“Έφυγε ο μεγάλος λυράρης Γιώργος Κατσαμάς

Μέρα θλίψης σήμερα στο Ρέθυμνο μετά το άκουσμα του θανάτου του μεγάλου λυράρη και Προέδρου του Παγκρήτιου Συλλόγου Κρητών Καλλιτεχνών Κρητικής Μουσικής, Γιώργη Κατσαμά.

Ο Γιώργος Κατσαμάς αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλεύονταν στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου.

Γεννήθηκε στους Έρφους Μυλοποτάμου Ρεθύμνου το 1953 και είναι ένας από τους πλέον αξιόλογους καλλιτέχνες της γενιάς του και όχι μόνο.

Καταγόμενος από μεγάλη μουσική οικογένεια, μια και τόσο οι παππούδες του, Βασίλης Κατσαμάς και Σήφης Φραγκιαδάκης, όσο και ο πατέρας του Μανώλης Κατσαμάς υπήρξαν αξιόλογοι μουσικοί.

https://youtu.be/9H8by4-ZXbM

Ήταν ένα από τα 7 αδέρφια της οικογένειας του Μανώλη και της Αμαλίας Κατσαμά.
Ήταν αδερφός του αείμνηστου Βασίλη Κατσαμά ενός σπουδαίου λαουτιέρη και τραγουδιστή, του Σήφη Κατσαμά επίσης καλού τραγουδιστή, του Νικηφόρου Κατσαμά με το παρατσούκλι «Νίκος Κρητικός” ,γνωστού κιθαρίστα στο λαϊκό πεντάγραμμο, της Πόπης Κατσαμά η οποία είχε επίσης τραγουδήσει λαϊκά τραγούδια με μεγάλη επιτυχία την δεκαετία του ’70 και είχε επίσης έναν αδερφό τον Ηρακλή και μια αδερφή την μεγαλύτερη σε ηλικία από όλους, την Γιαννούλα.

https://youtu.be/ibOjqInrDlY

Σε ηλικία 11 ετών, το 1964, ξεκίνησε να παίζει μπουζούκι.

Το 1965 σε ένα γλέντι που έπαιζε ο πατέρας του, δεν κατάφερε να φτάσει ο λαουτιέρης Μίνωας Κοτζαμπασάκης από το χωριό Καλογέρου Αμαρίου και αναγκαστικά τον συνόδευσε με το μπουζούκι του ο δωδεκάχρονος τότε Γιώργος.

Το 1967 μετέβη στην Αθήνα όπου εμφανίζονταν παίζοντας λαούτο δίπλα στον πατέρα του και τον αδερφό του Βασίλη στην ταβέρνα «Κισσός” στον Πειραιά κάθε Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή βράδυ.

Το 1970 σε ηλικία 17 ετών εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην δισκογραφία παίζοντας λαούτο σε 8 συνολικά δίσκους του πατέρα του.

Την ίδια χρονιά ο πατέρας του άνοιξε δικό του μαγαζί στο Αιγάλεω με το όνομα «Νεράϊδα”, στο οποίο εμφανίζονταν τόσο ο Μανώλης (πατέρας), ο Βασίλης (αδερφός) και ο ίδιος, όσο και άλλοι καλλιτέχνες όπως ο Νίκος Βενιανάκης (Βενιανός), ο Μανούσος Μαυράκης, ο Νίκος Σκευάκης κ.α.

Το 1973 η «Νεράϊδα” κλείνει και ο Γιώργος Κατσαμάς αφού τελείωσε την στρατιωτική του θητεία συνέχισε να ασχολείται με το λαούτο συνοδεύοντας τον πατέρα του, τον Κώστα Μουντάκη, τον Νίκο Βενιανάκη, τον Μανούσο Μαυράκη, τον ανερχόμενο τότε Μιχάλη Αλεφαντινό με τον οποίο είναι και ξαδέρφια, τον επίσης ανερχόμενο τότε Στέλιο Βασιλάκη και για δυόμιση χρόνια τον «μαέστρο” Λεωνίδα Κλάδο.

Το 1981 σε ηλικία 28 ετών, ασχολήθηκε πιο σοβαρά με τη λύρα, ένα μουσικό όργανο που δεν άφησε ποτέ ξανά από τα χέρια του.

Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος στο παρελθόν, ο πατέρας του ήθελε να τον αντικαταστήσει – «διαδεχθεί” ή αυτός ή ο αδερφός του ο Βασίλης, ώστε να συνεχιστεί η οικογενειακή παράδοση των λυράρηδων.

Η δισκογραφική του παρουσία έχει να επιδείξει μεγάλες επιτυχίες. Αξίζει να αναφέρουμε τις δισκογραφικές του εκδόσεις με τίτλο:

• «Ήντα τση κάνεις τση καρδιάς”
• «Νυχτερινός Διαβάτης”
• «Στιγμές να σου θυμούμαι”
• «Μουσικά Μονοπάτια”Συνεργάστηκε με σπουδαίους μουσικούς κατά καιρούς.

Εκτός από τα αδέρφια του με τα οποία είχε μόνιμη συνεργασία είχε συνεργαστεί για μεγάλα διαστήματα με τον Μανώλη Κακλή, το Λεωνίδα Κλάδο, τον Μανώλη Βερδινάκη, τον Δημήτρη Κολιακουδάκη, τον Γιάννη Ζαμπουλάκη, τον Μανούσο Παπατσαρά και άλλους πραγματικά ξεχωριστούς μουσικούς.