Μάγκες με ξένα κόλλυβα στις πλάτες των ατόμων με αναπηρία

Πώς η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή μεταμορφώθηκε σε πονηρό βλάχο και θέλει τη μερίδα του λέοντος από την δόξα των αθλητών με αναπηρία

Η Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή ζήτησε από τους αθλητές που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στους Αγώνες του Ρίο, να δεσμευθούν ότι δεν θα προβάλλουν κανέναν άλλο χορηγό, παρά μόνον αυτούς που επέλεξε ως επίσημους χορηγούς η ίδια. Θα είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει αν φρόντιζε αποκλειστικά για την προπόνηση, τον εξοπλισμό και όλα τα σχετικά έξοδα, όπως και κάποια χρήματα για να ζουν. Θα υποψιάζεστε πιθανόν ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει αλλά η Επιτροπή -συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση παραλογισμού στην ελληνική ευρύτερη δημόσια διοίκηση- δεν δίστασε να το απαιτήσει.

Με δεδομένο ότι οι αθλητές αυτοί καταφέρνουν να διακρίνονται αποκλειστικά με ίδιες δυνάμεις και την ευγενική χορηγία ιδιωτών και εταιρειών, αν κάποιος θέλει να κινηθεί τυπικά και σεβόμενος τις απαιτήσεις της ΕΠΕ, μπορεί να συμβεί το εξής τραγελαφικό. Μια εταιρεία να έχει χορηγήσει τον εξοπλισμό σε έναν αθλητή, για παράδειγμα ένα αμαξίδιο. Καθώς όμως απαγορεύεται να αναφέρει τον χορηγό, εκείνος να απαγορεύσει με τη σειρά του τη χρήση του αμαξιδίου. Έτσι ο αθλητής θα πάει στο Ρίο με έξοδα της Επιτροπής αλλά θα αδυνατεί να συμμετάσχει καθώς δεν θα έχει τον εξοπλισμό του.

Ας μη γελιόμαστε, η παρουσία στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη απαιτεί σκληρή και μακρόχρονη προετοιμασία. Απαιτεί επίσης εξοπλισμό και διάφορα άλλα έξοδα. Πράγματα που είναι αυτονόητα για τους αθλητές των υπόλοιπων χωρών, αλλά οι δικοί μας καλούνται να επιστρατεύσουν την εφευρετικότητά τους. Τα έξοδα αυτά τα καλύπτουν χορηγοί που βρίσκουν μόνοι τους οι αθλητές. Δεν τα καλύπτουν μόνο, όταν εμφανίζονται. Τα καλύπτουν και τις υπόλοιπες ημέρες. Όταν κάνουν προπόνηση στις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις. Χωρίς αυτούς, κακά τα ψέματα λίγοι θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν οικονομικά.

Κάποιοι χορηγοί ίσως να προσβλέπουν και στην προβολή από τα κατορθώματα αυτών των ανθρώπων. Κάποιοι άλλοι σίγουρα όχι. Η Παραολυμπιακή Επιτροπή πάντως έρχεται με αυτοκρατορικό ύφος να δρέψει το μερίδιο που νομίζει ότι της αναλογεί από το κλέος που ακολουθεί τους ολυμπιονίκες. Τη μερίδα του λέοντος και μάλιστα με ξένα κόλλυβα. Δεν έχει βοηθήσει ουσιαστικά αυτούς τους ανθρώπους αλλά με την εξουσία που διαθέτει, κινείται καταχρηστικά. Έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι. όποιος δεν υπογράψει τη δήλωση, απλά θα αποκλειστεί από την αποστολή. Αν παραβιάσει τους κανόνες που έβαλε η επιτροπή, θα πέσουν καμπάνες.

Αδιαφορεί βεβαίως για το αν οι αθλητές έχουν προηγουμένως υπογράψει συμβόλαια με τους δικούς τους χορηγούς. Για το αν ήδη υπάρχουν ρήτρες. Το θέμα γίνεται ακόμη πιο σουρεαλιστικό, καθώς δεν τους το είχε απαγορεύσει προηγουμένως. Τους το ανακοινώνει με φιρμάνι, μόλις μερικές ημέρες πριν τους αγώνες. Η στάση της είναι η επιτομή του “κόψτε το κεφάλι σας”.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια κίνηση θα μειώσει εφεξής το ενδιαφέρον των χορηγών. Καμία εταιρεία δεν θα μπορέσει να δικαιολογήσει την απόφασή της να στηρίζει χορηγικά αλλά αφανώς έναν αθλητή που θα διαφημίζει εν συνέχεια κάποιον ανταγωνιστή της. Οι ίδιοι οι χορηγοί της ΕΠΕ θα έπρεπε να παρέμβουν βάζοντας ένα τέλος σ’ αυτόν τον παραλογισμό. Ο ωμός εκβιασμός των παραολυμπιονικών δεν είναι κάτι που θα θέλουν να εντάξουν στον ετήσιο απολογισμό τους.

Η Επιτροπή πούλησε προφανώς αυτή την αποκλειστικότητα για να πετύχει καλύτερες χορηγίες. Στην δήλωση που καλούνται να υπογράψουν οι αθλητές, προβλέπεται με κάθε λεπτομέρεια η αθλητική, ηθική αλλά και “εμπορική” συμπεριφορά τους. Το “προιόν” όμως δεν της ανήκει, παρά μόνον τυπικά. ίσως να έχουν την άποψη ότι νομιμοποιούνται να το κάνουν. Ότι είναι νόμιμο όμως δεν είναι και ηθικό, παρότι ισχύει και το αντίθετο.

Οι άνθρωποι αυτοί δεν θα γίνουν πλούσιοι από την προσπάθειά τους και από τις χορηγίες. Το κάνουν κυρίως για το εθνόσημο και για την προσωπική τους ικανοποίηση. Για πολλούς από αυτούς είναι στάση ζωής, λόγος ύπαρξης. Οι ίδιοι αναγκάζονται να “μετατρέπονται” σε εμπόρευμα και να κάνουν και τον manager για να μπορέσουν να φτάσουν σε ανταγωνιστικό επίπεδο. Η Επιτροπή, δεν έχει όμως ενδοιασμούς, πουλάει ακριβά το “προϊόν” και όπως είθισται στην Ελλάδα, θέλει να κάνει τον μάγκα με τα λεφτά των άλλων.

www.sport24.gr