Ο τροχονόμος και το πενηντάρικο

Επιτυχώς τελείωσε τη σχολή χωροφυλακής ο Μήτσου, πριν από σαράντα χρόνια.

Λίγο όμως πριν του δόσουν το απολυτήριο της σχολής, βγήκε και αυτός στους δρόμους για τη καθιερωμένη πρακτική εξάσκηση, μαζί με όλους τους άλλους συμφοιτητές του.

Η πρακτική εξάσκηση θα γινόταν μέσα στη πόλη της Αθήνας.

Τα ονόματα των παραβατών, θα τα πήγαιναν το βράδυ στη διεύθυνση της σχολής, για να δείξουν το βαθμό ικανότητας των ως προς το αντικείμενο.

Πήγε όμως απόγευμα και ο Μήτσου δεν είχε καταφέρει να γράψει κάποιο παραβάτη.

Στην απόγνωση του απάνω, αποφάσισε να κρυφτεί πίσω από ένα φανάρι, μήπως θα έβλεπε κάποιο να περνά με ”κόκκινο” και να τον γράψει.

Πράγματι δεν άργησε να ρθει αυτή η ώρα, και να το πρώτο κιόλας παραβάτη.

Του σφυρίζει, και αμέσως του ζητά το δίπλωμα για να πάρει τα στοιχεία του.

Αλλά αυτός, ναι μεν είχε περάσει με κόκκινο, αλλά δεν είχε ούτε και δίπλωμα.

Αστραπιαία όμως σκέπτηκε ”πονηρά” και βγάζει από τη τσέπη του ένα πενηντάρικο για να ……..”λαδώσει” το τροχονόμο.

Αυτός όμως δεν κατάλαβε τη πονηρή σκέψη του παραβάτη, και συνέχιζε αμέριμνα το καθήκον του.

Γυρνά το πενηντάρικο από τη μια μεριά και αντικρίζοντας τη μορφή του Ποσιδώνα, που εικονίζεται πάνω στο πενηντάρικο, του λέει:

” Κατ’ αρχήν κύριε, το δίπλωμα αυτό εδώ δεν είναι δικό σας, δεν είστε εδώ ο ίδιος, ανήκει σε κάποιον άλλο, είναι κλεμμένο ”.

Το γυρνά και από την άλλη μεριά που εικονίζεται το καραβάκι και του ξαναλέει:

” Εξάλλου αυτό δεν είναι δίπλωμα για αυτοκίνητο, είναι μόνο για….. καράβι ”.

Το ξαναγυρνά πάλι αλλιώς, και συμπληρώνει:

” Και να ίσχυαν όλα αυτά, να ξέρετε ότι έχει λήξει, καθόσον έχει να θεωρηθεί από το 1956 ”!!!!!!!!.