Βιβλία του ’32 πεταμένα στα σκουπίδια σε χάλασμα ερειπωμένου σπιτιού… Σκέψεις ανθρώπων σπαρμένες με λέξεις, που δεν καρποφόρησαν…


Μέσα στο αραχνιασμένο και τσιλασμένο σπίτι που έχει 50 χρόνια άνθρωπος να μπει, βιβλία, απότοκα αυγά, ελαιόπανα σκονισμένα, καλαμωτές, εξαρτήματα παλιού αργαλιού, αραχνιασμένα…όλα ένα!

Μόνο ένα ειδικό ”μάτι” θα δει θετικά πράγματα εκεί μέσα κάτω από τη σκόνη…

Εμένα που με μαγεύουν τα παλαιινά, μπόρεσα να δω πως και θεόπαλιο ένα βιβλίο, τη γοητεία του την έχει!

Και τα εξαρτήματα του αργαλειού, κάνουν το χώρο να είναι ένα μικρό μουσείο!

Το βιβλίο της φώτο, που είναι ολόκληρη συλλογή, από αποκόμματα περιοδικών, κρύβει πολλές σκέψεις αγωνίες και λαχτάρες και απόψεις μιας περασμένης εποχής…

Μπορεί να μας κέρδισε η σοφία …του ίντερνετ, αλλά το βιβλίο πάντα θα έχει τους οπαδούς του!

vivlio-palio1

 

Κείμενο- φώτο: Γεώργιος Χουστουλάκης