Πράσινες ελιές με τη δικιά μου συνταγή

Μια παραδοσιακή συνταγή για πράσινες ελιές στο μπουκάλι

Ασχολούμενος σήμερο με τσι τροζάδες μου, απού να σας το πω ξεκάθαρα πως δεν είναι και λίγες, μα όι δα βέβαια και εβδομηνταδυόμισι απού μας αναφέρει ο πατριώτης μας ο Καζαντζάκης, είπα να σάξω πράσινες ελιές για νά ‘χω ταχιά τέθοιο καιρό να τρώγω, απού δεν θά ν-έχει βεντέμα, αφού οι χοντρολιές κάνουνε χρονιά παρά χρονιά και εγώ να ξέρετε σχεδιάζω παντοναιώνιος μου, ένα χρόνο πλια μπροστά!!

Μα μιας και αναφέρθηκα στσι εβδομηνταδυόμισι τρέλες που αναφέρει ο Καζαντζάκης, να σας το πω εκ περιτροπής πως ήλεγε, πως ο καθένας μας πρέπει να έχει τουλάχιστον από μια τρέλα, έστω και από μισή, απού οι τρέλες ετούτες σας είναι το αλάτσι που δεν αφήνουνε το κόσμο να σαπίσει.

Μα ας ξαναγιαγύρω πάλι στο θέμα απού ντάκαρα οπό ταχιάς και να σας σε πω πως, είχα κατά νου να σας σε μάθω την δικιά μου συνταγή, για τσι πράσινες ελιές, όι όμως για να τσι τρώτε μετά από είκοσι και τριάντα μέρες, μα μουδέ τρεις και πέντε μήνες, αλλά να ντακάρετε να τσι τρώτε μετά από ένα χρόνο και μετά, απού δεν κατέχομε και καλά καλά ανέ κάμουνε καθόλου οι χοντρολιές ετότες σας ελιές, μιας και οφέτος είναι κλεινοφορτωμένες!!

Επήρα απού λέτε σήμερο τη βούργια μου και αφού ήβαλα μέσα ούλα τα τζιμπράγαλα που θα μου χρειαζότανε, καθώς και ψωμοτύρι, κρασί και νερό και ήγειρα απάνω, εκειά απού δεν ανεβαίνει οξώ λαγός και πέρδικα, ακριβώς αντίπερα από τα νησιά Παξιμάδια, Γαύδο και τη Γαυδοπούλα!!

Οι ελιές ετούτες σάς απού πήγα έχουνε ένα πλεονέχτημα στην ατυχία ντως απάνω, απού ποτέ ντως δεν είδανε ινί ζευγά και λίπασμα, να έχουνε για κόπρισμα τσι βερβελίδες του λαγού και τσι κουτσουλιές τσι πέρδικας, μα και τη κόκκινη αφρικάνικη σκόνη που σκεπάζει το τόπο κάθε Άνοιξη, που καλά το ξέρομε πως λίπασμα από τσ’ ειδικούς λογάται!!

Ήκοψα που λέτε πράσινες ελιές και γέμισα ένα καλάθι, χωρίς να με νοιάζει αν είναι χοντρολιές γη ψιλολιές, μα ήκοψα και τσουνάτες, αλλά και παλιάς ράτσας, Κρητικιά κορωνέικη, απού ξεχωριστή είναι η νοστιμιά τζη.

Στη συνέχεια τσί ‘φερα στο Μετόχι και ξεκίνησα τη διαδικασία απού θα σας σε περιγράψω στη συνέχεια:

Ομπρός ομπρός τσί ‘πλυνα με κρυγιό νερό για να φύγουνε οι σκόνες, ενώ στο κατόπιν τσ’ ήβαλα σε καθαρά μπουκάλια μέσα και τα ‘πογέμισα με κρυγιό νερό, μέχρι το λαιμό του μπουκαλιού.

Ήριξα μετά μέσα σε κάθε μπουκάλι από ένα κουταλάκι ξινό και ένα κουταλάκι αλάτσι, ενώ επογέμισα το λαιμό του μπουκαλιού με λιόλαδο.

Στη συνέχεια σφράγισα τα μπουκάλια με τα ταπώματα ντως, αφού ήνοιξα από δυο μικρές τρύπες σε κάθε τάπωμα, για να ξαερώνουνε.

Μετά ήφηκα τα μπουκάλια σε τόπο σκιερό και δροσερό, ενώ του χρόνου τέθοια μέρα θα ν-είναι έτοιμες οι ελιές μας για φάουμα και ετότες σας που λέτε, πρώτα ο Θιός τα ξαναλέμε!!

Σύνταξη κειμένου, φωτογραφικό υλικό: Φανούριος Ζαχαριουδάκης