Στη χώρα των μπουνταλάδων

Τα παλιά τα χρόνια, την ενορία τ’ απάνω χωργιού τση ”Χώρας των μπουνταλάδων” την είχε νε ο Παπαγιώργης ο νερουλάς.

Τον ελέγανε νερουλά, επειδή τη δουλειά του νερουλά ήκανε στο χωργιό ντου πριν να γενεί Παπάς.

Αυτόν είχε νε κάμει ο Δεσπότης Παπά, γιατί άλλον εξυπνότερο δεν είχε νε ούλο το χωργιό.

Ούλοι ντως, από το μικιότερο ίσαμε το μεγαλύτερο, μπουνταλάδες ήτονε.

Όι όμως πως και αυτηνού το μυαλό ήκοβε παραπάνω από των αλλωνών..

Γρι δεν εκάτεχε ως προς τα εκκλησιαστικά και όι μόνο…..

Απ’ ότι ο ίδιος ήλεγε, το μικιό Πάτερ ημών τον εκάτεχε τσουρί και κουτσουνάρι, αλλά για το μεγάλο Πάτερ ημών……. άστα αξεκαθάριστα!!!

Ούτε δυο τρεις αράδες δεν εμπόργενε να αρθρώσει.

Μέχρι να ντακάρει, να πει δυο τρεις αράδες, ετελείωνε με το………….. καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.

Όι πως εκάτεχε όμως και να λειτουργά.

Πάντα ελάλιενε ετσά που κάτεχε τη δικιά ντου παράουρη γραμμή.

Μος και ξεκίναγε για παράδειγμα να πει το Ευαγγέλιο, απαραίτητο του ήτονε να πρωτοπεί το: ”Ήρθενε ο Κύριος από τη Καπερναούμ”.

Παντοτινός του έλεγε αυτό πρίχου να διαβάσει το Ευαγγέλιο, γιατί απλούστατα δεν εκάτεχε άλλο πράμα να πει.

Οι χωργιανοί ντου όμως επήρανε τη περίπτωση μυρωδιά και ξεκινάγανε και αυτοί ούλοι ντως μαζί κάθε Κυργιακή τα ίδια, συγχρόνως με το Παπά. Ελέγανε ούλοι ντως μαζί τη στιγμή που και ο Παπάς ξεκίναγε: ”Ήρθενε ο κύριος από τη Καπερναούμ!!”

Ο Παπάς όμως κατάλαβε πως οι χωργιανοί ντου τονέ κοροϊδεύανε και του κακοφαινότανε.

Στην απελπησά του όμως απάνω, μια Κυργιακή, τσατισμένος όπως ήτονε από το ”μασκαραλίκι” που είχενε παθομένο στην εκκλησά εκείνη δα την ημέρα, εκαβαλίκεψε τη ψαρή του γαϊδάρα και με δυο τρεις βιτσές που τσ’ έδωσε, εβρέθηκε απόξω από την Επισκοπή.

Ψάχνει και παντίχνει το Επίσκοπο και του λέει τα καθ’ έκαστα, για να πάρει τη συμβουλή ντου.

– Θεοφιλέστατε του λέει, μόλις πάω να βγώ στην ωραία Πύλη και πάω να ντακάρω να πω το Ευαγγέλιο τους λέω πλια μπροστά: ”Ήρθενε ο Κύριος από τη Καπερναούμ!!!!”.

Οι χωργιανοί μου όμως το μάθανε και με ‘χουνε παρμένο στο ”μεζέ”.

Το λένε ούλοι ντως μαζί και σταματημό δεν έχουνε.

Σάικα με κοροϊδεύουνε.

Ακόμα και τα μικιά μικιά κοπέλια το ίδιο και το ίδιο τροπάριο κοπανάνε ούλη την ώρα.

– Γιάντα μπρε παράουρε και μεσοπούνταλε, του λέει ο Επίσκοπος, δε τους το αλλάζεις το τροπάριο;; Μα στη χώρα των μπουνταλάδω μρε κακομοίρη ζεις;;

– Να τους πω είντα;;;Θεοφιλέστατε. Μα πες μου εσύ ανέ κατέχεις. Μα πες μου πράμα να μάθω και ‘γω!!.

– Να, πες τος τη Κυργιακή απού ‘ρχεται, πως σήμερα ο κύριος ήρθενε από τη Γαλιλαία!!!!

– Ααα!!!…..Ναι!!! Κατάλαβα το…….. να ‘σαι καλά απού μ’ αρμήνεψες Θεοφιλέστατε!!!

Την άλλη Κυργιακή, βγαίνει κι’ αυτός από την ωραία Πύλη, και την ίδια ώρα οι χωργιανοί ντου μονοκοπανιάς ούλοι ντως μαζί εξεκινήσανε και εψέλνανε το συνηθισμένο τροπάριο…. ..

”Ήρθενε ο κύριος από τη Καπερναούμ!!!!”

Το ντελόγο κιο Παπάς, ενώ εβάσταγε το Ευαγγέλιο με τα δυο ντου χέργια, το πχιάνει με τη μνια χέρα, και με ελαφρώς κεκαμμένη την άλλη, με σφιγμένη τη γροθιά, στραμμένη προς το μέρος του κόσμου, τους λέει:

– Εδά νά σας κερατάδες, νά σας!!!

Μα σήμερα ο Κύριος ήρθενε από τη Γαλιλαία!!!!

Επατήσετε τήνε και να μη το ξανακάμετε!!!! Γιατί ο Χριστός επηγαινορχότανε ολημερνής τση μέρας, και την άλλη φορά θα ρθει απ’ τη Ναζαρέτ!!!.

Νά σας, κερατάδες νά σας!!!! Αμήν!!!!!

Σύνταξη κειμένου: Φανούριος Ζαχαριουδάκης.