Τα μαύρα κοράκια ούτε τόσο μαύρα είναι, αφού μονάχα τα φτερά τους είναι μαύρα και το υπόλοιπο σώμα τους είναι άσπρο, αλλά δεν είναι και τόσο αρπαχτικά ώστε να ξεσχίζουν “πτώματα” για να αποκαλεί “κοράκια” συμβολικά ο λαός τους νεκροθάφτες!
Το αντίθετο θα έλεγα εγώ συμβαίνει! Ένας κόρακας θα μπορούσε να μας δώσει ακόμα και μαθήματα ανθρωπιάς, αφού σε όλη του τη ζωή έχει ένα ταίρι το οποίο υπεραγαπά, το θηλυκό γεννά ένα δυο αυγά και τα μικρά τους κορακάκια τα θέλουν κοντά τους για πολύ καιρό, και αν και μεγάλα, τα ταίζουν ακόμα όπως λέμε «στο στόμα»!
Δεν κυνηγάνε τόσο μεγάλα ζώα, ούτε ασχολούνται με «πτώματα»!
Κυνηγάνε έντομα, τρωκτικά, ποντίκια σαύρες, ακρίδες τζιτζίκια, σκουλήκια κάμπιες και διάφορα έντομα και απαλλάσσουν τον τόπο από αυτά, και για αυτό μας είναι ιδιαίτερα χρήσιμα!
Παράλληλα τρώνε και διάφορα φρούτα, ιδιαίτερα τους αρέσουν τα καρπούζια και πεπόνια, που κάποτε πράγματι έκαναν και ζημιές, γιατί έπεφταν στα μποστάνια σε ομάδες και τα ρήμαζαν! Μέχρι που από ότι ακουγόταν, το δασονομείο όπου συνέβαιναν καταστροφές, να προκηρύσσει τα κοράκια, με «πέντε δραχμές το κεφάλι»!
Σήμερα όμως δεν συμβαίνουν αυτά, ο άνθρωπος κάνει τη δουλειά του και τα κοράκια τη δική τους!
Τα κοράκια σαφώς γνωρίζουν καλά και τον καιρό και είναι σε θέση να προβλέψουν μια μεγάλη κακοκαιρία, και από νωρίς τα πιο γέρικα και έμπειρα κοράκια κράζουν με ιδιαίτερο τρόπο, αφού ανέβουν στο πιο ψηλό κλαρί του πλατάνου, ώστε να ειδοποιήσουν τα υπόλοιπα κοράκια της περιοχής για να προστατευθούν!
Ωστόσο όμως υπάρχει και ο κόρακας που είναι κατάμαυρος, και λέγεται «μαυροκόρακας», και συχνάζει στα βουνά.
Όμως ως γνωστόν ο ένας κόρακας του άλλου κόρακα, μάτι ποτέ δε βγάζει!
κείμενο- Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
