Τα Ανώγεια αποχαιρετούν τον “Ταλιμπάνη” της εκκλησίας παπά Γιώργη Χιωτάκη

“Κλαίνε τα Όρη τα λευκά δακρύζει ο Ψηλορείτης” – Τα Ανώγεια αποχαιρετούν με το δικό τους τρόπο τον “Ταλιμπάνη” της εκκλησίας παπά Γιώργη Χιωτάκη

Πλήθος κόσμου βρέθηκε την Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου στα Νομικιανά Σφακίων, για να αποχαιρετήσει τον παπά Γιώργη Χιωτάκη, ενός σπουδαίου ιερωμένου και ανθρώπου, ενός “Ταλιμπάνη” της εκκλησίας όπως έλεγε και ο ίδιος για τον εαυτό του, που πέθανε σε ηλικία 87 ετών. Με επικήδειους λόγους τον αποχαιρέτησε η κόρη του καθώς και ο Μητροπολίτης Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ.κ Ειρηναίος.

Από τα Ανώγεια βρέθηκαν σήμερα στα Σφακιά για να αποχαιρετήσουν τον φίλο τους, ο Αντιδήμαρχος Ανωγείων κ. Βασίλης Σμπώκος και ο π. Ανδρέας Κεφαλογιάννης. Ο παπά Ανδρέας εκφώνησε από τη μεριά του ένα επικήδειο αναφέροντας τα εξής:

Χαιρετούμε σήμερα, τον παπά, που ελεύθερο πουλί άφησε και πετάρισε η ψυχή του, από άκρη σε άκρη κάθε καλής, θετικής, ειλικρινούς σκέψης για τον τόπο μας.

Λέμε, γεια και καλή αντάμωση, στον ιερέα της Κρήτης, των Χανιών, των Σφακίων, στον ιερέα υπόδειγμα της πραγματικής χριστιανικής αθωότητας και ουσιαστική πίστης μας.

Άξιος συνεχιστής τόσα χρόνια, όλων εκείνων των προγόνων μας κληρικών, των παπάδων του λαού, που κάθε ένας ξεχωριστά και ενίοτε όλοι μαζί, κράτησαν τον Κρητικό λαό στην πίστη του, εκατοντάδες χρόνια, ώσπου να απελευθερωθεί από τον κάθε κατακτητή που ζήλεψε τη γωνιά μας, που θέλησε το χώμα και τον ουρανό μας.

Πατέρα Γιώργη Χιωτάκη, καλέ μου ρασοφόρε,

κράτησες τη σημαία ψηλά, την αξιοπρέπεια στο βάθρο που της αξίζει, δίδαξες το συνεχή αγώνα και την τιμή που οφείλουμε να βαστούμε, να μοιράζουμε  και να διαδίδουμε.

Ιερέας του ευαγγελίου, των αχράντων μυστηρίων, της δόξας της αναστάσεως και του παραδείγματος της Σταύρωσης.

Δε γνωρίζω αν οι μαθητές σου, οι ενορίτες σου, οι συντοπίτες σου, οι συνάνθρωποι και η οικογένεια σου, περιμένουν τη συνέχεια της ύπαρξής σου, μέσα από κάποιον άλλο κληρικό. Αυτό όμως που προσεύχομαι και που στο στέλνω ως το ύστατο γειά σου, είναι η ελπίδα μου, πως ο κύριος και θεός μας θα οικονομήσει μετά το δικό σου φευγιό και θα χαριτώσει για την ύπαρξη ενός νέου Παπαγιώργη.

Στους καιρούς που ζούμε έχομε ανάγκη το ράσο, όπως εσύ το φορούσες, Τιμημένο, και αναδιπλωμένο για βήμα ταχύ και πράξεις προς τη δικαίωση μας, προς την ελευθερία μας και προς την ψυχική μας ανάταση και ανάσταση.

Άλλωστε στην πορεία μας προς το ΚΑΤ΄ ομοίωση έχουμε μεγάλα εμπόδια να υπερπηδήσουμε με μεγαλύτερο εκείνο της σκλαβιάς, όποια μορφή αυτή και αν έχει.

Τη σκλαβιά που και εσύ πολέμησες με το λόγο σου και τα μηνύματα σου. Αυτή τη σκλαβιά αγαπημένε μας Παπαγιώργη, υποσχόμαστε και υπόσχομαι, να συνεχίσουμε να την αρνούμαστε και να την πολεμούμε.

Καλή πορεία καλέ μας παπά, προς την αντάμωση με τον κύριο μας, και σε κάθε βλέμμα σου προς τα εδώ, τα κάτω, στέλνε και τις δυνατές ευχές σου, ευχές κυρίου που τόσο έχουμε ανάγκη για να συνεχίσουμε τον αγώνα μας.

Καλή δύναμη παιδιά του Παπαγιώργη και να είστε σίγουροι πως σας αφήνει παρακαταθήκη, τη σπουδαιότητα της ύπαρξης του ανθρώπου πάνω στη γη.

Που δεν είναι άλλη, από μία ύπαρξη γεμάτη πρεπιές και σπορά ευλογιών.

Δυσαναπλήρωτο κενό κι η Κρήτη ορφανεύει,
κι ένα παπά με τσι αρετές που ‘ χες εσύ γυρεύει.

Κλαίνε τα Όρη τα λευκά δακρύζει ο Ψηλορείτης,
ο επαναστάτης έφυγε κι ο άρχοντας της Κρήτης..

Ξερά κλαδιά, πέτρες βουβές τσι Κρήτης μας το χώμα,
να το πιστέψουν δεν μπορούν για τον χαμό σου ακόμα..

Έφυγες από τη ζωή μα όχι από τη μνήμη,
γιατί το έργο που έκανες αζωντανό σε αφήνει..

ΑΝΩΓΗ