Connect with us

People

Οι 40 πιο έξυπνοι άνθρωποι όλων των εποχών

Δημοσιεύτηκε

στις

Ας δούμε ποιοι είναι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι όλων τον εποχών στον κόσμο


 

 

40. Richard “Rick” Rosner

40-richard-rick-rosner

Η τηλεοπτική περσόνα και πρώην στρίπερ Ρικ Ρόσνερ, είναι ένας από τους πιο έξυπνους εν ζωή άντρες στον κόσμο με IQ που κυμαίνεται από 140 μέχρι 250, ανάλογα τις διαφορετικές μετρήσεις. Έχει κάνει πάνω από 30 διαφορετικά IQ τεστ και είχε πολύ υψηλό σκορ σε πάνω από 20.

 

39. Marilyn vos Savant

39-marilyn-vos-savant

Γεννημένη το 1946, η Βος Σάβαντ έχει IQ από 157 έως 228. Εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο μετά τα δύο χρόνια και ασχολήθηκε με τα μεσιτικά. Έγινε διάσημη το 1985 όταν σκόραρε 228 στο IQ τεστ και μπήκε στο βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες της χρονιάς εκείνης.

 

38. Christopher Langan

38-christopher-langan

Με IQ ανάμεσα στο 174 και 210, ο Λανγκάν έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Esquire ως ο πιο έξυπνος άντρας στην Αμερική. Σηκώνει βάρη, ήταν αγοραφοβικός και πληρώνει τους λογαριασμούς του κάνοντας προσωρινές δουλειές ως μπάρμαν, «πόρτα» σε νυχτερινά μαγαζιά και γυμναστής.

 

37. Nathan Leopold

37-nathan-leopold

Γεννημένος στο Σικάγο το 1904, ο Λέοπολντ ήταν παιδί θαύμα με IQ 210 και είπε την πρώτη του λέξη σε ηλικία 4 μηνών. Επιπλέον, ήταν και δολοφόνος, αφού με τον φίλο του σκότωσαν ένα 14χρονο αγόρι στην προσπάθειά τους να κάνουν το τέλειο έγκλημα.

 

36. Marnen Laibow-Koser

36-marnen-laibow-koser

Αφού αρίστευσε στα IQ τεστ που έκανε στην παιδική του ηλικία, προέβλεψαν ότι το IQ του θα είναι 268. Σήμερα είναι ένας 39χρονος συνθέτης και προγραμματιστής που φτιάχνει εφαρμογές για το διαδίκτυο και μένει στη Μασαχουσέτη.

 

35. Ainan Cawley

35-ainan-cawley

Ο Ainan Cawley είναι μόλις 14 χρονών. Τα IQ τεστ του είναι ανάμεσα στο 263-349, σύμφωνα με διάφορες μετρήσεις. Ζει στη Σιγκαπούρη, όπου δίνει επιστημονικές διαλέξεις από την ηλικία των 6 ετών και στα 8 του χρόνια γράφτηκε στο Πολυτεχνείο της Σιγκαπούρης.

 

34. Adragon De Mello

34-adragon-de-mello

Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο σε ηλικία 11 ετών και έχει IQ 400. Για το μυαλό του έχει να ευχαριστεί τον πατέρα του, ο οποίος πίστευε τόσο πολύ ότι ο γιος του θα κερδίσει βραβείο Νόμπελ μέχρι να γίνει 16 χρονών που τον πίεσε πολύ για να πετύχει.

 

33. Michael Kearney

33-michael-kearney

Γεννημένος στην Χαβάι το 1983, ο Kearney πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο της Ν. Αλαμπάμα σε ηλικία 10 ετών. Το IQ του εκτιμάται ότι είναι ανάμεσα στο 200 και το 325 και όταν ήταν μικρός διαγνώστηκε από Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερικινητικότητα (ΔΕΠ-Υ). Μέχρι τα 22 του χρόνια είχε καταφέρει να πάρει 4 πτυχία και να κάνει διδακτορικό στην Χημεία.

 

32. Nadia Camukova

32-nadia-camukova

Έχει IQ 200 και γεννήθηκε στη Μόσχα το 1976. Μιλάει επτά γλώσσες και γνωρίζει οκτώ τούρκικες διαλέκτους και είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Bahçeşehir στην Τουρκία.

 

31. Michael Grost

31-michael-grost

Ο Michael Grost έχει IQ 200 και ήταν μόλις 10 ετών όταν άρχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το 1964. Αργότερα, σπούδασε στο Γέιλ και από το 2005 δουλεύει σε μία εταιρεία υπολογιστών στο Ντιτρόιτ. Τα ενδιαφέροντά του είναι η ζωγραφική και η εξελικτική βιολογία.

 

30. Sho Yano

30-sho-yano

Μπήκε στο Πανεπιστήμιο όταν ήταν μόλις 9 ετών και έχει IQ 200. Σπούδασε ιατρική από τα 12 μέχρι τα 21 του χρόνια και έγινε ο νεότερος άνθρωπος που πήρε πτυχίο ιατρικής.

 

29. Dylan Jones

29-dylan-jones

Ο Jones που έχει IQ 200, αποφοίτησε στα 16 από το πανεπιστήμιο του Κολοράντο που πήρε πτυχίο στα μαθηματικά και στους Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές, ενώ στη συνέχεια σπούδασε νευροχειρουργός. Γνωρίζει Λατινικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Γερμανικά και θέλει να μάθει Ρώσικα γιατί το Κυριλλικό αλφάβητο αποτελεί γι’ αυτόν μία νέα πρόκληση.

 

28. Edith Stern

28-edith-stern

Την ημέρα που γεννήθηκε η Edith Stern, ο πατέρας της είπε χαρακτηριστικά ότι θέλει να κάνει την κόρη του έναν τέλειο άνθρωπο. Σε ηλικία 5 ετών ο πατέρας της, την έβαλε να διαβάσει ολόκληρη την εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα, μπήκε στο πανεπιστήμιο όταν ήταν 12 χρονών και στα 15 της δίδασκε μαθηματικά σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Έχει IQ 203 και δουλεύει στην IBM από το 1970.

 

27. Kim Ung-Yong

27-kim-ung-yong

Ξεκίνησε μαθήματα όταν ήταν 3 ετών και στα 4 μιλούσε ήδη 4 γλώσσες. Στα 8 του η Νasa τον κάλεσε στην Αμερική για να σπουδάσει. Το IQ κυμαίνεται από 200 έως 210. Στα 16 του χρόνια έφυγε από τη Νasa και γύρισε πίσω στη Ν. Κορέα όπου πήρε το διδακτορικό του.

 

26. Francis Galton

26-francis-galton

Ο Francis Galton ήταν ένας Άγγλος πολυμαθής, γνωστός για την έρευνά του στην ευγονική και την ανθρώπινη νοημοσύνη. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον στην ψυχολογία. Σύμφωνα με υπολογισμούς είχε IQ 200.

 

25. Marie Curie

25-marie-curie

Γεννημένη στην Πολωνία, είναι γνωστή για την έρευνα που έκανε πάνω στη ραδιενέργεια. Το IQ υπολογίζεται ανάμεσα στο 180- 200. Η Curie ήταν η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ, και ο πρώτος άνθρωπος που κέρδισε δύο φορές, πρώτη στην Φυσική και ύστερα στην Χημεία, αλλά και η πρώτη γυναίκα που δίδαξε στη Σορβόνη.

 

24. Thomas Wolsey

24-thomas-wolsey

Ο Thomas Wolsey ήταν ένας καρδινάλιος του 16ου αιώνα που εκτιμάται ότι είχε IQ 200.

 

23. Hugo Grotius

23-hugo-grotius

Έζησε τον 17ο αιώνα και είναι γνωστός για τη συμβολή του στη νομική επιστήμη. Εκτιμάται ότι είχε IQ 200.

 

22. Υπατία

22-hypatia

Έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ. και ήταν φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος. Εκτιμάται ότι το IQ της ήταν περίπου 170 έως 210.

 

21. Terence Tao

21-terence-tao

Με το ψευδώνυμο ο «Μότσαρτ των μαθηματικών», ο Tao είναι ένα παιδί θαύμα που διδάσκει μαθηματικά στο πανεπιστήμιο UCLA. Το IQ του κυμαίνεται από 211 έως 230, ανάλογα τη μέτρηση. Έγινε μέλος της διδακτικής ομάδας του Πανεπιστημίου, αφού πήρε το διδακτορικό του από το Πρίνστον σε ηλικία 21 ετών και ήταν ήδη μόνιμος καθηγητής στα 24 του. Έχει γίνει γνωστός για τη συμβολή του στη θεωρία των αριθμών και την αρμονική ανάλυση.

 

20. John Stuart Mill

20-john-stuart-mill

Ήταν ένας πολιτικός φιλόσοφος του 19ου αιώνα και μέλος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Εκτιμάται ότι το IQ του είναι ανάμεσα στο 180-200.

 

19. Christopher Hirata

19-christopher-hirata

Το παιδί θαύμα που έγινε αστροφυσικός έχει IQ 225 και έγινε διάσημος το 1996 όταν έγινε, σε ηλικία 13 ετών, ο νεότερος νικητής στη Διεθνή Ολυμπιάδα Φυσικής. Μέχρι να γίνει 16 ετών δούλευε για τη NASA και στα 22 του πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Πρίνστον. Διδάσκει Φυσική και Αστρονομία στο Κοινοτικό Πανεπιστήμιο του Οχάιο.

 

18. Emanuel Swedenborg

18-emanuel-swedenborg

Εκτιμάται ότι είχε IQ 165 έως 210 και ήταν επιστήμονας και θεολόγος που έζησε τον 18ο αιώνα. Οι ιδέες τους αναγνωρίστηκαν μετά τον θάνατό του.

 

17. Ettore Majorana

17-ettore-majorana

Ο Ettore Majorana ήταν ένας θεωρητικός φυσικός με IQ ανάμεσα στο 183 και το 200. Έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης, έναν χρόνο πριν εξαφανιστεί μυστηριωδώς. Το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.

 

16. Βολτέρος

16-voltaire

Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1694 και εκτιμάται ότι το IQ έφτανε περίπου το 200. Ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς και φιλοσόφους της Γαλλίας, γνωστός για τη σατυρική του ευφυΐα και το κριτικό του πνεύμα.

 

15. William Shakespeare

15-william-shakespeare

Γεννήθηκε το 1564 και μέχρι το 1597 είχε ήδη δημοσιεύσει 15 έργα. Το IQ πιστεύεται ότι ήταν περίπου 210.

 

14. Nikola Tesla

14-nikola-tesla

Γεννήθηκε ένα βράδυ του 1856 που είχε καταιγίδα και ανακάλυψε το πηνίο Τέσλα και τις μηχανές εναλλασσόμενου ρεύματος. Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης του κυμαινόταν από 160 έως 310, σε διαφορετικές μετρήσεις.

 

13. Leonhard Euler

13-leonhard-euler

Ο Σουηδός μαθηματικός και φυσικός γεννήθηκε το 1707 και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην Αγία Πετρούπολη και στο Βερολίνο. Το IQ του ήταν περίπου 200.

 

12. Galileo Galilei

12-galileo-galilei

Ο Γαλιλαίος ήταν ένας Ιταλός φιλόσοφος, αστρονόμος και μαθηματικός που γεννήθηκε το 1564 και ανέπτυξε διάφορα επιστημονικά μοντέλα. Το IQ του εκτιμάται ότι ήταν περίπου 200.

 

11. Carl Gauss

11-carl-gauss

Θεωρείται ο μεγαλύτερος Γερμανός μαθηματικός του 19ου αιώνα και ξεχώρισε ως παιδί θαύμα στη θεωρία των αριθμών, την άλγεβρα, τη στατιστική και την ανάλυση. Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης του κυμαινόταν από 250 έως 300. Τα κείμενα που είχε γράψει σχετικά με τον ηλεκτρομαγνητισμό, αλλά αρνήθηκε να δημοσιεύσει οτιδήποτε δεν ήταν τέλειο.

 

10. Thomas Young

10-thomas-young

Γιατρός και φυσικός, γεννημένος στην Βρετανία, ο Young ξεχώρισε σε πολλούς επιστημονικούς τομείς. Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης του κυμαινόταν από 185 έως 200.

 

9. William Sidis

9-william-sidis

Ο Sidis που ήταν και η έμπνευση για την ταινία «Good Will Hunting», ήταν ένα παιδί θαύμα που μπορούσε να διαβάζει τους New York Times και να δακτυλογραφεί από την ηλικία των 2 ετών, σε αγγλικά και γαλλικά, έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ σε ηλικία 9 ετών, αλλά το πανεπιστήμιο δεν του επέτρεψε να παρακολουθήσει τα μαθήματα επειδή ήταν «συναισθηματικά ανώριμος». Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης του κυμαινόταν από 200 έως 300.

 

8. Gottfried Leibniz

8-gottfried-leibniz

Συνέβαλε σημαντικά στην φιλοσοφία της γλώσσας και την αρχή της λογικής. Ο Γερμανός φιλόσοφος εκτιμάται ότι είχε IQ από 182 έως 205.

 

7. Nicolaus Copernicus

7-nicolaus-copernicus

Ο Κοπέρνικος ήταν Πολωνός μαθηματικός και αστρονόμος που ανακάλυψε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος και εξέλιξε την θεωρία του κόσμου. Εκτιμάται ότι το IQ του ήταν από 160 έως 200.

 

6. Rudolf Clausius

6-rudolf-clausius

Ο Γερμανός φυσικός και μαθηματικός είναι κυρίως γνωστός για τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής και είχε δείκτη νοημοσύνης 190 με 205.

 

5. James Maxwell

5-james-maxwell

Ο μαθηματικός και φυσικός από τη Σκωτία είναι γνωστός για την θεωρία του κλασσικού ηλεκτρομαγνητισμού και είχε δείκτη νοημοσύνης που κυμαινόταν από 190 έως 205.

 

4. Isaac Newton

4-isaac-newton

Γνωστός για το νόμο της βαρύτητας, ο Άγγλος μαθηματικός και φυσικός έφερε την επανάσταση στα επιστημονικά του πεδία τον 17ο αιώνα. Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης τους ήταν περίπου 200.

 

3. Leonardo da Vinci

3-leonardo-da-vinci

Ζωγράφος, γλύπτης, αρχιτέκτονας, μουσικός, μαθηματικός, μηχανικός, εφευρέτης, γεωλόγος, χαρτογράφος, βοτανολόγος και συγγραφέας ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι είναι ίσως ο πιο ταλαντούχος άνθρωπος που έζησε ποτέ. Εκτιμάται ότι το IQ του ήταν από 180 έως 220.

 

2. Albert Einstein

2-albert-einstein

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν γεννήθηκε στη Γερμανία και ήταν Γερμανός θεωρητικός φυσικός και φιλόσοφος της επιστήμης με δείκτη νοημοσύνης που κυμαίνεται από 205 έως 225.

 

1. Johann Goethe

1-johann-goethe

Ο Αϊνστάιν τον θεωρούσε τον «τελευταίο άνθρωπο στη Γη που γνωρίζει τα πάντα«. Ο Goethe ήταν ένας Γερμανός πολυμαθής που ανέπτυξε μία από τις πιο σημαντικές θεωρίες της εξέλιξης. Εκτιμάται ότι ο δείκτης νοημοσύνης του κυμαινόταν από 210 έως 225. Επιπλέον, θεωρείται μία από τις πιο εμβληματικές φιγούρες της δυτικής λογοτεχνίας, γράφοντας το 1808 ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία έως σήμερα, το «Φάουστ».

Πηγή: Business Insider

Σχολιασε

ΑΦΗΣΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

People

Σαν σήμερα το 1864 γεννιέται ο Ελευθέριος Βενιζέλος

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο μεγαλύτερος πολιτικός της νεότερης Ελλάδας, που συνέδεσε το όνομά του με το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας. Δέσποσε στην πολιτική ζωή της χώρας από το 1910 έως το 1936


Η πολιτική του δράση προκάλεσε εντονότατα πάθη για πολλά χρόνια και αποτυπώνονται στις έννοιες «Βενιζελισμός» και «Αντιβενιζελισμός». Διετέλεσε επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας, συνολικά επί δώδεκα χρόνια και πέντε μήνες.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου (11 Αυγούστου με το παλαιό ημερολόγιο) του 1864 στις Μουρνιές Χανίων και ήταν το πέμπτο παιδί του εμπόρου Κυριάκου Βενιζέλου και της Στυλιανής Πλουμιδάκη. Η οικογένειά του αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Κρήτη το 1866, επειδή είχε αναμιχθεί στην επανάσταση εναντίον των Τούρκων. Έτσι, ο μικρός Ελευθέριος αναγκάστηκε να μάθει τα πρώτα του γράμματα στη Σύρο, όπου κατέφυγε η οικογένειά του. Τις γυμνασιακές του σπουδές τελείωσε στην Αθήνα και στα Χανιά, όπου επέστρεψε μετά την επανάσταση. Ο πατέρας του ήθελε να τον κάνει έμπορο, αλλά το νεαρό παιδί ήθελε να διευρύνει τους ορίζοντές του και προτίμησε να σπουδάσει νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1886 αναγορεύτηκε σε διδάκτορα Νομικής με βαθμό άριστα και αμέσως επέστρεψε στα Χανιά, όπου άρχισε να δικηγορεί και να αναμιγνύεται στην τοπική πολιτική.

Στη Βουλή της Κρήτης, όπου τον έστελνε τακτικά από το 1887 ως αντιπρόσωπό του ο λαός των Χανίων, διακρίθηκε για τη ρητορική του ευγλωττία και τις πολιτικές του ιδέες. Ανήκε στην παράταξη των Φιλελευθέρων, το «κόμμα των Ξυπόλητων», όπως ήταν γνωστό στην Κρήτη, επειδή το υποστήριζαν οι λαϊκές τάξεις του νησιού. Από τότε ο Βενιζέλος δεν έλειψε από καμία επαναστατική ενέργεια κατά των Τούρκων. Όταν το 1898, οι τέσσερις μεγάλες δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία) κήρυξαν την αυτονομία της Κρήτης με Ύπατο Αρμοστή τον πρίγκηπα Γεώργιο της Ελλάδας, ο Βενιζέλος διορίστηκε Σύμβουλος (Υπουργός) Δικαιοσύνης της Κρητικής Πολιτείας. Αργότερα, όμως, ήλθε σε σύγκρουση με τον Γεώργιο. Το 1901 αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να κηρύξει την επανάσταση του Θερίσου (10 Μαρτίου 1905), με σκοπό την απομάκρυνση του πρίγκηπα από την Κρήτη και την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Τον Ιανουάριο του 1891 νυμφεύθηκε στα Χανιά τη Μαρία Κατελούζου (1870 – 1894). Η παρουσία στο γάμο του των προξένων των Μεγάλων Δυνάμεων φανέρωνε το κύρος και τις σχέσεις που είχε αναπτύξει ο εικοσιεπτάχρονος δικηγόρος. Μετά το γάμο, το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο επιβλητικό σπίτι της Χαλέπας και απόκτησε δύο παιδιά, τον εφοπλιστή Κυριάκο Βενιζέλο (1892-1942) και τον στρατιωτικό και πολιτικό Σοφοκλή Βενιζέλο (1894-1964), που έφτασε μέχρι την πρωθυπουργία της χώρας στις αρχές της δεκαετίας του ‘50.

Η γέννηση, όμως, του Σοφοκλή το 1894 έμελλε να είναι μοιραία για την εικοσιτετράχρονη Μαρία, η οποία πέθανε αναπάντεχα από επιλόχεια μόλυνση. Ο πρόωρος θάνατός της συγκλόνισε τον Βενιζέλο, που βρέθηκε ξαφνικά με δύο βρέφη, χωρίς την αγαπημένη του γυναίκα. Απαρηγόρητος από το τραγικό γεγονός, χρειάστηκε αρκετό χρόνο για να ξεπεράσει την απώλεια της συντρόφου του. Έκτοτε και για όλη του τη ζωή, διατήρησε τη χαρακτηριστική γενειάδα, σε ένδειξη πένθους.

Η πολιτική μεταβολή στην Ελλάδα, συνεπεία του στρατιωτικού κινήματος στου Γουδή (15 Αυγούστου 1909), τον φέρνει στην Αθήνα με πρόσκληση του «Στρατιωτικού Συνδέσμου». Ο κρητικός πολιτικός έγινε δεκτός με μεγάλο ενθουσιασμό από τον αθηναϊκό λαό και στις βουλευτικές εκλογές της 28ης Νοεμβρίου 1910, ως αρχηγός του νεοϊδρυθέντος Κόμματος των Φιλελευθέρων, επικράτησε με ευκολία, αφού η παλαιά πολιτική τάξη δήλωσε αποχή από την εκλογική διαδικασία. Αμέσως, ο Βενιζέλος έθεσε σε εφαρμογή ένα ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, που όμοιό του δεν είχε δει η χώρα στα ογδόντα χρόνια του ελεύθερου βίου της. Η εκσυγχρονιστική πολιτική βούληση του αποτυπώθηκε στο Σύνταγμα του 1911.

Με την αναδιοργάνωση του στρατού που έκανε με αρχιστράτηγο τον διάδοχο Κωνσταντίνο και τη σύναψη της Βαλκανικής Συμμαχίας κέρδισε τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1912-1913 κατά των Τούρκων (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος) και των Βουλγάρων (Β’ Βαλκανικός Πόλεμος). Νωρίτερα, ο λαός επικροτώντας τις επιλογές του, του έχει χαρίσει μία ακόμα εκλογική νίκη στις 11 Μαρτίου 1912.

Το αναδημιουργικό του έργο ήλθε να διακόψει ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Βενιζέλος διαφώνησε με το βασιλιά Κωνσταντίνο για το εάν έπρεπε να αναμιχθεί η χώρα μας αμέσως στον πόλεμο ή να παραμείνει ουδέτερη. Ο αγγλόφιλος Βενιζέλος υποστήριζε την άμεσα εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, ενώ ο γερμανόφιλος βασιλιάς προτιμούσε την ουδετερότητα. Είναι η εποχή του βαθύτατου «Εθνικού Διχασμού», που θα επισωρεύσει στην Ελλάδα τραύματα και πληγές, που θα αργήσουν πολύ να επουλωθούν.

Ο Βενιζέλος παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία δύο φορές μέσα στο 1915 και αφού είχε κερδίσει πανηγυρικά της εκλογές της 31ης Μαΐου. Η διαμάχη των δύο ανδρών κορυφώθηκε τον Νοέμβριο του 1916 με την εκθρόνιση του Κωνσταντίνου και την ανάληψη εκ νέου της πρωθυπουργίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που οδήγησε στην έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ.

Μετά το τέλος του «Μεγάλου Πολέμου», ο Βενιζέλος επιτυγχάνει ένα ακόμη διπλωματικό θρίαμβο με την υπογραφή στο Παρίσι της Συνθήκης των Σεβρών (27 Ιουλίου 1920), με την οποία δημιουργείται η μεγάλη Ελλάδα «των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών». Την ώρα, όμως, που ετοιμαζόταν να επιστρέψει θριαμβευτής στην Ελλάδα, έγινε απόπειρα δολοφονίας του στο Παρίσι από φανατικούς του αντιπάλους, η οποία απέτυχε (30 Ιουλίου).

Στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, μεσούσης της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Βενιζέλος ηττήθηκε και απογοητευμένος αναχώρησε από την Ελλάδα, ανακοινώνοντας ότι εγκαταλείπει την πολιτική. Κλήθηκε, όμως, να συνεισφέρει με τη διπλωματική του εμπειρία και το αναμφισβήτητο διεθνές κύρος που διέθετε, στη διαμόρφωση της Συνθήκης της Λωζάνης (24 Ιουλίου 1923), στην οποία σύρθηκε η ηττημένη Ελλάδα στα πεδία των μαχών της Μικράς Ασίας. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1921 νυμφεύθηκε στο Λονδίνο, για δεύτερη φορά, την Έλενα Σκυλίτση (1874-1959), κόρη πλούσιας οικογένειας της Αγγλίας με καταγωγή από τη Χίο.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επανήλθε στην κεντρική πολιτική σκηνή το 1928, μετά από μία μεγάλη περίοδο πολιτικής αστάθειας και κέρδισε τις εκλογές της 19ης Αυγούστου. Κυβέρνησε έως το 1932 σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την παγκόσμια οικονομία («Κραχ» του 1929). Θα επιτελέσει σημαντικό έργο σε πολλούς τομείς (Ίδρυση Αγροτικής Τράπεζας, Συμβουλίου της Επικρατείας και Εθνικού Θεάτρου, ανέγερση 3.000 σχολικών αιθουσών), αλλά θα χρεωθεί τη χρεωκοπία της Ελλάδας τον Απρίλιο του 1932. Στις εξωτερικές σχέσεις της χώρας συνήψε σύμφωνα φιλίας με την Ιταλία και τη Σερβία κι έθεσε τις βάσεις της ελληνοτουρκικής φιλίας με τον Κεμάλ Ατατούρκ (30 Οκτωβρίου 1930).

Τον Ιανουάριο του 1933 σχηματίζει την τελευταία του κυβέρνηση. Στις εκλογές της 5ης Μαρτίου οι Φιλελεύθεροι ηττώνται και την επομένη ακολουθεί το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό κίνημα Πλαστήρα. Στις 6 Ιουνίου έγινε νέα απόπειρα δολοφονίας του από πολιτικούς του αντιπάλους, η οποία και πάλι απέτυχε. Μετά το νέο αποτυχημένο κίνημα των οπαδών του κατά της κυβερνήσεως του Λαϊκού Κόμματος την 1η Μαρτίου 1935, ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα και να μην επιστρέψει ποτέ.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος άφησε την τελευταία του πνοή στο Παρίσι στις 18 Μαρτίου 1936 από εγκεφαλική συμφόρηση. Η σορός του μεταφέρθηκε κατ’ ευθείαν στην Κρήτη, υπό τον φόβο επεισοδίων στην Αθήνα, και ενταφιάστηκε στη γνώριμη γη του Ακρωτηρίου Χανίων, που συνδέθηκε άρρηκτα με την αγωνιστική του παρουσία για την πραγματοποίηση των οραμάτων του.

Πηγή: sansimera.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

Ebenezer Cobb Morley: Ο άνθρωπος που άλλαξε το ποδόσφαιρο

Δημοσιεύτηκε

στις

Ο Εμπενίζερ Κομπ Μόρλεϊ (Ebenezer Cobb Morley), ο άνθρωπος που άλλαξε το ποδόσφαιρο


Γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 16 Αυγούστου 1831, στην πόλη Χαλ, στο ανατολικό Γιόρκσαϊρ του Ηνωμένου Βασιλείου και άλλαξε το ποδόσφαιρο όπως το αντιλαμβάνονταν οι συμμετέχοντες μέχρι το 1863, με αποτέλεσμα η Google να τιμά τα 187 χρόνια από τη γέννησή του.

Ο Μόρλεϊ, που ήταν γιος υπουργού, μεγάλωσε με αγάπη για τον αθλητισμό και σπούδασε νομικά. Μετά την ένταξή του στο Μπαρνς Football Club του Λονδίνου, συνειδητοποίησε ότι το παιχνίδι θα ήταν πολύ καλύτερο εάν είχε συγκεκριμένη δομή, οργάνωση και κανονισμούς. Μέχρι τότε το ποδόσφαιρο παίζονταν με τους «κανόνες» της κάθε περιοχής, της κάθε γειτονιάς.

Ο 13ος κανόνας που έβαλε ήταν χαρακτηριστικός για το πώς παιζόταν το άθλημα στην Αγγλία κατά τον 19ο αιώνα. «Κανένας παίκτης δεν θα πρέπει να φέρει καρφιά, πλάκες σιδήρου, ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα στα πέλματα ή τα τακούνια των μποτών του».

Ο Μόρλεϊ έπαιξε καθοριστικό ρόλο για τη δημιουργία της αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FA) και του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας το 1863.

Η πρώτη έκδοση των κανόνων για το σύγχρονο παιχνίδι, καταρτίστηκε σε μια σειρά από έξι συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην ταβέρνα Freemasons, από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο. Κατά την τελευταία συνεδρίαση, ο Φ.Μ. Κάμπελ (πρώτος ταμίας της FA και εκπρόσωπος της Μπλάκχεαθ) απέσυρε την ομάδα του από την FA λόγο της διαγραφής δύο κανόνων κατά την προηγούμενη συνεδρίαση, τον πρώτο που επέτρεπε το τρέξιμο με την μπάλα στο χέρι και τον δεύτερο, κατά τον οποίο επιτρεπόταν η τρικλοποδιά και το κράτημα του αντιπάλου.

Ορισμένοι σύλλογοι ακολούθησαν αυτούς τους κανόνες και δεν εντάχθηκαν στην FA, αλλά αντ’ αυτού το 1871 συγκρότησαν την Ομοσπονδία Ράγκμπι (RFU). Ο όρος soccer χρονολογείται από την περίοδο της διάσπασης (ποδοσφαίρου και ράγκμπι) και εννοεί ότι το ποδόσφαιρο (association football) παίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FA).

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

People

35χρονος Έλληνας έλυσε μαθηματικό γρίφο 78 ετών

Δημοσιεύτηκε

στις

Στα μαθηματικά υπάρχουν θεωρήματα, εικασίες και υποθέσεις, που παιδεύουν τους επιστήμονες περισσότερο από 100 χρόνια


Μαθηματικοί έχουν αφιερώσει ολόκληρη την ζωή τους για την απόδειξη μιας Εικασίας ή ενός Θεωρήματος, ενώ επιστημονικές κυψέλες που έχουν αναπτυχθεί σε πανεπιστημιακά τμήματα και ασχολούνται με τη θεωρία των αριθμών, προσπαθούν να λύσουν ορισμένες Εικασίες ή Θεωρήματα που στο πέρασμα του χρόνου έχουν πάρει τα χαρακτηριστικά θρύλων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Εικασία του Πουανκαρέ» που μετά από 100 χρόνια λύθηκε από τον Ρώσο μαθηματικό Γρεγκόρι Πέρελμαν. Σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον δέκα πολύ διάσημα προβλήματα Εικασίες ή Θεωρήματα που παραμένουν άλυτα με την πρωτοπορία της διεθνούς μαθηματικής κοινότητας να εστιάζει στη λύση τους.

Ο Δημήτρης Κουκουλόπουλος από την Κοζάνη είναι μόλις 35 ετών, είναι αναπληρωτής καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και κατάφερε μαζί με τον συνεργάτη του James Maynard από την Οξφόρδη, να αποδείξει ή να λύσει όπως λέγεται στη γλώσσα των μαθηματικών, την Εικασία των «RJ Duffin και AC Schaeffer» που ταλάνιζε τους μαθηματικούς της Αναλυτικής Θεωρίας των Αριθμών εδώ και 78 χρόνια. Ο 35χρονος επιστήμονας μίλησε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ για τη δουλειά του, περιέγραψε τη διαδρομή του και τις εμπειρίες του από τα αμερικανικά πανεπιστήμια του Ιλινόϊ και του Πρίστον, για το πώς έφτασε στο Μόντρεαλ, θυμήθηκε τις σπουδές του στο Μαθηματικό του ΑΠΘ αλλά και τα εφηβικά του χρόνια στο 2ο ΓΕΛ Κοζάνης. Μίλησε για τους δασκάλους του στην Κοζάνη και τη Θεσσαλονίκη, αλλά δεν δίστασε να μιλήσει ανοικτά και για το ελληνικό πανεπιστήμιο, για αυτά που ο ίδιος θα επιθυμούσε να αλλάξουν την επόμενη ημέρα.

Η εικασία των Duffin-Schaeffer

Η εικασία των «Duffin-Schaeffer» που διατυπώθηκε το 1941 αναφέρει τα κριτήρια που μπορούμε να θέσουμε ώστε να προσεγγίσουμε αριθμούς εάν απαγορεύσουμε κάποιους παρονομαστές. Οι δύο μαθηματικοί εισήγαγαν επίσης μια λεπτομέρεια που λέει ότι εάν απαγορεύσουμε κάποιους παρονομαστές ακόμη και ένα αραιό υποσύνολο αυτών, μπορεί κάποιοι αριθμοί να μην προσεγγιστούν ποτέ. 

Ο Δημήτρης Κουκουλόπουλος λέει ότι στην εικασία των «Duffin-Schaeffer» υπάρχει μια δυικότητα ένας πολύ οξύς διαχωρισμός που δηλώνει από τη μια ότι έχεις αφήσει ένα μεγάλο περιθώριο ώστε με τους παρονομαστές που έχεις, να μπορείς να προσεγγίσεις όλους τους αριθμούς, και από την άλλη, εάν ήσουν υπερβολικά φιλόδοξος και με τους περιορισμούς που έχεις θέσει, δεν μπορείς να προσεγγίσεις κανέναν αριθμό. «Οπότε υπάρχουν αυτοί οι δύο κόσμοι που στον ένα μπορούμε να προσεγγίσουμε σχεδόν όλους τους αριθμούς και στον άλλον σχεδόν κανένα αριθμό, αλλά υπάρχει ένα απλό κριτήριο που αποφασίζει το πότε πέφτουμε σε κάθε περίπτωση».

Οι δύο μαθηματικοί το 1941 δημοσίευσαν ένα άρθρο στο οποίο διατύπωσαν αυτήν τους την εικασία, στη συνέχεια, εκεί γύρω στο 1990, υπήρξαν κάποια μικρά αποτελέσματα για την επίλυση της αλλά η εικασία παρέμενε άλυτη μέχρι το 2019 που αποδείχτηκε πλήρως από τον Δημήτρη Κουκουλόπουλο και τον James Maynard. Ο νεαρός μαθηματικός δεν κρύβει τη χαρά του που κατάφερε να δώσει λύση μετά από 78 χρόνια σ’ένα από τα κεντρικά προβλήματα στον τομέα της «μετρικής διοφαντικής προσέγγισης»

Η ιστορία του προβλήματος

Ο Δ. Κουκουλόπουλος εξηγεί ότι αυτό το πρόβλημα, ανήκει στο τομέα της θεωρίας των αριθμών και λέγεται «διοφαντική προσέγγιση» προς τιμήν του Διοφάντη της Αλεξάνδρειας που ήταν από τους αρχαίους Έλληνες μαθηματικούς και έχει να κάνει με προσεγγίσεις αριθμών από κλάσματα.

«Οι περισσότεροι αριθμοί όπως για παράδειγμα ο αριθμός π που είναι μια μαθηματική σταθερά οριζόμενη ως ο λόγος της περιφέρειας προς τη διάμετρο ενός κύκλου (π = P/δ) και είναι ίσος με 3,14159265, εμφανίζεται πάρα πολύ συχνά στα Μαθηματικά, στην Φυσική και εάν κάποιος κάτσει και γράψει τα δεκαδικά ψηφία για να δώσει μια προσέγγιση αυτού του αριθμού θα διαπιστώσει ότι δεν τελειώνουν ποτέ. Οι άνθρωποι δεν μπορούν αλλά ούτε και οι υπολογιστές μπορούν να δουλέψουν με τόσο πολύπλοκους αριθμούς και όταν θέλουμε να κάνουμε πράξεις θέλουμε πιο απλές προσεγγίσεις. Εάν γράψω τα δεκαδικά ψηφία του π και σταματήσω στο 3,14 μου δίνεται μια προσέγγιση του αριθμού μ΄ενα σφάλμα. Αυτόν το αριθμό μπορώ να το γράψω 3141/1000 που είναι κλάσμα που προσεγγίζει το π, αλλά στην πραγματικότητα από τους αρχαίους Έλληνες ξέραμε επίσης ότι μια πολύ καλή προσέγγιση του π που χρησιμοποιεί πολύ μικρότερους αριθμούς είναι το κλάσμα (22/7) που χρησιμοποιεί πολύ μικρότερο παρονομαστή. Ο παρονομαστής του είναι μόνο 7 ενώ ο παρονομαστής του άλλου κλάσματος είναι 1000. Το δεύτερο κλάσμα έχει πολύ μικρότερη πολυπλοκότητα. Και το ερώτημα είναι εάν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε παρονομαστές μέχρι ενός φράγματος του 1εκατ, πόσο καλή προσέγγιση μπορούμε να έχουμε σε έναν αριθμό; Σε τέτοιου είδους μεγάλα ερωτήματα η “διοφαντική προσέγγιση” θέλει μ’ ένα απλό κλάσμα να βρει απλές προσεγγίσεις αριθμών».

Η απόδειξη της Εικασίας σημαίνει κάτι σε σχέση με τις άλλες επιστήμες κάποιου είδους εφαρμογή στην ζωή; Γελάει εντελώς αυθόρμητα ακούγοντας την ερώτηση λέγοντας ότι «ετέθη προς συζήτηση το αιώνιο ερώτημα» και προσθέτει ότι δεν μπορεί να φανταστεί πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί συγκεκριμένα αυτό καθαυτό αυτό το θεώρημα γιατί εκτός των άλλων είναι κι ένα μετρικό θεώρημα. «Δεν ξέρω εάν θα υπάρξει κάποια συγκεκριμένη εφαρμογή. Στα θεωρητικά μαθηματικά θα ήταν ωραίο να βλέπεις τη δουλειά σου να εφαρμόζεται στην πραγματική ζωή αλλά η φύση των θεωρητικών μαθηματικών είναι τέτοια, που η εφαρμογή των ιδεών μπορεί να πάρει πολλά χρόνια μέχρι να γίνει κάτι ή να υπάρξει έστω μια έμμεση συμβολή».

Προσθέτει ότι στα θεωρητικά μαθηματικά όπως και στις πιο πολλές θεωρητικές επιστήμες, δουλεύεις εντατικά ακόμη και για ολόκληρη τη ζωή σου, να καταλάβεις και να λύσεις ένα ερώτημα χωρίς απαραίτητα να γνωρίζεις εάν αυτό θα έχει προεκτάσεις στον πραγματικό κόσμο. Παρ’όλα αυτά επισημαίνει ότι η χρηματοδότηση της έρευνας στα θεωρητικά μαθηματικά είναι θεμελιώδης γιατί με τρόπους που δεν μπορούμε να καταλάβουμε επηρεάζει και την έρευνα στα Εφαρμοσμένα μαθηματικά, στη Μηχανική και στην Φυσική.

Προς επίρρωση των όσων προηγούμενα ανέφερε, πρόσθεσε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μια διδακτική περιγραφή από την ιστορία ενός διάσημου Βρετανού μαθηματικού τού Γκόντφρεϊ Χάρολντ Χάρντι, γνωστού για τη συμβολή του στη θεωρία αριθμών και την ανάλυση, αλλά και για το δοκίμιο «Η Απολογία ενός Μαθηματικού», ο οποίος σημείωνε ότι «τον ικανοποιεί που εργάζεται σ’ έναν κλάδο ο οποίος δεν έχει καμία εφαρμογή στην πραγματική ζωή γιατί δεν θέλω η δουλειά μου να χρησιμοποιείται στον πόλεμο». Δυστυχώς όμως -σημειώνει ο κ. Κουκουλόπουλος -αυτό που έλεγε ο διάσημος μαθηματικός διαψεύστηκε τελείως γιατί μετά από αρκετά χρόνια όταν αναπτύχθηκε η πληροφορική και οι επικοινωνίες υπήρξε πολύ μεγάλη ανάγκη να γίνει ασφαλής μετάδοση σημάτων. Και κρυπτογράφηση του σήματος γίνεται πολλές φορές χρησιμοποιώντας ιδέες από τη θεωρία των αριθμών. «Γι’ αυτό σας λέω ότι είναι δύσκολο να προβλέψεις πού μπορεί να πάει ένα επίτευγμα σου και ο Χαρντι ήταν λάθος, διαψεύστηκε ως προς αυτό και σήμερα εάν ζούσε μπορεί να απογοητευόταν πάρα πολύ με την εξέλιξη».

Οι σπουδές στην Ελλάδα και η διαδρομή σε ΗΠΑ – Καναδα

Ο Δημήτρης Κουκουλόπουλος είναι γνήσιο τέκνο του ελληνικού δημόσιου σχολείου και του ελληνικού πανεπιστημίου. Αποφοίτησε από το 2ο ΓΕΛ Κοζάνης και στη συνέχεια εισήλθε στο Μαθηματικό του ΑΠΘ. «Μου άρεσαν τα μαθηματικά και οι αριθμοί και στην τελευταία τάξη του Λυκείου έλαβα μέρος στον διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής εταιρίας όπου κέρδισα το χάλκινο μετάλλιο». Όπως σημειώνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το συγκεκριμένο γεγονός του πρόσφερε αυτοπεποίθηση και το ειδικό βάρος ώστε να διαλέξει την Μαθηματική Σχολή αντί του Πολυτεχνείου. Μιλά με σεβασμό και αγάπη για δύο καθηγητές του και τη συμβολή τους στη διαμόρφωση των κριτηρίων και των δεξιοτήτων του. «Ο Αθανάσιος Κοζικόπουλος ήταν ο μαθηματικός μου στο Πειραματικό Γυμνάσιο Κοζάνης, ένας άνθρωπος με πάθος για τα μαθηματικά που κατάφερε τελικά να μου μεταδώσει για τα καλά το μικρόβιο και ο καθηγητής Μαθηματικών του ΑΠΘ Δημήτρης Μπετσάκος ήταν εκείνος που συνομίλησα μαζί του πριν αποφασίσω τελικά τι να επιλέξω». 

Πώς έφτασες από το ΑΠΘ στις ΗΠΑ; τον ρώτησα. «Στο τελευταίο έτος έκανα αιτήσεις για να πάω στις ΗΠΑ, πάντα εκεί ήταν ο στόχος μου. Έκανα αιτήσεις σε διάφορα πανεπιστήμια αλλά επέλεξα να πάω απευθείας για διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Ιλινόϊ γιατί εκεί έχει μια πολύ καλή ομάδα στην Αναλυτική θεωρία των αριθμών που είναι ο τομέα της έρευνας μου, κι ένας από τους τομείς που μου άρεσαν από μικρό παιδί και μου εξίταρε τη φαντασία. Ήμουν αρκετά τυχερός γιατί εκεί άρχισα να δουλεύω με τον Kevin Ford έναν καθηγητή που είναι κορυφαίος στον τομέα του» απαντά μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο νεαρός Κουκουλόπουλος τα πηγαίνει θαυμάσια και τον τελευταίο χρόνο του διδακτορικού ακολουθεί τον μέντορα του στο ναό της Αναλυτικής Θεωρίας στο πανεπιστήμιο του Πρίστον, όπου ένα έτος ήταν αφιερωμένο στην αναλυτική θεωρία με συμμετοχές από την αφρόκρεμα της παγκόσμιας μαθηματικής επιστήμης. Η εμπειρία του Πρίστον φαίνεται ότι επηρεάζει ακόμη περισσότερο τον Κουκουλόπουλο αφού εκεί γνωρίζει τους πιο σημαντικούς επιστήμονες στο τομέα του, μαθαίνει από κοντά για τα ερωτήματα που τους ταλανίζουν και εκεί θα γνωριστεί με τον Andrew Granville που στην συνέχεια το 2010 θα εργαστεί μαζί του στο μεταδιδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ.

Ποιος φαίνεται ότι μπορεί να κερδίζει τη μάχη της πρωτοπορίας στην έρευνα, η Ευρώπη ή η αμερικανική ήπειρος; Ο Δ. Κουκουλόπουλος επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι παρότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επενδύει τεράστια κονδύλια στην έρευνα, «από την αίσθηση που έχω νομίζω ότι τα αμερικανικά πανεπιστήμιο είναι λίγο πιο μπροστά στην έρευνα και την καινοτομία». Πρόσθεσε ακόμη ότι σήμερα γίνεται εξαιρετική δουλειά στα ασιατικά πανεπιστήμια, την Κίνα και την Ινδία.

Σε ηλικία μόλις 28 ετών γίνεται επίκουρος καθηγητής

Το 2012 σε ηλικία μόλις 28 ετών προσλαμβάνεται ως επίκουρος καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και σήμερα, μόλις 35 ετών, είναι αναπληρωτής καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο.

Το ελληνικό πανεπιστήμιο προσέφερε τα κατάλληλα επιστημονικά εφόδια; Είναι κατηγορηματικός «Όταν πήγα στις ΗΠΑ δεν ένοιωσα κανένα μειονέκτημα σε σχέση με τους συμφοιτητές μου, ήμουν πλήρως προετοιμασμένος, είχα όλα τα εφόδια για να κάνω έρευνα γιατί στην Ελλάδα είχα πολύ καλούς δασκάλους και τα μαθηματικά που ήταν να μάθω, τα έμαθα».

Η αξιολόγηση των πανεπιστημίων και η αναστροφή της φυγής των νέων επιστημόνων

Πιστεύει ότι η κρίση έχει τρομακτικό αντίκτυπο στα ελληνικά πανεπιστήμια αφού συνταξιοδοτήθηκαν αρκετοί καθηγητές χωρίς να αναπληρωθούν από νέο επιστημονικό αίμα. «Τα τελευταία δύο χρόνια μού λένε συνάδελφοί μου ότι άρχισαν να προσλαμβάνουν καθηγητές αλλά δεν υπάρχουν χρήματα για διδακτορικά προγράμματα κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πολλοί νέοι να φεύγουν για το εξωτερικό και να μην επιστέφει κανένας πίσω» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Χαρακτηρίζει το φαινόμενο της φυγής των νέων επιστημόνων ως το κορυφαίο πρόβλημα της χώρας, θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει καθοδική πορεία που πρέπει να αναστραφεί επειγόντως και να επιστρέψουν ορισμένοι από τους ανθρώπους που έφυγαν.

«Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας των πανεπιστήμιων, να πλησιάσει το πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών και αμερικάνικων πανεπιστήμιων, να είναι αυτοδύναμα και να αποφασίζουν τα ίδια πού θέλουν να πάνε την έρευνα τους». 

Σχολίασε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την ανάμειξη της κεντρικής κυβέρνησης στην ίδρυση και από την άλλη, στην κατάργηση της Νομικής Σχολής της Πάτρας και αναρωτήθηκε γιατί ο υπουργός πρέπει να αποφασίζει εάν η Πάτρα θα πρέπει να έχει Νομική σχολή, αφού αυτό είναι καθαρά θέμα του πανεπιστημίου. Αναφέρθηκε με θετικό πρόσημο στον νόμο Διαμαντοπούλου και στα συμβούλια των ιδρυμάτων, που όμως καταργήθηκαν, θεωρώντας ότι ήταν ένα μεγάλο βήμα για τα ελληνικά πανεπιστήμια, ενώ αναφέρθηκε με επικριτικό τόνο στην παρουσία και τον έλεγχο που ασκούν οι παρατάξεις στη διοίκηση του πανεπιστήμιου δηλώνοντας ότι «ουσιαστικά, οι σύγκλητοι των πανεπιστημίων είναι όμηροι των παρατάξεων».

Έχοντας την εμπειρία των αμερικανικών πανεπιστημίων ο Δημήτρης Κουκουλόπουλος θεωρεί ότι το σύστημα ελέγχου και διοίκησης των ελληνικών πανεπιστημίων είναι απόλυτα εξαρτώμενο από την κεντρική διοίκηση, όπου ο υπουργός αποφασίζει για πολλά. «Όταν το υπουργείο αποφασίζει τους μισθούς των πάντων τότε όλα γίνονται δύσκολα. Όσο πιο κεντρικά γίνεται κάτι, τόσο πιο δύσκολα θα έχεις ευελιξία. Ευελιξία και εμπιστοσύνη χρειάζεται και να είμαστε σίγουροι ότι οι άνθρωποι θα κάνουν σωστά τη δουλειά τους». Υποστηρικτής της αξιολόγησης, θεωρεί ότι η εφαρμογή της πρέπει να υποστηρίζει θετικά το έργο των πανεπιστημιακών, ώστε να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους. Υποστηρικτής της μονιμότητας στο πανεπιστήμιο γιατί όπως λέει «οι καθηγητές δεν πρέπει να φοβούνται ότι κάποια στιγμή θα κινδυνεύσουν να απολυθούν γιατί πολλές φορές ορισμένα πρότζεκτ χρειάζεται μια ολόκληρη ακαδημαϊκή ζωή για να τα φέρεις εις πέρας»

Για την αξιολόγηση και τη χρηματοδότηση των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων από την κεντρική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πρέπει να γίνεται και ότι υπάρχουν διεθνείς δείκτες που μπορεί να εξασφαλίσουν μια δίκαιη κρίση. «Κάθε πέντε ή επτά χρόνια μπορεί να υπάρχει σταθερός κύκλος αξιολόγησης ανάλογα με το πόσοι φοιτητές πέρασαν, πόσα χρήματα έφεραν σε χρηματοδότηση οι καθηγητές του ιδρύματος, πόσα διδακτορικά έβγαλαν, άρθρα που δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά και το σύνολο όλων αυτών θα καθορίζει το ύψος της χρηματοδότησης από την κεντρική κυβέρνηση με την υποσημείωση ότι το πανεπιστήμιο θα αποφασίσει για το πού θα διαθέσει αυτά τα χρήματα».

Κλείνει ένας κύκλος

Η συνομιλία μας με τον Δημήτρη Κουκουλόπουλο έγινε μέσω skype, αυτός στο γραφείο του πέμπτου ορόφου του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ με ένα πλατύ χαμόγελο και με μια όμορφη ευγένεια στον συνομιλητή του. Σκεφτόμουν τη συναρπαστική διαδρομή του όπου στα 28 του έγινε καθηγητής σ’ ένα από τα ανταγωνιστικά πανεπιστήμια της αμερικανικής ηπείρου και στα 35 του συγκαταλέγεται στην αφρόκρεμα των μαθηματικών του κόσμου που ασχολούνται με την Αναλυτική Θεωρία των αριθμών και αναρωτήθηκα φωναχτά, τι σχέδια μπορεί να έχει για το μέλλον κάποιος που κατάφερε τόσα πράγματα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. «Δεν έχω σχέδια» ήταν η αφοπλιστική απάντηση του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, τόνισε όμως ότι μετά και την επίλυση της Εικασίας «κλείνει ένας μεγάλος κύκλος που άνοιξε πριν από μερικά χρόνια, προετοιμάζομαι για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά και θα αφιερωθώ εξ ολοκλήρου στους φοιτητές μου και τους υποψήφιους διδάκτορες με καινούργια πράγματα στην ατζέντα».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Facebook

Δημοφιλη