Μέχρι χθες η ταυτότητα του αμίλητου άνδρα παρέμενε μυστήριο … Έμελε ένας επισκέπτης να αποκαλύψει το θρύλο που ήταν κουλουριασμένος στο κρεβάτι του γηροκομείου
Κανένας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι ένας αμίλητος άνδρας σε γηροκομείο του Ηρακλείου θα αποτελεί ένα ζωντανό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας, κρύβοντας σε κάθε ρυτίδα του προσώπου του, αμέτρητες εμπειρίες από τη θρυλική εποχή των χίπις!
“Ποιος είναι αυτός;” – αναρωτήθηκε ο Δημήτρης Αλικάκος, όταν για προσωπικό λόγο επισκέφθηκε το γηροκομείο “Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου” και την προσοχή του τράβηξε ο ηλικιωμένος πια άνδρας. Ως τότε, ο άνδρας αυτός δεν είχε μιλήσει σε κανένα. Το προσωπικό γνώριζε ότι κάποτε ήταν χίπις και ζούσε στα Μάταλα, όμως … ως εκεί!
«Ήταν χίπις στα Μάταλα, κακογέρασε και τον έφεραν εδώ» – είπε μια εργαζόμενη στο γηροκομείο, λύνοντας τις πρώτες απορίες του επισκέπτη, Δ.Αλικάκου, ο οποίος βρήκε τον ηλικιωμένο άνδρα κουλουριασμένο στο κρεβάτι, μισοσκεπασμένο με μια κουβέρτα, και αμίλητο. Δεν απαντούσε σε ερωτήσεις, δεν απηύθυνε το λόγο σε κανένα. Χαμογέλασε μόνο, όταν είδε να στρέφεται προς το πρόσωπό του η φωτογραφική μηχανή του επισκέπτη. Μόνο τότε “λύθηκε” και άρχισε να μιλάει, προκαλώντας μάλιστα εντύπωση σε εκείνους που καθημερινά τον έβλεπαν αμίλητο.
Στην Ελλάδα λέγεται Δημήτρης. Σκότι το παρατσούκλι του, Χανς το πραγματικό του όνομα!
Ο θρυλικός Σκότι μεταφέρθηκε στο γηροκομείο όταν πια το κίνημα το χίπις είχε “σβήσει” και ο ίδιος, μόνος πια στην Ελλάδα, είχε μεγαλώσει και κανείς δεν τον αναζητούσε. «Στα αζήτητα είναι, εγώ δεν έχω δει κανέναν να τον επισκέπτεται» είπε ένας ηλικιωμένος δίπλα του.
Το 2013 κάποιος κινηματογραφιστής τον απαθανάτισε στα παλιά γνωστά του λημέρια στα Μάταλα αλλά και σε ένα σπάνιο φιλμάκι του 1989!
Το 2010 κάποιος τον αναζήτησε με επιμονή και στο τέλος τον βρήκε στο γηροκομείο!
Ο Scotty γεννήθηκε στη Σκωτία (το 1939 ή 1940 – δείχνει πολύ μεγαλύτερος) από Σκωτσέζα μητέρα και Γερμανό πατέρα. Έκανε σπουδές πάνω στην Τέχνη σε Σουηδία και Γερμανία, και στα Μάταλα ζούσε πουλώντας πίνακες. Στην Ελλάδα ήρθε το 1964 και έκτοτε δεν ξανάφυγε. Το «παιδί των λουλουδιών» δε ζει πια ανάμεσα σε λουλούδια, κιθάρες, μαγικά ηλιοβασιλέματα και προβληματισμούς για το μέλλον του πλανήτη, αλλά αργοσβήνει ξεχασμένος στο κρεβάτι ενός γηροκομείου… Ο Δημήτρης Αλικάκος τον έκανε να χαμογελάσει, ίσως όμως είναι κι ο μόνος που, εδώ και καιρό, του απηύθυνε το λόγο…
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
