Όλοι μέσα και ο Δήμος Ηρακλείου εκτός!

Στο μεγαλύτερο Δήμο της Κρήτης παρακολουθούμε να εκτυλίσσεται ένα ακόμα «θέατρο» παραλόγου» με αρνητικές συνέπειες για χιλιάδες οικογένειες

Με τη δημοσίευση της Υπουργικής Απόφασης για τη διεύρυνση των δήμων που εντάσσονται από το σχολικό έτος 2019-2020 στην εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης βλέπουμε το Δήμο Ηρακλείου να βρίσκεται για μια ακόμα φορά «εκτός κάδρου» σε ένα θέμα μείζονος σημασίας που αφορά σε μικρά παιδιά και τη φοίτησή τους σε δημόσια σχολεία με παροχή ποιοτικής παιδείας!

Η επίκληση του προβλήματος έλλειψης αιθουσών από την πλευρά της Δημοτικής αρχής μόνο κακό της κάνει και δεν της δίνει κανένα «άλλοθι» στη συνείδηση των πολιτών. Πολύ δε περισσότερο όταν το ζήτημα της σχολικής στέγης ήταν από αυτά που αποτέλεσαν και «σημαία» στο προεκλογικό της πρόγραμμα.

Με δεδομένο ότι, κατά τους ειδικούς, η εφαρμογή  της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης  είναι μια ουσιαστικής σημασίας παρέμβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα και παράλληλα «ανοίγει» θέσεις για χιλιάδες παιδιά μικρότερης ηλικίας, που σήμερα δεν έχουν πρόσβαση στους Δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, η εφαρμογή του μέτρου στο Δήμο Ηρακλείου καθίσταται αδήριτη ανάγκη.

Ωστόσο παρακολουθούμε τους υπευθύνους του Δήμου να «πετούν το μπαλάκι στην εξέδρα» και να περιμένουν τη στήριξη του κράτους, επισημαίνοντας μάλιστα ότι είναι εκτός πραγματικότητας το χρονοδιάγραμμα που έχει τεθεί από το Υπουργείο Παιδείας.

Η αρμοδιότητα για την στέγαση ανήκει στη δημοτική Αρχή και είναι υποχρέωσή της να περιορίζει  – ιδανικά να εξαλείφει – τις ελλείψεις, να αναζητά σωστές εναλλακτικές λύσεις και γενικά να ψάχνει τους πλέον ενδεδειγμένους τρόπους ώστε να ξεπεραστούν τα προβλήματα.
Διαφορετικά πρέπει να απολογηθεί, τόσο στους χιλιάδες γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να μην έχουν τα ίδια δικαιώματα με αυτά μικρότερων δήμων της Κρήτης, όσο και στην εκπαιδευτική κοινότητα για την οποία η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής αποτελούσε βασικό αίτημα χρόνων.