΑ σε σύμπραξη με την Εταιρεία Συγγραφέων: απαγγελίες σύγχρονων και κλασικών ποιητών, αφιέρωμα στον Μπομπ Ντίλαν, στην ποιητική γενιά του ’70 και τη νεότερη γενιά, καλεσμένοι, συνεντεύξεις, αρχειακό υλικό, πρωτότυπα αφιερωματικά δίλεπτα ποίησης και ζωντανές συνδέσεις.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη