Απού μιλήσει μιλήσει, να φάει, βε και καβέ….

Ήταν μια σειρά από λόγια, που για να γίνω πιο σαφής θα αναφερθώ στο σύνολο τους, που είναι: ”Απού μιλήσει μιλήσει, να φάει, βε και καβέ, και του σκύλου το τζερέ και ένα πιθάρι κάκαδα και ένα πιθάρι μύξες και του καρκάνη τσι στιβάνες γεμάτες ρουχάλες” !!

Ήταν λόγια που τα λέγανε στο χωριό μου, το χωριό Γαλιά, τα παλιά τα χρόνια, χωρίς όμως να γνωρίζω αν τα λέγανε σε κάποιο άλλο χωριό της Κρήτης.

Ήταν λόγια από τους γερόντους της παρέας προς στα μικρά παιδιά, με απώτερο σκοπό να σταματήσουν να μη κάνουν θόρυβο, που προερχόταν από τις ατέλειωτες παιδικές ζωηρές φωνές τους.

Όλα όλα, για να συνεχίσουν αυτοί και μόνο να μιλούν, να διασκεδάζουν, χωρίς όμως να τους διακόπτει ο ζωηρός θόρυβος των παιδιών, που πρόβλημα παραπάνω νόμιζαν ότι τους προκαλούσε.

Τα λόγια αυτά τα λέγανε πάντοτε με ένα άχαρο, σκληρό και αηδιαστικό τρόπο, για να πρεσάρουν όσον ήταν δυνατόν παραπάνω τα παιδιά, με πρωτοφανή αυταρχικό λεκτικό τρόπο.
Με ένα τρόπο που μόνο αρνητική ψυχολογία αποκόμιζαν τα άμοιρα !!

Που αυτά, μετά από τη βάρβαρη λεκτική αυτή επιβολή, από αηδιασμό και μόνο για τα λεγόμενα, αναγκάζοντο να παραμείνουν καθηλωμένα, βουβά και άπραχτα.

Με αποτέλεσμα να διαμορφώνουν με το καιρό χαρακτήρα, με χαμηλή αυτοεκτίμηση και ως εκ τούτου να τα χαρακτηρίζει το αίσθημα της κατωτερότητας και ανασφάλειας, καθώς επίσης να τα περιβάλει διάχυτο άγχος και συχνά αισθήματα απογοήτευσης.

Μήπως όμως το ίδιο δεν συνέβαινε και στα Δημοτικά σχολειά από τους Δασκάλους το καιρό εκείνο ;;

Αφού γραμματιζούμενοι ήταν αυτοί, το μυαλό τους θα έπρεπε να τρέχει μπροστά, ”παρασάγγας δεκατέσσερις”, από τους αγράμματους ολότελα, γονείς των παιδιών ;;

Απεναντίας προσπαθούσαν να βγάλουν τα απωθημένα τους, χρησιμοποιώντας σαν όπλο τη βέργα και μόνο, στα απαλά και ευαίσθητα χεράκια των μικρών αυτών παιδιών !!

Με συνέπεια να δημιουργούν στα παιδιά ψυχικά τραύματα, αποχτώντας έτσι χαμηλού επιπέδου αυτοεκτίμησης, που θα τα ακολουθούσε σε όλη τους τη ζωή !!

Η όλη αυτή αρνητική μέθοδος των Δασκάλων την εποχή εκείνη, συνίστατο στην επιβολή ψυχολογικού φόβου και καταπίεση της ελευθερίας της έκφρασις.

Αυτό φυσικά είχε ως αποτέλεσμα, την ανάπτυξη ψυχολογικά ασταθών ατόμων, με καταπιεσμένη συναισθηματικότητα.

Τα σημερινά όμως δεδομένα, καταδικάζουν αυτήν την συμπεριφορά, γιατί ευτυχώς τις τελευταίες δυο δεκαετίες αναπτύχθηκαν, άλλες μέθοδοι μοντέρνας θετικής ψυχολογίας, που σκοπό έχουν να φέρουν στα ίσια, τη παραδοσιακή, παμπάλαια και αναχρονιστική, αρνητική ψυχολογία !!

Μέθοδοι που προάγουν την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση!!
Καθώς η θετική αυτή ψυχολογία, παροτρύνει εκπαιδευτικούς και γονείς, να επιβραβεύουν τη θετική συμπεριφορά των παιδιών, με διάφορες τεχνικές μεθόδους θετικής ψυχολογίας.

Η προσπάθεια στρέφεται, στην επιβράβευση της θετικής συμπεριφοράς των παιδιών και στη προώθηση της ελευθερίας του λόγου, καθώς επίσης και στην αναπαραγωγή γόνιμου διαλόγου, μέθοδοι που θεωρούνται απαραίτητοι στην ανατροφή σωματικά και ψυχικά υγιών παιδιών !!

Με αποτέλεσμα να μεγαλώνουν τα παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, αφού δεν θα ζήσουν σε κλίμα αρνητικής ψυχολογίας.!!

Έτσι θα τα χαρακτηρίζει, η υπευθυνότητα για τις πράξεις τους και τον εαυτό τους και θα ξεχωρίζουν, για την αισιοδοξία, δημιουργικότητα, αγωνιστικότητα και τόλμη!!

Αποτέλεσμα, όλοι εμείς θα αφήσουμε πίσω μας τα λόγια που αρχικά αναφέραμε, δηλαδή τα: ”απού μιλήσει μιλήσει, να φάει βε και καβέ, και του σκύλου το τζερέ και ένα πιθάρι κάκαδα και ένα πιθάρι μύξες και του καρκάνη τσι στιβάνες γεμάτες ρουχάλες”, στη λήθη πλέον και στην αφάνεια,

χρησιμοποιώντας τα, για λαογραφικούς και μόνο σκοπούς !!!

Σύνταξη κειμένου: ΦΑΝΟΥΡΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ, Μέλος της ΠΑ.Δ.Ε. ΜΜΕ