Το αμπελοκλάδι στην Κρητική ύπεθρο

Ενα πολυ τρυφερο και απαλο φυτο που εμεις οι μεγαλιτεροι το ειχαμε γνωρισει απο παιδια απο την εποχη που οι γονεις μας εσκαβαν τα αμπελια την ανοιξη, αλλα στο σκαμενο αυτο εδαφος ξαναφυτωναν χορτα και ενα απο αυτα ηταν και το αμπελοκλαδι ..

Οι γονεις μας μας εβαζαν να ξεπατωνουμε αυτο το φυτο και να κανουμε διο καλες αγκαλιες, (δεματακια) και το βραδυ να τα φορτωσουν στο γαιδαρο να τα δωσουν αργα το βραδυ τροφη στα κουνελια!

Ηταν το αμπελoκλαδι ενα πολυ τρυφερο,ομορφο φυτο που αρεσε πολυ στα κουνελια, αλλα και σε μας ηταν χαρα μας οταν μας ανεθεταν την εργασια αυτη να συλλεξουμε πολλα φυτα.

Η πιο καλη περιοδος ηταν στα δισκαφισματα των αμπελιων του καλοκαιριου που το φυτο το ξεπατωνε το σκαπετι (τσαπα) του πατερα και εμας χαρα μας να περπαταμε ξυπολυτα στο δροσερο σκαμενο εδαφος που μυριζε φρεσκεια γη και να μαζευουμε το φυτο και να το κανουμε σωρουλακια!

Προσωπικα μια και ειχαμε πολλα κουνελια τοτε μαζεβα αρκετα, και ηταν η καλιτερη μου αναμεσα στις σκληρες αγροτικες ασχολιες οπως το να μου αναθεσουν να παρω τη σκαλιδα να σπαω βολους κλπ.

Και μονον η θεα τους με τα πολλα ροζ λουλουδια σαν χωνακια και οι πλεχτοι μεταξυ τους βλαστοι που ευκολα ξεπατονωνταν ηταν ιδανικη παιδικη εργασια!

Λουλουδι του καλοκαιριου

ειναι τ αμπελοκλαδι

και μοιαζει σαν τον ερωτα

και της αγαπης χαδι…

Τωρα ποια δεν υπαρχουν τα τοσα αμπελια της εποχης εκεινης, αλλα εκτος αυτου το αμπελοκλαδι το εκτοπισε η ξυνιδα, ομως το συναντας και παλι στις ακρες των δρομων, σε ακαλιεργητα χωραφια που δεν υπαρχει ξυνιδα, σε γκρεμους.

Και ποιος ποια θα ενδιαφερθει για το φυτο αυτο, και ποιος εχει κουνελεια την σημερον ημερα, ελαχιστοι!

Ονειρα κανω ομορφα

για να σε δω ενα βραδυ

να σου στολισω τα μαλλια

με το περικοκλαδι….

Κειμενο – φωτο – στιχοι – Χουστουλακης Γεωργιος