Τη φώτο δεν τη σκηνοθέτησε κανείς. Εντελώς τυχαία συνέβει αυτό, και εντελώς τυχαία το πρόσεξα κι εγω.
Είναι φυτρωμένα οχι στον κήπο, αλλά στην είσοδο του σπιτιού μας στη Γαλιά, και προφανώς τον σπόρο τον πήγε εκεί ο αέρας.
Επι τη ευκαιρία να πούμε και δυό λόγια, οτι και τα δύο ήταν γνωστά απο τους αρχαίους Ελληνες και Ρωμαίους.
Οι Ελληνες ονόμαζαν Θριδακίνη το μαρούλι, και το αγριομάρουλο το έλεγαν θρίδαξ η τοξική.
Είναι γνωστό πως τα αγριομάρουλα είναι τοξικά, και δέν πρέπει να γίεται μεγάλη καί συχνή κατανάλωση.
Λέγεται επίσης και λατούκα και ανήκει στην οικογένεια των Συνθέτων.
Το αγριομάρουλο είναι τοξικό, υπνωτικό, αναλγητικό, καταπραϋντικό κατά της αϋπνίας και νευρικότητας.
Τα φύλλα πάντως τρώγονται και σαλάτα όπως και το μαρούλι, αλλά γίνονται και βραστά. Η τοξικότητα κυρίως είναι ελαφριά και έγκειται κυρίως στον κορμό όταν ωριμάσει το φυτό.
Το άγρο μαρούλι πάντως στη φώτο είναι πετρομάρουλο, με τις ίδιες ιδιότητες.
Βραστά αγριομάρουλα η πετρομάρουλα αξίζει να τα δοκιμάσει κανείς γιατί είναι ηρεμιστικά, όπως εξάλλου και τα μαρούλια.
Κείμενο φώτος: Γεώργιος Χουστουλάκης
Ακολουθήστε το Cretanmagazine στο Google News και στο Facebook
