Σεπτεμπριάδες ήρθανε…

του Αντώνη Κουκλινού

Τζίτζικα ‘νεμαζώξου μπλιό, ο Αύγουστος ποκάνει,
Σεπτεμπριάδες μπαίνουνε κι ο νους σου δε ντο βάνει.
Οι νύχτες μεγαλώνουνε, ντακέρνουνε δροσούλες,
και γιάτσο κάθα ταχινή, θα πχιάνει τσι πεζούλες.
Με τα κοφίνια τρέχουνε, στ’ αμπέλια οι τρυγητάδες ,
κόβγουν αλουσουδιάζουνε κ’ απλώνουν στσ’ οψιγιάδες.
Κι’ απος τα κρασοστάφυλα, πατούνε τα κοπέλια,
στο πατητήρι για να μπει, ο μούστος στα βαρέλια.
Στην αστοιβίδα κ’ ο χοχλιός, τρυπώνει να στουμπώσει,
γλακά στ’ αμπέλι κι ο λαγός, τσι ρώγες να μαζώξει.
Σωργιάζει κι ο μελίτακας, απου δε σολαγάται,
από τ’ αλώνι το καρπό, να’ χει να μη φοβάται.
Τζιμπά τη ψύχα το πουλί, σ’ ότι παράγει η φύση,
ρόγδι, καρύδι, αμύγδαλο και σύκο δε θ’αφήσει.
Η άκρα του Καλοκαιργιού, ο Αύγουστος τελειώνει,
του Φθινοπώρου η αρχή και του σκολειού σιμώνει.
Και στου Σεπτέμβρη τσ’ όμορφες, του φεγγαργιού τσι στράτες,
θα βεγγερίζουν κάθ’ αργά , ξανθιές και μαυρομάτες… κουκλινός

Καλό μήνα αγαπητοί μου και ξεχωριστοί φίλοι.
Καλό μήνα με υγεία σας εύχομαι απο καρδιάς.
Όλα αυτά που ζούμε σήμερα δεν μας αφήνουν να ζήσουμε ανθρώπινα την εποχή αυτή.
Να γευτούμε και να απολαύσουμε τις μυρωδιές της φύσης όλοι μαζί παρέα.
Βλέπεις το κατεστημένο βάλθηκε να μας τρομοκρατεί με τέτοιο τρόπο απαράδεκτο και απάνθρωπο, στο βωμό ενός αόρατου εχθρού, να σου στέλνει μηνύματα στο κινητό λες και πλάκωσε το τρίτο ”ράιχ” με επιδρομές απο τα στούκας για να τρυπώξουμε στα καταφύγια.
Πως αλλιώς άλλωστε θα μα χαληναγωγήσουν..? μόνο με το φόβο και την καταστολή με πρόστιμα.
Η εποχή της μεγάλης κονόμας για τους κολλητούς του συστήματος του κάθε συστήματος της εξουσίας.
Πάντα το ψάρι μυρίζει απο το κεφάλι.
Κόντρα στις ”σειρήνες” του φόβου, εγώ έχω άλλα σχέδια.
Είμαι στο κόσμο μου, κόντρα σε όλα αυτά που μου σερβίρουν, εγώ αντιστέκομαι και τους φτύνω στα μούτρα.
Δεν θα αφήσω τη κατάθλιψη να με γονατίσει.
Δεν θα μου κλέψετε το χαμόγελο, Χαρδαλιάδες, Τσιόδρες και κάθε κομματόσκυλο του κερατά, που μου κουνάς το δάχτυλο, αυξάνοντας τους τραπεζικούς σου λογαριασμούς.
Και να ξέρετε εγω στη ζωή μου έχω μάθει και στη πείνα και στη κακουχία.
Χαμογελώ…ΝΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΩ… κ’ ας υποφέρω….!!!
Χαμογελάτε κ εσείς φίλοι μου…!!!!
Ο Θεός θα έχει τα σχέδιά του να μας δώσει τη δύναμη να παλέψουμε τα δύσκολα και τα άσχημα.
Την αγάπη μου σε όλους σας να πέψω….!!!